اجرايي شدن دستور صريح رئيسجمهور براي حمايت از المپيكيها همچون سرابي است كه گويا متوليان آن قصد ندارند اين سراب را به واقعيت تبديل كنند. بيش از يك ماه از صحبتهاي روحاني در خصوص اهميت موفقيت ورزش ايران در المپيك ريو ميگذرد اما نه تنها خبري از حمايت ويژه نشده بلكه مشكلات اساسي هم كماكان پابرجا هستند و در حقيقت هيچ تغييري در شرايط المپينها ايجاد نشده است. پس از شدت گرفتن دغدغههاي كشتيگيران، مرد اول كشتي كشور چارهاي نيافت جز اينكه نامهاي خطاب به رئيسجمهور بنويسد تا شايد با كليد روحاني! قفلهاي زياد ورزش ايران در آستانه المپيك 2016 باز شوند. هرچند كه در ورزش حرفهاي دنيا نامه نوشتن به رئيسجمهور اصلاً مرسوم نيست ولي بايد به اين نكته توجه كرد كه اوضاع بحراني ورزش و بيتوجهي مسئولان به حدي رسيده بود كه تنها راه باقي مانده درخواست از بالاترين مسئول اجرايي كشور است. بحران زماني حادتر ميشود كه به دستور رئيسجمهور نيز توجه نشده و حالي از ورزشكاران زحمتكش پرسيده نشود.
محمدباقر نوبخت 19 اسفند ماه در همايش تجليل از خيرين ورزش يار رسماً اعلام كرد كه از سوي روحاني مأمور پيگيري مشكلات ورزشكاران در رخدادهاي جهاني و به ويژه المپيك شده است. از آن تاريخ بيش از يك ماه گذشته و به جاي آنكه ورزشكاران و مربيان مزه تغيير را بچشند همچنان با چالشهاي گذشته دست و پنجه نرم ميكنند. اين در حالي است كه رقباي تا دندان مسلح آنها در رشتههاي مختلف شبانه روز با بهترين امكانات تمرين و خود را براي آوردگاه ريو آماده ميكنند. جاي تأسف است رشتهاي كه پنج سهميه ارزشمند المپيك را كسب كرده در فاصله اندك تا شروع رقابتها در بدترين شرايط ممكن به سر ببرد. تيراندازان كشورمان با تلاش فراوان، با كمترين امكانات و توقع، پيشرفت قابل توجهي در سالهاي اخير داشتهاند. تا جايي كه تعداد سهميههاي المپيك اين رشته به پنج رسيده و اگر امكانات بهتري در اختيارشان قرار ميگرفت چه بسا بيش از پنج تيرانداز كشورمان در ريو به مصاف حريفان ميرفتند. با اين وجود المپينهاي تيراندازي در بدترين وضعيت خود از نظر كمبود امكانات و بودجه قرار دارند؛ جالبتر اينكه مسئولان فدراسيون بارها و بارها مشكلاتشان را با وزارت ورزش در ميان گذاشتهاند. سؤالي كه تا به امروز پاسخي به آن داده نشده اين است كه چرا وعدههاي مسئولان عملي نميشوند؟ چرا سخنگوي دولت كه حالا مسئول رسيدگي به اوضاع المپيكيها هم شده به رغم تأكيد رئيسجمهور هيچ گام مثبتي براي حل مشكلات موجود در ورزش برنميدارد تا رئيس فدراسيون تيراندازي مجبور نباشد باز هم از كمبودهاي موجود گله كند؟ اين مسئله ناخودآگاه هر آدم منصفي را به ياد تلاشهاي دولتمردان براي خوب جلوه دادن برجام مياندازد؛ برجامي كه تاكنون فرجامي براي مردم نداشته است و گويا قول و قرارها و دستورهاي رئيس جمهور براي ورزش هم مانند برجام ثمري براي ورزش نخواهد داشت. همانطور كه هاشمي اشاره كرده وقت كشيها هيچ مشكلي را مرتفع نميكند، چراكه مشكل اصلي تيراندازي چيزي نيست جز كمبود بودجه. اين مشكل مدتهاست تيراندازان و ساير المپينهاي اعزامي به ريو را آزار ميدهد. مدتهاست كه همه دم از حمايت و رسيدگي سريع ميزنند ولي هيچ كدام از ادعاها به واقعيت حتي نزديك هم نشده. تأخير در پرداخت دستمزد مربيان و به ويژه مربيان خارجي علاوه براينكه عواقب تلخي در المپيك خواهد داشت اعتبار ورزش ايران اسلامي را هم زير سؤال ميبرد. اصلاً خوب نيست كه لازلو سوچك چند ماه است كه حقوقي دريافت نكرده و دلارهاي زيادي از ما طلب دارد. شايد حرفهايگري اين مربي سبب شود بدون تغيير در شيوه مربيگرياش شاگردان ايراني خود را تا رسيدن به بهترين نتيجه در المپيك هدايت كند اما تيراندازان ما قطعا بدون سلاح و مهمات و همچنين لغو اردوهاي تمريني خود نميتوانند در مصاف با حريفان قدرتمند نتيجه زحمات شان را ببينند. اوضاع ساير تيمهاي المپيكي نيز بهتر از تيراندازي نيست. شايد آنها به فشنگ و سلاح نياز نداشته باشند اما دغدغههاي فكري و بيتوجهيهاي سريالي مسئولان تمركز و انگيزه را از آنها ميگيرد. اين در حالي است كه بسياري از مردم از مشكلات حاكم بر ورزش خبر ندارند و در صورت ناكامي آن را به پاي مربيان و ورزشكاران مينويسند. در صورتي كه مسئولان بايد هرچه زودتر به وعدههاي خود عمل كنند تا آرزوهاي بزرگ مربيان و المپينها نقش برآب نشود.
