گروه سينمايي هنر و تجربه كه بخشي از سالنهاي سينماي كشور را در اختيار دارد و اين روزها در ركود به سر ميبرد، در جريان برگزاري جشن آتي خانه سينما وارد چالش تازهاي با برگزاركنندگان اين جشن شده است. موضوع اين است كه كمال تبريزي، دبير جشن خانه سينما درباره حضور فيلمهاي هنر و تجربه در رقابت اين جشن سينمايي گفته است: فقط فيلمهايي كه داراي پروانه نمايش سينمايي هستند، ميتوانند در اين رقابت شركت كنند.
او در عين حال مطرح كرد، به نظر من فيلمهايي با پروانه ويدئويي كه كيفيت سينمايي دارند هم ميتوانستند در جشن شركت كنند، اما شوراي سياستگذاري جشن با اين نظر مخالفت كردند. تبريزي در پاسخ به چرايي مخالفت شوراي سياستگذاري به اين اشاره كرده بود كه اعضاي شورا تمايل نداشتند در بحث ارزيابي فيلمهاي هنر و تجربه به اين شكل وارد شوند و صرفاً علاقهمند بودند بر اساس يك اشل معين، امكان شركت اين گروه از فيلمها را در جشن بهوجود آورند.
به گزارش «جوان»، سخنان تبريزي مبتني بر تغييراتي بيان شده كه امسال در اساسنامه جشن خانه سينما اعمال شده است، امسال جشن سينماي ايران نسبت به تغيير بند اساسنامه خود اقدام كرده و قيد هر فيلمي را كه داراي پروانه نمايش سينمايي است، جايگزين قيد هر فيلمي كه به نمايش عمومي در سينماها در آيد، كرده است. همانطور كه انتظار ميرفت اميرحسين علم الهدي به مواضع تبريزي واكنش نشان داد و طي يادداشتي نوشت: جشنتان مبارك باشد، اما فيلمسازان سينماي ايران را آزردهخاطر كرديد. رئيس گروه سينمايي هنر و تجربه از اين سخن گفت كه «وقتي جشن بزرگ سينماي ايران توسط خانه سينما برگزار ميشود، انتظار اين است كه فيلمهاي به نمايش درآمده در سينماهاي كشور حداقل مشروط به عضويت عوامل فيلمها در خانه سينما توسط اين جشن ارزيابي شوند.» اين اعتراض با واكنش غلامرضا موسوي از تهيهكنندگان سينماي ايران مواجه شد. وي در گفتوگو با «اعتماد» با طعنه به مديران هنر و تجربه آنها را شبيه به كساني دانسته است كه ميخواهند با حرفهاي عوامانه نقش منجي سينما را بازي كنند! موسوي كه يكي از اعضاي شوراي سياستگذاري جشن خانه سينماست، ارزيابي فيلمهاي داراي پروانه نمايش عمومي در جشن خانه سينما را يك سنت ميداند و معتقد است اين تصميم مربوط به امسال نيست و اگر سالهاي گذشته اين قانون رعايت نميشد، اشتباه بوده است. هنر و تجربه كه به بهانه حمايت از سينماي به اصطلاح هنري بخشي از سالنهاي سينماي كشور را به خود اختصاص داده است و يك گروه دولتساخته محسوب ميشود، با كمرنگ شدن تدريجي فلسفه وجودياش نفسهاي آخر را ميكشد و به نظر ميرسد اعضاي خانه سينما نيز رفتهرفته به بيمعنا بودن دلايل ماهوي اين گروه پي برده باشند.
