باراك اوباما، رئيس جمهور امريكا صبح شنبه دوم آوريل در حاشيه نشست بينالمللي امنيت هستهاي و در يك كنفرانس خبري خط و نشانهايي كشيد تا به زعم وي، ايران پايبند به روح توافق هستهاي يا همان برجام باشد. خط و نشان او مستقيم به فعاليت موشكي ايران مربوط ميشود، چون او بعد از اشاره به لزوم فرستادن سيگنالهايي از سوي ايران به جامعه جهاني براي انجام ندادن اقدامات تحريكآميز، از فعاليت موشكي ايران و شليك موشكهايي با شعارهايي عليه رژيم صهيونيستي و ارسال موشك به حزبالله سخن گفت و اينكه چنين فعاليتهايي به گفته او باعث تشويش خاطر شركتهاي تجاري شده و آنها را نسبت به معامله با ايران دچار ترديد ميكند. هر چند اوباما در اين كنفرانس فعاليت موشكي ايران را در تناقض با روح توافق هستهاي و برجام دانست اما بن رودز سخنگوي وزارت خارجه امريكا، دو روز قبل در حاشيه همين نشست حرفي مخالف اين زد و نه تنها فعاليت موشكي ايران را نقض روح برجام ندانست بلكه به صراحت گفت كه برجام و برنامه موشكي ايران دو موضوع جداي از هم هستند. روشن است كه اين نحو بازي نفي و اثباتي از طرف رئيس جمهور و سخنگوي وزارت خارجه امريكا هدف واحدي را دنبال ميكند و اين هدف را ميتوان در ادامه نامهاي دانست كه امريكا به همراه فرانسه، بريتانيا و آلمان به طور مشترك به شوراي امنيت سازمان ملل فرستادند.
هدف اصلي اوباما و سه متحد غربي، القاي تفسيري از برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ است كه دامنه آن شامل برنامه هستهاي ايران هم بشود، چنان كه گويي هر گونه فعاليت موشكي از سوي ايران در حكم نقض روح برجام و اين قطعنامه است. اين هدف در حالي دنبال ميشود كه تيم ايراني مذاكرهكننده در جريان مذاكرات ژنو، توانسته از گنجاندن برنامه موشكي ايران در برجام، جلوگيري كند. اين عقبنشيني غربيها در آن موقع به حساب ميآمد اما حالا معلوم شده كه آنها قصد رسيدن به هدف خود از مسير ديگري دارند. تفسير خاص غربيها از بند ۳ ضميمه B قطعنامه ۲۲۳۱ و ايجاد فضاي تبليغاتي از طريق كنفرانسها و مصاحبهها، مسيري است كه امريكاييها و اروپا در پيش گرفتهاند تا روح مورد نظر خود را به كالبد برجام بدمند. طبق بند ۳ توافق هستهاي، از ايران درخواست شده تا هشت سال بعد از روز قبول توافق يا گزارش آژانس مبني بر تأييد نتيجهگيري گستردهتر، هيچ فعاليت مرتبط با موشكهاي بالستيكي با قابليت حمل كلاهكهاي هستهاي انجام ندهد. امريكا به همراه سه كشور اروپايي شليك موشكهاي اخير ايراني را مصداق نقض اين بند دانسته و در نامه مشترك خود به شوراي امنيت خواستار پاسخ شوراي امنيت سازمان ملل به سرپيچي ايران از قطعنامه ۲۲۳۱ شدهاند. از آنجا كه اين قطعنامه بعد از توافق هستهاي و بر مبناي برجام تنظيم و تصويب شده، اين نامه و نحوه تفسير اين بند نشان ميدهد امريكا و متحدانش به دنبال گره زدن برنامه موشكي ايران به برجام هستند تا جبران آن عقبنشيني در زمان مذاكرات و كنار گذاشتن برنامه موشكي از برجام كرده باشند. حالا هم اوباما از روح توافق و تناقض آن با برنامه موشكي سخن ميگويد تا زمينه تبليغاتي اين مسير را فراهم كرده باشد و تفسير مورد نظر خود و آن سه كشور ديگر غربي را به عنوان تفسير مسلط و صريح از ۲۲۳۱ جا بيندازد. بحث از بند ۳ از ضميمه B قطعنامه ۲۲۳۱ بحثي حقوقي است كه تفسير اين بند را بايد در جايي ديگر جست اما تفسير هر چه كه باشد، يك نكته روشن است و آن در هدف سياسي امريكا و متحدان غربياش از برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ است كه منظور آنها از برجام و اين قطعنامه براي خلع يد ايران از برنامه موشكياش است. بنابر اين نبايد تعجب كرد كه چگونه اوباما در بحث از نحوه مبادلات تجاري با ايران ناگهان حرف از روح توافق و برنامه موشكي ايران ميزند چرا كه او در مسيري مشخص به دنبال دميدن روح امريكايي در كالبد ايران است تا به جاي بازگرداندن ايران به بازار جهاني، ايران را از توان دفاعياش خلع يد كند.
