هشدار براي دور دور كردنها
مسئله دور دور كردن جوانان با خودروهاي گرانقيمت در سطح شهر به يك اپيدمي و آسيب اجتماعي تبديل شده است. اين معضل به قدري همهگير و مشكلزا شده كه چندي پيش مقام معظم رهبري نيز در اين باره بياناتي را ايراد فرمودند.
رهبر معظم انقلاب در ديدار فرماندهان ناجا جولان دادن جوانها با خودروهاي گرانقيمت را رفتاري ناپسند برشمردند و تأكيد كردند: «جولان دادن جوانهاي سرمستِ غرور ثروت با خودروهاي گرانقيمت از مظاهر ناامني رواني در جامعه است و نيروي انتظامي بايد براي ابعاد مختلف ناامني برنامه داشته باشد و با آنها مقابله كند.»
حركت موازي خودروهاي لوكسي مثل بوگاتي، مازراتي، پورشه، كاپرا، بي ام و... كه سرنشينان آنها اغلب بين 20 تا 30 ساله به نظر ميرسند، صحنهاي را به نمايش ميگذارد كه خودروهايي مثل پژو و پرايد در اين بازي كاملاً به حاشيه رانده ميشوند. در اين مواقع رانندگان خودروهاي لوكس اعتنايي به خودروهاي مدل پايين نميكنند مگر اينكه سرنشينان اين خودروهاي مدل پايين، سر و وضع خاصي داشته باشند!
برخي رانندگان اين خودروها به چشم رقيب به يكديگر نگاه كرده و هر يك به دنبال صيدي ميگردند و براي اينكه بيشتر جلب توجه كنند، صداي موسيقي تند خودروهايشان را بالا و بالاتر ميبرند. چندي پيش سردار تيمور حسيني، رئيس پليس راهنمايي و رانندگي تهران بزرگ نيز در خصوص برخورد پليس با خودروهايي كه حركات نمايشي انجام ميدهند، اظهار داشت: «بحث دور دور كردن خودروهاي لوكس در شهر تهران از سالهاي گذشته وجود داشته است و چيز جديدي نيست اما به دليل موارد مختلفي كه به وجود آمده است، باعث شد برخورد با اتومبيلهايي كه حركات نمايشي انجام ميدهند و باعث اذيت و آزار مردم شده و حادثهساز هستند را تشديد كنيم».
افراد دچار اختلال شخصيت نمايشي
سيدمحمد حسيني، روانشناس شخصيت ميگويد: بسياري از ما در شهر خود شاهد ويراژ دادن افراد با ماشينهاي لوكس و غيرلوكس و رفتارهاي ناهنجار آنها در خيابانها بودهايم. اين موضوع از جمله مسائلي است كه نميشود با يك نگاه آن را تشريح كرد. به قول معروف نميتوان يك تنه براي آن نسخه پيچيد. عوامل متعددي دست به دست هم ميدهند تا جواناني مرفه با ماشينهاي گرانقيمتشان در خيابان جولان میدهند تا به هر قيمتي خودي نشان دهند.
شايد بتوان بحث اختلال شخصيت نمايشي را در مورد اين افراد مطرح كرد. فرد دچار اختلال شخصيت نمايشي هميشه دوست دارد مركز توجه باشد، رفتار اغواگرانهاي دارد و از اينكه احساس كند مركز توجه نيست دچار اضطراب ميشود. از تعريف و تمجيد خوشش ميآيد و تشنه آن است كه ديگران او را از آنچه هست بزرگتر ببينند. با ديگران زود ميجوشد اما اين ارتباط سطحي و مقطعي است.
آنان رفتار اغواگرانه دارند
بسياري از آنها هر عملي را براي جلب نظر جنس مخالف انجام ميدهند. اين رفتار ميتواند هر گونه جلب توجهي مثل لباس خاص پوشيدن، راه رفتن ناهنجار، حركات عجيب و غريب و حتي دور زدن با ماشين در خيابانها باشد. اين اختلال هم در زنان شايع است و هم در مردان.
زن دچار شخصيت اغواگر نيز با ابزار زنانه مثل پوشيدن لباس ناهنجار، راه رفتن و حرف زدن غيرعادي و... خود را نشان ميدهد. در مردان اين رفتار به صورت پوشيدن لباس گرانقيمت، وانمود كردن به داشتن ثروت زياد، شغل و جايگاه اجتماعي و سوار شدن بر ماشينهاي لوكس و دور زدن و خودنمايي در شهر بروز ميكند. مرد پولدار خوشتيپ هم سوار بر ماشين لوكس كارش اين است كه در خيابان ويراژ دهد.
رابطه ثروت و رفتار نمايشي
حسيني در رابطه با نقش عوامل فرهنگي در مورد اين مسئله اظهار ميكند: عوامل فرهنگي ميتواند تأثير زيادي در به وجود آمدن چنين اتفاقي داشته باشد. در همه جاي جهان افراد دچار اختلال شخصيت نمايشي يا شخصيت اغواگر پيدا ميشوند اما اينكه چگونه و از چه ابزاري براي جلب توجه استفاده ميكنند در جوامع مختلف متفاوت است.
شايد در جوامع غربي سوار شدن بر اتومبيل گرانقيمت و ويراژ دادن ديگران را اغوا نكند اما در شرق و به خصوص ايران ثروت، آن هم ثروت بيحساب و كتاب نقش ويژهاي دارد. در چنين جامعهاي مردان دچار شخصيت اغواگر از ابزاري مثل ماشين و جلوههاي ثروت استفاده ميكنند. اينكه ميگويم مردان، به اين دليل است كه در ايران اغلب اين مردان هستند كه اغواگري را با پول، ماشين و ويراژ دادن در خيابان بروز ميدهند و در اين باره زنان بيمار نيز به گونهاي ديگر عمل ميكنند.
بررسي موضوع در يك پازل كامل
اين كارشناس در ادامه ميگويد: هر كس با توجه به وسعي كه دارد عمل ميكند، مثلاً برخي صداي ضبط ماشين را بلند ميكنند، برخي تيپهاي عجيب و غريب ميزنند و بعضي نيز اطوار عجيب و غريب درميآورند و اين قشر مرفه است كه با ماشين گرانقيمت در سطح شهر دور ميزند. مسئله اينجاست كه همه اين افراد دچار اختلال هستند.
سيدمحمد حسيني، روانشناس شخصيت در پايان تأكيد ميكند: اگر فردي با ماشين گرانقيمتش در شهر دور دور ميكند دچار اختلال شخصيت است اما بايد ديد كه چرا اين فرد اين كار را ميكند و بايد به دنبال حل مسئله باشيم. حل مسئله نيز نياز به بررسي آن در يك پازل كامل فرهنگي، اجتماعي، رواني و اقتصادي دارد.
