اهميت ورزش، چيزي نيست كه بر كسي پوشيده باشد. توجه به ورزش، يعني توجه به سلامت جامعه و هر جامعهاي براي داشتن نيروي انساني سالم و توانمند، نيازمند توجه ويژه به ورزش است. ورزش، در بسياري از جوامع جزو اولويتها قرار دارد چراكه علاوه بر ايجاد حس رقابت سالم، اتحاد و همكاري و افزايش تلاش و كوشش و بالا بردن روحيه مردم آن جامعه، سلامت را نيز تضمين ميكند و بدون شك جامعهاي ميتواند در هر زمينهاي روند موفقيتآميزي را داشته باشد كه از سلامت كامل برخوردار باشد و افراد آن، نيرو و قواي جسماني بالايي داشته باشند. يعني همان ضربالمثل قديمي عقل سالم در بدن سالم است. در واقع ميتوان گفت كه سلامت جسماني هر جامعهاي كه ورزش ميتواند تضمينكننده آن باشد، به معناي سلامت آن جامعه در مسائل مختلف از جمله اقتصاد و سياست و فرهنگ و... است. لزوم توجه به ورزش، به قدري حائز اهميت است كه مقام معظم رهبري بارها و بارها در مقاطع مختلف در خصوص آن تأكيد كرده: «همه آحاد مردم بايد ورزش را جدي بگيرند و آن را براي سلامتي خود يك ضرورت و كار لازم به حساب بياورند. زيرا جامعه ورزشكار، جامعهاي پرتلاش، بانشاط و زنده خواهد بود و جامعه ما امروز به اين طراوت و نشاط نيازمند است.» «وظيفه اصلى دولت و مسئولان ورزش كشور اين است كه اشتياق به ورزش و روح ورزشكارى و ورزشخواهى را در مردم زنده كنند.» «به ورزش اهميت دهيد. من بخصوص روى ورزش تأكيد مىكنم. من ورزش را به عنوان يك كار بينالمللى، نمايشى و هيجانى، در درجه دوم مىدانم؛ در درجه اول، ورزش براى تقويت و سلامت جسم است، كه اين را براى همه جوانان كشورمان - از زن و مرد - لازم مىدانم. خود را براى رساندن اين بار به منزل آماده كنيد. اين بار مربوط به شماست» اما باوجود همه اين تأكيدها، شاهد هستيم كه دولت هيچ جايگاهي براي ورزش در برنامه ششم توسعه در نظر نگرفته است و اين بسيار جاي تعجب دارد و يادآور اين جمله رهبري است كه گفته بودند: «ورزش به عنوان يك واكسن در مقابل بسياري از بيماريهاي اجتماعي هنوز آن گونه كه شايسته است مورد توجه نيست.» فعاليتهاي ورزشي موجب كاهش آسيبهاي اجتماعي ميشود و لزوم توجه به جايگاه ورزش در حفظ و ارتقاي سلامت جسم و روح تأثير بهسزايي دارد. ضمن اينكه علاوه بر تضمين سلامت جامعه كه وهله اول اهميت قرار دارد، ميتواند نقش پررنگي در روابط بينالملل هر جامعهاي بازي كند. درخصوص نقشآفريني ورزش در مجامع بينالمللي، ميتوان به دوران تحريم اشاره كرد. به روزهايي كه بسياري از كشورها سعي داشتند ايران را از لحاظ سياسي، اقتصادي و فرهنگي تحت فشار قرار داده و لاي منگنه بگذارند، تيمهاي ورزشي ميتوانستند با حضور در ميادين مختلف، پرچم پرافتخار ايران را به اهتزاز درآورده و از تيمهاي ورزشي كشورهاي مختلف در خاك ايران پذيرايي كنند. تيمهاي كشورهايي كه اگر چه از جنبههاي اقتصادي و فرهنگي و... سدهاي محكمي برابر كشورمان ايجاد كرده بودند اما در ميادين ورزشي هرگز نتوانستند ايران را به انزوا كشيده و از دور خارج كنند و نه تنها تيمهاي ورزشي كشور با حضور در اقصي نقاط جهان به اين تحريمها دهنكجي ميكردند، كه بارها و بارها ميزبان رقابتهاي مهم بينالمللي بودند كه خود نشان از بيتوجهي به تمام تحريمهايي بود كه سعي ميشد در خصوص ايران اعمال شود. ورزش، همواره وزنهاي قابل اتكا و سنگين براي ايران بوده كه زمينهساز افتخارآفرينيهاي فراوان شده و بارها و بارها نام پرافتخار كشور را بر سر زبانها انداخته و پرچم سه رنگ و پرافتخار آن را بر فراز آسمان كشورهاي ديگر به اهتزاز درآورده است. اما در كمال تأسف امروز شاهد هستيم كه اين اهرم كارآمد از سوي دولت به هيچ انگاشته ميشود و مورد توجه قرار نگرفته است. اهرمي كه ميتواند بعد از تضمين سلامت جامعه و جوانان آن، كاهش آسيبهاي اجتماعي و... نقطه اتكايي باشد براي ايجاد روابط بينالمللي با كشورهاي دنيا. حتي كشورهايي كه سعي در تخريب ايران و مبارزه با آن دارند. راهي صلحآميز و كمخرج كه نه فقط ميتواند شايستگيها و تواناييهاي جامعه و جوانان ايراني را به رخ بكشد، كه ميتواند فرصتي باشد براي معرفي چهره واقعي كشوري كه بسياري سعي در تخريب آن دارند. اما بعد از ارائه برنامه ششم توسعه و وضوح عدم توجه به جايگاه ورزش در آن، اين گونه به نظر ميرسد كه دولت كمترين توجهي به اين دستاوردهاي مثبت ندارد و نميخواهد از اين ابزار مهم و قابل اتكا براي پيشبرد اهداف خود چه در داخل و چه خارج از كشور استفاده لازم را ببرد.
