احتمال همگروهي ايران و عربستان در مرحله نهايي مسابقات انتخابي جام جهاني روسيه دستاويز تازه آلسعود و اي اف سي براي بهانهتراشيهاي مضحك عليه فوتبال ايران است، بهانهاي كه بيش از پيش به بيكفايتي مسئولان فوتبال كشورمان پي ببريم. طبق معمول آنها زودتر دست به كار شدند و با فرافكني شرايط را به نفع خود پيش ميبرند. در حالي كه مهمترين حركت آقايان فدراسيوننشين اين بود كه ديروز و در فاصله كمتر از يك روز تا انجام قرعهكشي مرحله نهايي انتخابي جام جهاني با يكديگر در خصوص ارسال نامهاي به كنفدراسيون فوتبال آسيا گفتوگو كنند و به نشانه ترس از ايافسي بخواهند تا ما با عربستان همگروه نشويم! در آن طرف اما عربستان حسابي در جنب و جوش است تا در صورت همگروه شدن با كشورمان كار را يكسره كرده و بازيهاي ملي را نيز به كشور ثالث بكشاند. برخلاف مسئولان فدراسيون ما كه سرشان را زير برف كردهاند و پيگير مشغلههاي مهم خود هستند، سعوديها فعالتر از هميشه تلاش ميكنند سران آسيا را براي محروميت فوتبال ايران متقاعد كنند.
منافع ملي كشورمان به خاطر فوتبالي كه مديريت حرفهاي ندارد خدشه دار شده؛ اول به خاطر قبول رأي اي اف سي براي بازي در زمين بيطرف و حالا هم براي خط و نشان كشيدنهاي دوباره عربستان و برگزاري بازيهاي ملي در كشوري ديگر. اينكه چرا عربها به اين سرعت و به راحتي ميتوانند در كنفدراسيون آسيا به اهداف خود برسند و كوچكترين مخالفتي با آنها نميشود واضح است، چراكه سران ايافسي بدون رضايت آلسعود هيچ تصميمي نميگيرند. اما بايد به اين نكته توجه داشت كه مقامات ايراني هم به رغم اينكه ميدانستند در آسيا همه عليه ما هستند با امروز و فردا كردنهاي سؤال برانگيز خود شرايط را براي به كرسي نشاندن حرف دشمنان ايران فراهم كردند. اهالي فدراسيون، از رئيس گرفته تا زير دستانش، همگي فراموشكارند. انگار نه انگار كه چند ماه پيش و پس از جنجالهاي اوليه عربستان پشت سرهم مصاحبه ميكردند و با ادعاي كنار كشيدن از ليگ قهرمانان دم از دفاع از حقوق مردم و ايران زدند. حال كه دوباره سعوديها خيال جنجالسازي به سرشان زده همان افراد سكوت كردهاند و ترجيح ميدهند به روي مبارك نياورند. تغيير پياپي موضع فدراسيون فوتبال اين فرصت را به دشمنان فوتبال و كشورمان داده تا هر زمان كه اراده كردهاند عليه ما جوسازي كنند و به راحتي و بدون هيچ مخالفت و واكنشي به نتيجه برسند. شرايط موجود بدترين وضعيت فوتبال ايران در سالهاي اخير است. جالبتر اينكه در سالهاي جنگ تحميلي هم تن به بازي در كشور بيطرف نداديم ولي حالا كه بالاترين امنيت را در منطقه داريم به لطف مديريت كفاشيان و دوستان بايد به عمان برويم و زمين يك كشور عربي را زمين خود بدانيم. در سالهاي گذشته آنقدر قيد ديپلماسي ورزشي و فوتبالي را زده ايم كه براي كوچكترين مسائل نيز مجبوريم به مقامات قاره جواب پس بدهيم. شلوغ شدن كنار زمين در بازيهاي فوتبال خصوصاً در آسيا اتفاق عجيبي نيست. اما گويا اين بهترين بهانه است تا اي اف سي به خاطر ميزباني از بازيهاي عراق در كشورمان به ما تذكر دهد! تذكر به خاطر قبول ميزباني كشوري جنگ زده كه توانايي برگزاري يك مسابقه فوتبال را هم ندارد. بايد بپذيريم كه خودمان توپ و ميدان را در اختيار سعوديها و هم پيمانانشان در كنفدراسيون آسيا قرار داده ايم تا هرجور دلشان ميخواهد بازي كنند و هر زمان كه تشخيص دادند به ما كارت زرد و قرمز نشان بدهند. اين حاصل بيكفايتي و سوء مديريت فدراسيوني است كه به جاي رئيس، نايب رئيس، دبير و سايرين يكي از اعضاي هيئت رئيسه تقاضاي نامه زدن به اي اف سي را مطرح ميكند. عربستانيها خيلي خوش شانس هستند كه كفاشيان و تيمش سكاندار ساختمان سئول هستند. و الا هر ايراني ديگري كه مسئوليت فدراسيون را به دست داشت با مشورت و كمك گرفتن از مسئولان ذي ربط ضمن اقدام متقابل پاسخي دندانشكن به آنها ميداد.
