زماني بود كه رسانه ملي آنتن هفتگي ويژهاي براي مجموعههاي فاخر و اصطلاحاً الف ويژه داشت، اين سريالها توليداتي با موضوعات مهم و با بودجههاي قابل توجه و عوامل توليد حرفهاي بودند. سريال فاخر «در چشم باد» ساخته مسعود جعفري جوزاني كه پس از گذشت سالها از پخشش همچنان گاهي مهمان آنتن شبكههاي سيما ميشود و يا مجموعههاي موفق و به ياد ماندني ديگري مثل «مختارنامه» ساخته داوود ميرباقري و يا «يوسف پيامبر» يادگار مرحوم فرجالله سلحشور از اين دست آثار هستند. البته بودند آثاري كه شايد آنطور كه بايد، توقعات را برآورده نكردند و پس از نمايش اقبال چنداني بين مخاطبان پيدا نكرد.
در سالهاي اخير معاونين وقت سيما هر از چندگاهي در نشستهاي خبري خود به معرفي پروژههاي الف ويژه آينده رسانه ملي ميپرداختند كه حال در مرحله تصويب، نگارش فيلمنامه يا پيشتوليد بودند، اسامي مثل «سلمان فارسي»، «پورياي ولي»، «شهيدباكري»، «حضرت موسي» و... كه عمدتاً از مرحله تصويب و انتخاب عوامل توليد و حتي نگارش فيلمنامه هم عبور كرده و در آستانه ورود به فاز توليد بودند. اما چند سال پيش و پس از اتمام پخش سريال «شوق پرواز»ساخته يدالله صمدي كه مربوط به زندگي شهيد بابايي بود، برخلاف رويه گذشته با گذشت چند ماه، سريال الف ويژه ديگري جايگزين آن در آنتن شبكه اول سيما نشد و به مرور مسئولان سيما به تعليق پروژههاي فاخر بهدليل نبود بودجه كافي اشاره كردند؛ مسئلهاي كه خوشايند مخاطبان تلويزيون نبود. كمبود بودجه، پديدهاي بود كه هميشه گريبانگير سازمان عريض و طويل صداو سيما بوده، اما اين بار آثار مربوط به تحريمها و كاهش بودجه دولت هم تأثير فزايندهاي بر اين چرخه گذاشت، اما اين مشكلات مالي پس ازروي كار آمدن دولت تدبير و اميد و همچنين شروع به كار دوره رياست آقاي سرافراز در سازمان صدا و سيما به شكل چشمگيري افزايش پيدا كرد. تمايل دولت براي داشتن سهم بيشتري از آنتن رسانه ملي و همچنين برخي اخبار غيررسمي ديگر مبني بر درگيريهاي تيم دولت با مديريت سازمان باعث شد كه دود حاصل از اين دعوا به چشم بخش توليد سيما برود. هرچه كه بود و هست، اين شرايط منجر به استعفاي آقاي سرافراز و انتصاب آقاي عسگري بهعنوان رياست جديد سازمان صدا وسيما شد و با استقبال دولت از اين اتفاق روزنهاي از اميد به منظور نگاه مثبت دولت به رسانه ملي و تزريق بودجه مورد نياز اين سازمان فرهنگي شد؛ اتفاقي كه لااقل باعث جان گرفتن دوباره توليدات با كيفيت نمايشي سيما باشد، توليداتي كه هرچه به لحاظ كمي و كيفي ارتقا يابند باعث كمتوجهي مخاطبان به شبكههاي ماهوارهاي ميشود. در مملكتي كه راهبرد اصلياش فرهنگي است و قرار است پس از تأمين خوراك سالم فرهنگي و رسانهاي براي مخاطب داخلي گوشهچشمي هم به خارج از مرزها داشته باشد، صدور انقلابي فرهنگي از طريق وسايل فرهنگي صورت ميگيرد.
