در حال حاضر نوجوانان در كشور ما به دليل آنكه از لحاظ جسمي و شخصيتي در حال رشد و تكامل هستند و به دليل كنجكاوي و نياز به دانستن، همواره به دنبال مسائل جديد ميروند تا آنجايي كه در عصر حاضر اين نوجوانان و جوانان هستند كه در خط مقدم جنگ نرم دشمنان قرار گرفتهاند. در حقيقت جمعيت نوجوانان داراي پتانسيل و ظرفيتهاي بالايي هستند كه اگر براي آنان الگوسازي و برنامه متناسب با نيازهاي آنان در حوزههاي مختلف در نظر گرفته نشود، ورود آنان به مسيرهاي با ارزش جامعه زاويه خواهد داشت. بر اين اساس اهتمام به نوجوانان پيش از توجه به جوانان بايد مورد توجه مسئولان در همه بخشها به خصوص بخش آموزش و پرورش قرار گيرد؛ چرا كه اين نسل تلاش ميكند تا براي خود هويتي به دست بياورد و اگر جامعه و مسئولان نتوانند در اين مسير آنان را همراهي كنند نبايد انتظار داشته باشند در آينده نزديك كه نوجوانان به سن جواني پا ميگذارد از آسيبهاي مختلف در امان بمانند. پويايي ذهن نوجوانان در همه بخشها همراه با رشد توان جسمي و ذهني است، براين اساس نيازمند مهارتهاي مختلفي هستند تا بتوانند مسير خود را بشناسند و پيش بروند.
كسب مهارتهاي زندگي و كاري از يك سو و مواجه شدن با رشد تكنولوژي در بخشهاي ارتباطي از سوي ديگر، مهمترين دغدغه اين نسل به شمار ميرود. استقلال و محدود كردن ضابطهمند ميتواند در رشد شخصيتي و هويتبخشي به نوجوانان در عصر حاضر كارساز باشد به شرط آنكه خطوط قرمز زندگي براي جوانان به بهترين شكل ممكن ترسيم شود تا خود نوجوانان بتوانند در مسير پيشرفت گام بگذارند.
آشنايي نوجوانان با مفاهيم ارزشي در جامعه گام نخست است كه ميتواند بر شكلگيري شخصيت نوجوانان تأثير بسزايي داشته باشد و اگر اين مسير به خوبي شناخته نشود، نبايد انتظار داشت سكاندار خوبي براي زندگي و جامعه باشند. اگر نوجوانان را دير دريابيم فرصت را از دست دادهايم، بر اين اساس لازم است تا دستگاههاي متولي و برنامهريز در كنار ساير بخشهاي جامعه، مسير رشد و تعالي نوجوانان را همواره كنند وگرنه فردا براي برنامهريزي بسيار دير خواهد بود. تربيت فردي از يك سو و تربيت جمعي از سوي ديگر ميتواند شخصيت پوياي نوجوانان را ساماندهي كند.
