چند ماهي است كه در ميان هياهوهاي سياسي در حوزه اقتصاد اخبار قابل تأملي انعكاس مييابد كه كمتر مورد توجه اصحاب رسانه قرار ميگيرد و آن ورود جديتر نهادهاي انقلابي مانند بسيج مستضعفان، بنياد بركت و بنياد مستضعفان در حوزههاي محروميتزدايي، اقتصاد مقاومتي و اشتغال است.
طي روزهاي اخير اخبار جالبي از حمايت از سرمايهگذاري در مناطق محروم توسط بنياد مستضعفان به گوش ميرسد كه نشان ميدهد رويكرد بنياد مستضعفان با تغيير مدير به جاي توسعه فعاليتهاي اقتصادي و گسترش بنگاهها بر محروميتزدايي و توانمندسازي محرومان در نقاط مختلف تأكيد ميشود و مأموريت بنياد مستضعفان برمبناي نام اين نهاد انقلابي به خوبي در حال تبيين است.
همچنين به ثمر نشستن فعاليتهاي بسيج سازندگي در حوزه اقتصاد مقاومتي و ايجاد اشتغال به شكل معدود در رسانهها انعكاس يافته كه نشان ميدهد توصيه مقام معظم رهبري به دولت مبني بر الگوگيري از اين نهادها عين تدبير و اميد است. در همين ايام مقام معظم رهبري در ديدار با هيئت دولت نيز از ورود دولت به فعاليتهاي انتخاباتي به شدت منع کردهاند و كاركرد قوه مجريه را بهترين تبليغات دانستهاند.
به اين ترتيب ميتوان به خوبي چنين استنباط كرد كه دولت در مدت باقيمانده عمر خود ميتواند نيرو و تمركز فعاليتهايش را معطوف به دو حوزه متفاوت كند كه يكي فعاليتهاي انتخاباتي است و ديگري ورود به حوزه اقدام و عمل در اقتصاد مقاومتي!
اگر دو جاده ترسيم شده را براي دولت فرض كنيم بديهي است دولت ميتواند در ماههاي باقيمانده همچنان به اهداف غيرقابل لمس برجام تأكيد كند و دستاوردهايي را بشمارد كه در زندگي مردم هيچ نمود عيني نداشته و همچنان مديران در پي ارتباط با غرب به فكر اخذ يا فعاليت نمايندگي برندهاي مختلف باشند و به دنبال پهن كردن فرش قرمز براي شركتهاي بزرگ نفتي و غير نفتي باشند تا بلكه با ترحم و از موضع بالا (به دليل تحريمهاي بانكي) پاي به سرزمين ما بگذارند و به دنبال عقد قراردادهايي مانند ipc باشند و در جادهاي ديگر ارائه طرحهايي كه توانمنديهاي اقتصادي را از درون تقويت كرده و منتظر اخم و لبخند غرب نيست. دولت در فرصتي كه از دست داده متأسفانه نشان داده تا كنون برنامهاي براي اشتغال و حل معضل بنگاههاي خرد ارائه نداده و تمام تمركز خود را معطوف بر بازار پولي و نظريههاي پولي كرده در حالي كه در جايجاي ايران ميتوان نقاط قوتي را يافت كه با اتكا بر نيروي جوان پيشرفت پايدار را رقم زد به شرط آنكه نيروي عظيم قوه مجريه را تنها به اميد و تدبير تعامل با غربيان امتحان پس داده به رخوت نكشانيم و گام در مسيري رقابتي براي خدمت بگذاريم. آيا دولت به رقابت در خدمت و ايجاد پيشرفت و اشتغال با ساير نهادهاي انقلابي خواهد پرداخت؟ رقابتي كه در آن محروميتزدايي و ايجاد اشتغال در صنايع خرد و متكي بر توانمنديهاي منطقهاي و انساني باشد نه متكي بر ترحم آغشته به تهديد اجنبي!
