سال 95 آغاز شد سالي كه مدتهاست ورزش چشم به راه رسيدن آن است؛ سال المپيك. حالا ديگر المپيك در چند قدمي ماست، ديگر حتي فرصت شعار دادن هم نيست. در امسال نوروز يكي از قشرهايي كه مزه شيرين تعطيلات و سفره هفت سين و سال تحويل را درست و حسابي احساس نكرد همين برو بچههاي المپيكي بودند، تيراندازي، جودو، كشتي، بوكس، وزنهبرداري و واليبال اردو داشتند، مسابقه دادند، سفر كردند و زحمت كشيدند، برخي موفق شدند و برخي هنوز چشم به رقابتهاي آينده دارند.
سال 94 با تمام مشكلات و خلف وعدههايي كه آقايان وزارتنشين داشتند به پايان رسيد، سالي پر از حرف و حديث و حاشيه براي المپيكيها، سالي پر از مشكل ريز و درشت. اما هر چه بود بچههاي المپيكي ايران زمين بيش از تواناييشان مايه گذاشتند و سهميه گرفتند، تا حالا در آغازين روزهاي سال 95، سال المپيك تنها اين مسئولان باشند كه بايد به وعدههايشان جامه عمل بپوشانند.
وعدههايي كه تاكنون چندان عملي نشده است اما حالا ديگر فرصت تكرار آنها هم نيست. جامعه جهاني ورزش به المپيك ريو ميآيد تا توانايي بالاي خود را نشان دهد و در اين ميان ورزش ايران براي اثبات شايستگيهاي خود - كه كم هم نيست - چارهاي جز عملگرايي و فاصله گرفتن از شعار زدگي و دلخوش كردن به وعده و وعيد ندارد. سال 95 را ميتوان سال اميد نيز ناميد، اميد به موفقيت، اميد به پيروزي و اميد به تكرار آنچه در لندن 2012 روي داد. ورزشكاران ايران بارها ثابت كردهاند كه حتي با وجود تمام كمبودها ميتوانند در سختترين شرايط كارهاي فوق تصوري انجام دهند و تنها به حمايت و توجه نياز دارند.
آنچه در واپسين روزهاي سال 94 اتفاق افتاد، حرفهايي كه زده شد، انتقادهايي كه صورت گرفت همه گذشته است، هر چند كه بايد اذعان داشت بسياري از انتقادها و درد دلها به حق و بهجا بود اما هر چه بود تمام شد حالا بايد اميدوار بود، اميدوار به اينكه مسئولين فقط و فقط حرف نزنند و ژست نگيرند و از الان مشغول بستن چمدان براي سفر به ريو نباشند.
سال 95 سال بيم و اميد ورزش است، بيم از آنكه نكند با تكرار اتفاقات سال 94 و جنگ و جدلها كار به جايي برسد كه از حضور در المپيك ريو پشيمان شويم و اميد به آنكه بتوانيم ثابت كنيم ايران و ايراني با وجود تمام دشمنيها، كمبودها و تحريمها ميتواند استوار و پا بر جا در دنيا و در ميداني به بزرگي المپيك عرض اندام كندو شايستگيها خود را ثابت كند.
سال 95 آغاز شد، سالي كه مدتها منتظر آمدنش بوديم، سال المپيك شروع شد و المپيك همين چند قدمي است درست پشت در. ميتوان كاري كرد كه در اسفندماه امسال بنويسيم ورزش ايران در سال 95 نمره قبولي گرفت و ميتوان دست روي دست گذاشت و خداي ناكرده آخر سال نوشت متأسفانه چيزي عايد ورزش ايران نشد، هر دو اين اتفاقات تنها و تنها و به خودمان، همتمان، برنامهريزي و عملگراييمان بستگي دارد.
