روزهخواري عملي حرام محسوب ميشود و در بعد اجتماعي نيز نوعي بي احترامی به حقوق ديگران است. كسي كه به صورت آشكار روزه ميخورد، هنوز به حقوق شهروندي و احترام به حقوق ديگران در سطح جامعه واقف نيست و اين حقوق را زيرپا ميگذارد. براساس قانون، تظاهر به عمل حرام در انظار عمومي، جرم است و امكان دستگيري متهم و حفظ دلايل جرم براي ضابطين قضايي وجود دارد و براي رسيدگي به اين جرم، مستندات و گزارش مأموران ضابطان در كنار اظهارات متهم مورد بررسي قرار ميگيرد و احراز اين جرم بايد با دليل و مدرك ثابت شود.
بنابراين اگر فردي خارج از خانه از روي عمد و به قصد تظاهر اين كار را انجام دهد، مرتكب جرم شده، پس اگر فردي بيمار بايد رأس ساعتي دارو مصرف كند يا به دليل بدحالي و ضعف مجبور به خوردن نوشيدني شود، در اين حالت ديگر مشمول مجازات قانوني نيست، اما اگر به هر دليلي يك فرد توان روزهداري نداشته باشد مانند بيماري يا مسافر بودن، حق ندارد در انظار عمومي به اين كار بپردازد و خوردن و آشاميدن بايد به صورت پنهاني انجام شود. بر طبق قانون مجازات اسلامي، هركس علناً و در انظار عمومي تظاهر به عمل حرامي كند، به حبس از 10 روز تا دو ماه و يا 74 ضربه شلاق محكوم ميشود. قابل ذكر است كه روزهخواري در خودرو نيز اگر در انظار عمومي و معابر باشد، شامل اين حكم ميشود.