نداشتن كرسي مهم بينالمللي، از مشكلات بزرگي است كه سالهاست يقه ورزش ايران را گرفته و ضربههاي مهلكي به آن زده است. كرسيهاي مهمي كه ميتواند در موارد خاص و حساس، تأثير زيادي در تصميمگيريهاي خرد و كلان ورزش داشته باشد و نبود آن، ضررهاي جبرانناپذير و حسرتباري ميزند كه هرگز به دست فراموشي سپرده نميشود. نگاهي كوتاه به بيعدالتيهاي ورزشي و اجحافي كه در طول سالهاي گذشته به ورزشكاران ايراني در عرصههاي بينالمللي شده، بيش از هر چيزي لزوم داشتن نمايندهاي در بين بزرگان ورزش دنيا و داشتن كرسيهاي مهم بينالمللي را ثابت ميكند و نداشتن آن را به رخ ميكشد. البته اينگونه هم نيست كه ايران هرگز صاحب هيچ كرسي مهم بينالمللي در ورزش نبوده، اما اين جايگاه مهم كه كمتر نصيب ايران شده، هر بار به دلايل پيشپا افتاده و اختلافنظرهاي بياهميت داخلي از دست رفته تا ورزش ايران با ضربههايي جبرانناپذير مواجه شود و شايد به همين دليل مهم است كه وقتي امروز، رسول خادم موفق شده به عضويت هيئت رئيسه اتحاديه جهاني كشتي در آيد، قبل از هرگونه خوشحالي، تأكيد ميكند كه براي حفظ اين جايگاه و استفاده هرچه بهتر از آن براي كشتي ايران به حمايت دولتمردان كشور نياز دارد.
انتخاب رسول خادم به عنوان يكي از اعضاي هيئت رئيسه اتحاديه جهاني كشتي اگرچه اتفاقي مبارك و بزرگ براي ورزش ايران محسوب ميشود، اما مهمتر از كسب اين جايگاه، حفظ آن و تلاش براي تداوم حضور خادم در اين جايگاه است، جايگاهي كه ميتواند تأثيرات و فوايد مثبت فراواني براي كشتي ايران داشته باشد و چه بسا اگر پيش از اين صاحب اين جايگاه و موقعيت بوديم، هرگز در ريو يا حتي لندن با نگاه حسرت بار شاهد خورده شدن حق ورزشكاران ايراني نبوديم، اما خوشحالي از اين انتخاب و كرسي به دست آمده همان اندازه است كه دغدغهها و نگرانيها از كسب اين جايگاه، چراكه پيش از اين هم ورزش ايران صاحب جايگاههاي خوبي در مجامع بينالمللي بوده كه تنها به دليل اختلافنظرات داخلي موفق به حفظ آن نشده و ضربه مهلكي نيز بابت آن دريافت كرده است.
آخرين جايگاه حائز اهميت در مجامع بينالمللي ورزشي را هاشميطبا در اختيار داشت. رئيس سابق تربيت بدني، زماني، صاحب يكي از كرسيهاي كميته بينالمللي المپيك و يكي از صاحبنظران در تصميمگيريهاي مهم بود كه همواره مواضع ايران را در تصميماتي كه در اين كميته اتخاد ميشد، در نظر ميگرفت. به طوريكه وقتي كميته تصميم داشت كشتيهاي بانوان و آقايان را به طور همزمان و يك تشك در ميان برگزار كند، نماينده ايران در كميته بينالمللي المپيك با در نظر گرفتن معذورات ايران براي برگزاري مسابقات به اين شكل مخالفت كرد و موفق شد نظر ديگر مسئولان را نيز در اين راستا تغيير دهد، اما اين كرسي تنها به دليل اختلافات شخصي با هاشميطبا و به دليل شيطنتهاي داخلي از دست رفت تا ورزش ايران همواره حسرت از دست دادن آن را بخورد. موقعيتي كه شايد هرگز براي دومين بار در اختيار ايران قرار نگيرد.
امروز اما، بعد از مدتها، ورزش ايران موفق شده يكي ديگر از كرسيهاي بينالمللي ورزش دنيا را از آن خود كند؛ جايگاهي كه موفقيتي قابل توجه براي ايران و يك گام به جلو است كه ميتواند آيندهاي روشن را ترسيم كند، اما آنچه كه مسلم است و تجربه نيز ثابت كرده است، تنها به دست آوردن چنين جايگاهي نيست كه حائز اهميت است و حفظ اين جايگاه نيز مسئلهاي بسيار مهم و قابل توجه است كه اختلافنظرات برخي مسئولان ورزش كشور با رئيس فدراسيون كشتي، نگرانيهايي در اين راستا به وجود آورده است. نگرانيهايي كه كاملاً مشخص است كه خود خادم را نيز تحت تأثير قرار داده كه بلافاصله بعد از كسب اين موفقيت اصرار دارد كه براي حفظ اين جايگاه نيازمند حمايت دولتمردان است. در واقع خادم به اين شكل دست دوستي به سوي افرادي دراز كرده كه اختلافنظراتي با او دارند و از آنها ميخواهد كه براي ورزش كشور هم كه شده، اختلافات را كنار گذاشته و دست در دست هم دهند تا نتيجه اين جايگاه مهمي كه امروز به دست آمده، به طور مستقيم در ورزش كشور ديده شود و مانند گذشته، به راحتي و با بيتدبيري از دست نرود و حسرت آن، همچون جايگاهي كه خود از هاشميطبا گرفتيم، براي هميشه به دل ورزش ايران نماند.
