از ماها انتظار بيشتري هست؛ بنده از خودم و از ديگران خيلي انتظارات دارم؛ بايد كار بيشتري بكنيم، پيشرفتهاي بيشتري پيدا كنيم، دهه پيشرفت و عدالت را واقعاً با پيشرفت و عدالت تمام كنيم؛ اينها را بنده قبول دارم، منتها آن بخش ديگر قضيه، پيشرفتها و موفقيتها و واقعيتهاست. خب، با چنين واقعيتهايي، تشكلهاي دانشجويي ميتوانند كار كنند.
بنشينيد روي مسائل بينالملل جمهوري اسلامي كار كنيد؛ روي قضاياي يمن، روي قضاياي عراق، روي قضاياي سوريه، تحليلهاي جذاب، نگاه به آينده. اين هم يك مطلب كه بالاخره بايد اگر ميخواهيد تأثير محيط دانشجويي بر كشور آنطور كه عرض كرديم باشد، راهش اين است: شما روي محيط دانشجويي اثر بگذاريد، محيط دانشجويي هم روي كشور اثر ميگذارد.
البته خب، تشكلهايي هم هستند كه مثل ظرفهاي يكبار مصرف، فقط براي انتخابات بهوجود ميآيند؛ مصرفش فقط انتخابات است. بعضي از تشكلها اينجوري هستند؛ تشكل را درست ميكنند، خجالت هم نميكشند بعضيها، ميگويند هم كه اين تشكل را درست كرديم براي اينكه در انتخابات فلانجا به دردمان بخورد. خب بابا! اينكه اهانت به دانشجو است؛ نگاه ابزاري به دانشجو، آن هم دانشجوي نخبهاي كه حالا در يك تشكل بناست گرد بيايد، اين اهانت به او است. مگر انتخابات چقدر قيمت دارد كه انسان بهخاطر آن، دانشجو را تحقير كند؛ آن هم دانشجوي نخبه را. اين تشكلها را بنده اعتقادي ندارم و معتقد نيستم كه اينها به نفع كشورند يا ميتوانند مفيد باشند براي كشور؛ [تشكيل] آنها را توصيه نميكنيم، لكن تشكلهايي كه واقعاً اسلامياند، علاقهمندند و در خدمت انقلاب و اسلام و آينده كشورند، ميتوانند خيلي مفيد باشند.
20 تير 1394
