ديدار رهبري با ورزشكاران و مدال آوران همواره صحنههاي جالبي را رقم ميزند كه تا مدتها بعد از آن، نقل محافل مختلف است. اما از همه مهمتر، روحيه و انگيزهاي است كه اين ديدارها به ورزشكاران ميدهد. خصوصاً وقتي اين ملاقاتها خصوصي باشد و ورزشكاران اين فرصت را داشته باشند تا دقايقي با رهبر كشور به گپ و گفت بپردازند. آن زمان است كه همانطور كه سجاد مرداني، دارنده طلاي مسابقات جايزه بزرگ 2015 مكزيك به آن اشاره ميكند، روزي به يادماندني براي ورزشكاران رقم ميخورد. روزي كه هرگز فراموش نميشود.
كنگره شهداي ورزشكار فرصتي بود براي يك ديدار غيرمنتظره؛ ديداري خصوصي با رهبري. اين ملاقات چطور بود؟
باور كردني نبود. فكرش را هم نميكردم بتوانم در چنين ملاقاتي به ديدار آقا بروم و بتوانم شخصاً با ايشان صحبت كنم. آن روز، روزي فراموش نشدني در تقويم زندگي سجاد مرداني است كه اميدوارم بارها و بارها تكرار شود. باورم نميشد از نزديك بتوانم آقا را ببينم. اما اين افتخار نصيبم شد تا به ديدار ايشان بروم. آن هم يك ديدار خصوصي. با رهبر كشورم صحبت كردم. آن هم يك صحبت صميمانه و تابلويي كه منقوش به نام و عكس شهداي ورزشكار بود را به ايشان هديه داديم. ديدار با آقا بهترين روز زندگيام بود.
اين البته اولين ديداري نبود كه با آقا داشتيد، اينطور نيست؟
بله، همين طور است. اولين بار چهار، پنج سال قبل، بعد از مسابقات برزيل و قهرماني در المپيك سيزم بود كه به ديدار آقا رفتيم. البته آن ديدار دسته جمعي بود و تمام كاروان با كادر فني و تمام نفرات آن اين توفيق را به دست آورده بودند كه با رهبري ملاقات كنند. اما اين ملاقات، يك ديدار خصوصي بود و توصيف آن آسان نيست. خصوصاً كه توانستم خودم شخصاً با آقا صحبت كنم. آن روز، روزي متفاوت و فراموش نشدني بود. يك روز به يادماندني هم براي من و هم ساير دوستان كه دراين ملاقات حضور داشتند.
چطور شد كه به ديدار با آقا دعوت شديد؟
خودم هم نميدانم. شب قبل از آن روز، رئيس فدراسيون تكواندو با من تماس گرفت و از چنين ملاقاتي خبر داد. البته تا لحظه ملاقات تصور هم نميكردم يك ديدار خصوصي باشد. با وجود آنكه خيلي خوشحال بودم كه ميتوانم يك بار ديگر به ديدار آقا بروم اما فكر ميكردم مثل مرتبه قبل يك ديدار دسته جمعي است اما وقتي رفتم ديدم تنها چند نفر هستيم و اين مسئله باعث شد بتوانم شخصاً با آقا صحبت كنم و از گفتوگو با ايشان و صحبتهايشان لذت ببرم.
آقا توصيهاي هم به شما كردند؟
آقا با تكتك ما صحبتي صميمانه داشتند. ايشان از من پيگير شرايطم بودند و در خصوص آمادگيام سؤال كردند. اما مهمتر از همه اين بود كه براي من و ساير دوستان آرزوي موفقيت كردند. ايشان گفتند پيگير مسابقاتمان هستند، رقابت ما را در المپيك تماشا ميكنند و اميدوار هستند موفق باشيم. اين فوقالعاده بود. ايشان شخصاً براي من و دوستانم آرزوي موفقيت كردند و گفتند براي دستيابي به آن برايمان دعا ميكنند.
اين ديدار از لحاظ روحي - رواني تا چه اندازه در نتيجهگيري و موفقيت سجاد مرداني در المپيك تأثير خواهد داشت؟
خيلي زياد. وقتي آقا اينگونه مصر هستند كه ما بهترين نتايج را در المپيك و ساير رقابتها به دست آوريم و ميگويند كه برايمان دعا ميكنند، انرژي ما براي رسيدن به موفقيت چند برابر ميشود. اينكه ميدانم رهبر عزيز كشورم زماني كه من در حال مسابقه دادن هستم مبارزه مرا تماشا ميكنند يك روحيه و انگيزهاي باورنكردني به من ميدهد تا با كسب بهترين نتيجه هم پرچم كشورم را بالا ببرم و هم باعث غرور و افتخار ايشان شوم و دلشان را مانند دل همه مردم كشورم شاد كنم. اين ديدار و توجه آقا به ورزشكاران و ورزش خيلي دلگرمكننده است. ايشان خيلي ورزشي هستند و به ورزش اهميت ميدهند و اميدوارم در المپيك بتوانم باعث غرور و افتخار ايشان و كشورم شوم. خصوصاً كه آقا گفتند براي موفقيت ما دعا ميكنند. اين توجه و اهميتي كه رهبري به ما ورزشكاران ميدهد روحيه و انگيزههاي ما را براي رسيدن به بهترين نتيجه چندين برابر ميكند و مطمئن باشيد براي رسيدن به موفقيت از هيچ تلاشي دريغ نخواهيم كرد، خصوصاً كه موفقيت در المپيك شايد بتواند زمينهساز ديداري ديگر باشد.
يعني فكر ميكنيد موفقيت سجاد مرداني ميتواند گامي باشد براي سومين ديدار او با رهبري؟
خب شايد، چراكه نه. يعني اينطور اميدوارم. خيلي دوست دارم در المپيك نتيجهاي كه در شأن ايران و رهبرعزيزم است بگيرم و روسفيد به ديدن ايشان بروم و بگويم به خاطر دعاي شما و ديداري كه انگيزههايم را چند برابر كرد توانستم پرچم كشورم را بر فراز دنيا به اهتزاز در آورم و براي ايشان و مردم كشورم غرورآفرين باشم.
ديدار خصوصي ورزشكاران و مدالآوران به بهانه كنگره شهداي ورزشكار برگزار شد. فكر ميكنيد
چنين مراسمي تا چه اندازه ميتواند باعث افزايش روحيه جوانمردي در جامعه ورزش باشد؟
روحيه جوانمردي و پهلواني با روح ورزش عجين است. نگاه نكنيد گاهي اتفاقاتي رخ ميدهد كه جالب توجه نيست. هميشه در هر جامعهاي استثنا وجود دارد اما برگزاري اين مراسم، ميتواند اين حداقل ناهنجاريها را هم از بين ببرد. باور كنيد خيلي تأثير دارد وقتي ميبينيم ورزشكاران، مدالآوران و قهرماناني بودند كه ميتوانستند در ميادين ورزشي افتخارآفريني كنند اما از همه اين افتخارات و مهمتر از همه از جان خود گذشته و براي خاك كشورشان، خونشان را دادهاند. در همين مراسم با مسائل زيادي آشنا شديم. اينكه ورزشكاران شهيد زيادي داريم كه بايد دين خود را به آنها ادا كنيم. اين مراسم ميتواند به ما يادآور شود كه امروز اگر به راحتي ميتوانيم براي به اهتزاز در آوردن پرچم كشورمان در دنيا تلاش كنيم، نتيجه جانهايي است كه ورزشكاراني ديگر تقديم كردهاند. اين وظيفه ما را سنگينتر هم ميكند. يادمان ميآورد كجا ايستادهايم و متذكر ميشود كه حتي چطور بايد رفتار كنيم.
