40 روستاي لرستان متروکه مي‌شود

شروع فصل جديد حاشيه‌نشيني در لرستان با افزايش مهاجرت‌ روستاييان

نويسنده:ميترا شهبازي

+++

زنگ خطر خالي شدن روستاهاي کشور مدت هاست به صدا درآمده است و جالي خالي خدمات زيرساختي بيش از هر موضوع ديگري عزم روستاييان را براي ترک خانه و کاشانه‌شان جزم مي‌کند. معضلي که به جهت نبود سیاستگذاری و برنامه ریزی صحیح درارتقای سطح کیفی زندگی مردم در روستاها، مهاجرت روستائیان به شهرها را به طور قابل ملاحظه ای افزایش داده و موجب رشد حاشیه نشینی در شهرها شده است. لرستان هم مدت‌هاست به گفته مسئولان در رديف 7 استان اول مهاجر فرست کشور قرار گرفته، حالا قرار است 40 روستاي ديگر اين استان به يکباره در معرض خالي از سکنه شدن قرار بگيرند.

مهاجراني که در جستجوي آب هستند

نبود آب شرب و تکميل نبودن انشعابات آب از مهمترين دلايلي است که مسئولان اين روزها درباره تمايل روستاييان لرستاني به مهاجرت عنوان مي‌کنند، مسئله‌اي که قرار بود از ابتداي سال جاري براي رفع آن اقدام شود و تا پايان سال تمام روستاهاي لرستان از نعمت آب برخوردار شوند. اما حالا همان تعداد روستاهايي هم که از خطوط آب، برخوردار هستند با قطعي مکرر آب مواجه مي‌شوند که زندگي را براي مردم به شدت دشوار کرده است. تا جايي که براي دست يابي به منابع آبي حاظر شده‌اند خانه و زندگيشان را رها کنند و به مشکلات زندگي در حاشيه شهرها را تن دهند.

در اين راستا غلامرضا عبداللهی، مدیرکل امور روستایی استانداری لرستان ضمن اشاره به عوامل دافعه روستایی که شامل محدود بودن زمین‌های حاصل خیز کشاورزي، عدم برخورداری از بهداشت، نبود آموزش و مشاغل معتبر، عدم امنیت اجتماعی، اختلافات قومی و قبیله ای، عدم برخورداری از فرصت ها و سیاستهای ناعادلانه توزیع، مي‌شود؛ مي‌گويد:« فراهم کردن امکانات زیرساختی از قبیل جاده، برق، گاز و امکانات آموزشی و فرهنگی از جمله عوامل ماندگاری روستاییان است و علاوه بر اين برای جلوگیری از مهاجرت این قشر از جامعه باید حداقل درآمد ایجاد شود تا باعث دلگرمی آنها به محیط روستا در کشور شود.»

جولان دلالان در نبود سيستم نظارتي

حالا با اين شرايط که محروميت از لابه لاي تمام ديوارهاي گاه گلي خانه‌هاي روستايي مي‌ريزد، دلالان هم با قطعه قطعه کردن زمين‌هاي کشاورزي و مسکوني و فروش آنها با قيمت گزاف، مشکلات را دوچندان کرده اند. معضل ديگري که در اثر بي‌توجهي مسئولان رخ مي‌دهد و روستاييان را بيش از کمبود خدمات رفاهي از ماندن در روستا دلسرد مي‌کند. در اين باره مدیر امور اراضی جهاد کشاورزی لرستان مي‌گويد:« برخی از افراد با خرید زمین از کشاورزان با یک قیمت نازل و قطعه‌بندی آن بازار حبابی به وجود می‌آورند، چون به صورت حبابی قیمت آن اراضی بالا می‌رود، در این رابطه نیز یا نظارت دستگاه‌های متولی کم است یا اصلاً نظارتی وجود ندارد به همین جهت ساخت و ساز‌های این مناطق نیز اصولی نیست و سبب گسترش بافت‌های ناکارآمد می‌شود.» علی خادمی با اشاره به اينکه در گذشته نسبت جمعیت شهری به روستایی ۳۰ به ۷۰ بود و اکنون بر عکس شده است و این نسبت ۷۰ به ۳۰ رسيده است، ادامه مي‌دهد:« حدود ۴۰ روستای لرستان به دلیل مشکلاتي که وجود دارد در معرض خطر کوچ و خالی از سکنه شدن هستند که جمعیت این روستا‌ها از ۱۰ تا ۴۰ خانوار است.» حالا با اين شرايط هنوز هم مسئولان در تامين زيرساخت‌هاي روستايي کم کاري مي‌کنند و مي‌گذارند روستاها يکي پس از ديگري خالي از سکنه شوند. آنهم روستاهايي که قلب توليدات کشاورزي هستند و در رديف اصلي‌ترين موضوعات اقتصاد مقاومتي قرار دارند.