چند روز پيش مصاحبهاي از سيدجواد يحيوي مجري سابق تلويزيون در برخي رسانهها منتشر شد كه نكات قابل توجهي داشت. در ميان انتقادات تند و تيزي كه يحيوي به تلويزيون خصوصاً لاريجاني مدير آن زمان صداوسيما كرده بود نكتهاي ديده ميشد كه به نظر نياز تعمق و تأمل بيشتري داشت.
طبق گفته او در زمان رياست لاريجاني بر سازمان صداوسيما، مجري تلويزيوني نميتوانست و حق نداشت خارج از سازمان كار اجرا داشته باشد و اگر چنين ميكرد بلافاصله فرداي آن روز توبيخش مينمودند. البته يحيوي اين مسئله را به عنوان يك معضل و عيب در صداوسيما معرفي كرده بود. ظاهر امر نيز همين است ولي نكاتي در اين خصوص وجود دارد كه نه تنها آن قانون بد نبوده بلكه مثبت نيز بوده است.
هم اكنون در اين قضيه مسير صداوسيما كاملاً برعكس است. ممکن است فردی به واسطه آشنا يا پشتوانه مالي وارد سازمان صداوسيما شود و در كسوت مجريگري فعاليت كند بدون اينكه به قواعد اجرا و كار رسانه اشرافي داشته باشد، به صرف توانايي كار جلوي دوربين فعال ميشود؛ البته اين موضوع خارج از برخي اجبارهاست كه مثلاً براي گرفتن اسپانسر از سازمان يا ارگاني تهيهكنندگان مجبور ميشوند حتي مدير آن سازمان را به عنوان مجري انتخاب كنند تا در پرتو ديده شدن آقاي مدير برنامهاي روي آنتن برود، اما خارج از اين مسئله كه به وضعيت مالي فعلي صداوسيما هم كم و بيش ارتباط دارد، وضعيت مجريان در تلويزيون چندان مثبت و حساب شده نيست.
درآمدهاي چند ده ميليوني برخي مجريان تلويزيوني كه نه تنها به واسطه چهره شدن آنها در رسانه ملي است خود گواه اين ماجراست اما اين درآمدها چيست؟ چگونه است؟ چطور مجريان چنين درآمدهاي بالایی به دست ميآورند؟... جاي تأسف دارد كه بسياري از اين هزينهها براي يك مجري ساده تلويزيوني از طريق دستگاههاي دولتي پرداخت ميشود البته هيچ فرقي هم نميكند كافي است مجري از قاب تلويزيون شناخته شده باشد سازمان دولتي هزينه ميكند.
چند سال پيش شنيده شد يكي از مجريان پرحاشيه تلويزيون تنها و تنها براي فاكس دكلمهاي از خود يك ميليون تومان از ارگاني دريافت كرد. اين جداي از دريافتيها براي اجرا توسط مجريان تلويزيوني است البته نميتوان كتمان كرد كه همه برگزاركنندگان مراسم بخش دولتي هستند، بخش خصوصي هم نقش دارد اما اينجا از كيسه بيتالمال هزينه ميشود كه تنها براي يك فرد چهره شده در تلويزيون است.
در همه جاي دنيا هر كاري محدوديت و چارچوب قانوني خودش را دارد. براي مثال اگر كسي قرار است در اداره دولتي استخدام شود و خارج از نوسانات بازار به يك امنيت شغلي با حقوق مكفي و ثابت و بازنشستگي و امتيازات آن دست يابد از ورود به بازار آزاد و بخش خصوصي منع ميشود؛ چراكه حضور چنين فردي با رانت اطلاعاتي و اداري به ضرر بازار است چيزي كه با كمال تأسف در كشور ما هيچ گونه محدوديتي ندارد و اين فرد خود از عوامل بروز فساد در جامعه خارج از همه فرهنگسازيهاست؛ يعني فرهنگ با قانون و قانونمندي در كل جامعه نهادينه ميشود.
حال به نظر ميرسد قانون زمان رياست لاريجاني كه به مزاج يحيوي خوش نيامده با توجه به عدم پايبندي برخي مسئولان نهادها و سازمانها نه تنها بد نبوده بلكه بجا نيز بوده است و بايد مجدداً به اجرا درآيد. به اين شكل تقاضاهاي كاذب براي حضور در رسانه ملي كمرنگ ميشود. موضوع كاملاً ساده و آشكار است. براي نمونه خيلي از خوانندهها حاضرند ميليونها تومان هزينه كنند تا صدايشان در تيتراژ يك سريال شنيده شود همين موضوع باعث شده گاه ساخت تيتراژ هزينه قسمتي از سريال را تأمين كند به جاي اينكه براي ساخت همان تيتراژ پولي از بودجه بيتالمال هزينه شود. موضوع مجريان تلويزيون هم خارج از پوشش يا رفتارهايي كه گاه البته عدول از خط قرمزها هم هست و گاه بيبندوباريهاي عجيبتر را بايد در اتاق فكري به صورت جامع و كامل بررسي كرد.
حرفهاي يحيوي در مصاحبه اخيرش ميتواند زمينه را براي مرور مجدد تاريخچهاي اين فعاليتها مهيا سازد. ناگفته نماند كه مسئله ما اينجا وراي لاقيدي برخي از شخصيتهاي رسانهاي كشور است كه در خيانت يا عدم خيانت به وطن رسانهاي شدند و ميبايست به اين امور هم توجه كرد كه بعد از چهره شدن مانند مجري سابق شبكه 3 دسته گل به آب ندهند يا ميدان را براي اعضاي خانواده باز نكنند؛ خصوصاً اين روزها كه بازار خيانت و حضور در شبكه سازمان منافقين يعني جمتيوي داغ شده است. درهر حال تلويزيون بستری بسيار مهم براي شهرت و چهره شدن افراد است و نبايد به سادگي از كنار آن گذشت.
