مسئولان نسبت به قراردادهاي فوتبال حساس باشند

موضوع عقد قراردادها در فوتبال از جمله موضوعات بحث‌برانگيزي است که همواره مطرح بوده و با توجه به اينکه در اين بحث ابهامات زيادي وجود دارد، بعيد است که به اين راحتي‌ها به نتيجه‌اي برسيم. در اين خصوص بايد به چند نکته توجه داشته باشيم؛ اول از همه اينکه نحوه منعقد شدن قراردادها در فوتبال ايران اصلاً مشخص نيست. معلوم نيست که يک باشگاه با يک بازيکن چگونه توافق مي‌کند و چگونه قرارداد مي‌بندد. نکته ديگر آنکه باشگاه‌ها در سال‌هاي اخير رقم‌هاي زيادي را به بازيکنان داده‌اند، اما منابع پرداخت پول به فوتباليست‌ها هم مشخص نيست. حال آنکه باشگاه‌ها نيز اطلاعات زيادي را در دسترس کارشناسان و هواداران قرار نمي‌دهند و به طور کلي با کوهي از ابهامات در قراردادها مواجه هستيم.

با توجه به اينکه نظارتي بر قراردادهاي ثبت شده در فوتبال ايران نمي‌شود ممکن است بازيکني به تيمي بپيوندد اما بعد از مدتي باشگاه تازه بفهمد که اصلاً به اين بازيکن نيازي نداشته است! متأسفانه در فصل‌هاي گذشته بارها با اين چالش دست و پنجه نرم کرده‌ايم. بازيکنان خارجي بي‌کيفيتي به فوتبالمان آمده‌اند که يا اصلاً به ميدان نرفته‌اند يا بعد از يک يا دو بازي از کشورمان خارج شده‌اند اما به لطف قراردادي که دارند فيفا از آنها حمايت مي‌کند و باشگاه‌هاي ما به پرداخت حداقل چندصد هزار دلار محکوم شده‌اند. تمامي اين مسائل زماني به وجود مي‌آيد که باشگاه‌ها و مديران توجه به مقررات حرفه‌اي نمي‌کنند.

تنها راهکاري که مي‌توان در خصوص جلوگيري از هدر دادن بودجه ارائه داد نظارت بر نحوه عقد قراردادهاست. نهادي مثل وزارت ورزش يا نهادهايي که متولي باشگاه‌ها هستند بايد حساسيت بيشتري در اين زمينه به خرج دهند تا هرچه سريع‌تر بحران قراردادها حل شود. وجود بازيکنان خارجي بي‌کيفيت نيز به خاطر نبود کميته‌هاي فني قوي و باتجربه در باشگاه‌هاست، کميته‌هايي که مي‌بايست پيش از عقد قرارداد تست‌هاي لازم را از بازيکن بگيرند و ميزان آمادگي آن را با دقت محک بزنند. در حالي که در فوتبال ايران تنها به ديدن چند فيلم بازي بسنده مي‌شود و پس از چند هفته از ليگ برتر تازه به بي‌کيفيت بودن بازيکنان خارجي پي برده مي‌شود.