به گزارش «جوان» روند رو به رشد توليد فيلمهايي با مضمون دفاع مقدس كه از كليشههاي مرسوم و رايج اين ژانر به دور است و توانايي جذب مخاطب را دارد از چند سال پيش شروع شده است. انگار مسئولان و مديران به درستي فهميدهاند براي درگير كردن مخاطبان با آثار سينمايي، بايد به درستي از زبان هنر بهره جست و از غلو دوري كرد؛ بايد داستان را به درستي روايت كرد و شخصيتها را به دور از گزافهگويي ساخت و پروار كرد.
محمدحسين مهدويان كارگردان جوان و با استعداد سينماي كشور كه پيشتر با ساخت «آخرين روزهاي زمستان» گوشههايي از دوران رزمندگي شهيد حسن باقري را بازسازي كرده بود اين بار و در اولين تجربه سينمايياش به سراغ شخصيت بزرگ ديگري در تاريخ دفاع مقدس رفته است. مهدويان به خوبي جنس زبان سينما و تصوير را ميشناسد و اين موضوع را در دو اثرش اثبات كرده است.
مهدويان كه در «آخرين روزهاي زمستان» با سبك بازسازي تصاوير با استفاده از صداهاي واقعي دست به تجربهاي نو و جذاب در فيلمسازياش زد در تجربه آخرش هم با استفاده از همين سبك هيجان و لذت فيلمش را دو چندان كرد. صدا در «ايستاده در غبار» از محيط برنميخيزد بلكه يكسره خود محيط است و بيننده در فيلم صداي پوتينها، خندهها، فرياد زدنها، صحبت كردنهاي حاج احمد را ميشنود و به خوبي اين مرد بزرگ را درك ميكند. زندگي حاج احمد متوسليان آنقدر رازآلود و دراماتيك است كه بتوان يك فيلم سينمايي جذاب از دلش درآورد و مهدويان با هنرمندي تمام توانسته اين كار را انجام دهد. متوسليان «ايستاده در غبار» به حدي واقعي و ملموس است كه حس ميكنيم در زندگيمان جايي او را ديدهايم و ميشناسيم و خاطرات مشتركي با او داريم.
بالاخره اتفاقي كه سالها منتظرش بوديم در اين دوره جشنواره افتاد. بالاخره يك كارگردان كاربلد با هنرمندي تمام، سوژهاش را از تاريخ هشت ساله دفاع مقدس انتخاب كرد و فيلمي تماشايي ساخت كه همگان لب به تحسينش گشودند. «ايستاده در غبار» به قدري قوي، جذاب و درست ساخته شده بود كه بيشتر منتقدان با عنوان «شاهكار سينمايي» و «اثري ماندگار» از آن ياد كردند و مردم براي تماشايش ساعتها در صفهاي طولاني ايستادند و فيلم را جزو پنج فيلم آراي مردمي قرار دادند.
«ايستاده در غبار» بر خلاف بسياري از فيلمهاي جنگ و دفاع مقدس كه دچار اغراقگويي و شعارزدگي ميشوند زندگي عادي متوسليان را بدون اغراق و درشتنمايي نشان ميدهد. تماشاگران به خوبي با قهرمان فيلم ارتباط برقرار ميكنند و او را درك ميكنند و ميفهمند. اين سبك فيلمسازي درباره زندگي فرماندهان و رزمندگان دفاع مقدس قابليت ادامه پيدا كردن دارد و آنقدر قوي و قابل دفاع است كه ميتوان آن را نماينده سينماي ايران در جشنوارههاي خارجي هم دانست. سينماي ايران برخلاف سينماي هاليوودي كه فيلمهاي زيادي درباره زندگي قهرمانانش دارد، فيلم در اين زمينه كم دارد و حالا ميبينيم كه سينماي ما هم چقدر به جنس فيلمهايي از جنس «ايستاده در غبار» نياز دارد.
مخاطب خسته از داستانهاي تكراري عشق و خيانت، تشنه دانستن از مردان بزرگ سرزمينش است. عموم مردم و به ويژه نسل جوان از طريق مديوم سينما بهتر و بيشتر ميتوانند بفهمند رشادتهاي مردي به نام حاج احمد در اين سرزمين باعث شده دست اجانب از اين مُلك قطع شود و در دنياي امروز ما به بازگو كردن داستان زندگي چنين شخصيتهايي بيش از هر زمان ديگري نياز داريم. تاريخ دفاع مقدس هم مملو از شخصيتهاي بزرگ و ماندگاري مثل متوسليان است كه با همين ظرافت، دقت و هنرمندي ميتوان دربارهشان آثار سينمايي، تلويزيوني و نمايشي زيبا ساخت.
