يك مثل معروف است كه ميگويد چراغي كه به خانه رواست به مسجد حرام است. شما وقتي ميدانيد با پول فضاهاي مجازي ميشود چندين هزار شغل درون كشور ايجاد كرد چرا باز به سراغ فضاهاي مجازي و اپليكيشنهاي خارجي ميرويد؟ ممكن است بگوييد داخليها پاسخگوي نياز ما نيست يا حتي بگوييد به داخليها اعتماد نداريم. براي پاسخ به سؤالهايتان بد نيست مطالب زير را بخوانيد.
تا نسخه ايراني هست چرا خارجي؟
ببينيد اگر بخواهيم به خوبيهاي نمونههاي سايت و اپليكيشنهاي توليد داخل اشاره كنيم يكي از مهمترين دلايل آن، پشتيباني و پاسخگويي مسئولان داخلي است. مهمترين و بزرگترين دغدغه براي كاربر يك سايت، پشتيباني و پاسخگو بودن مسئولان است. نه تنها در فيسبوك هيچ وقت از شما پشتيباني نميشود بلكه حتي انتظار چنين اتفاقي را هم نبايد داشته باشيد. اين مسئله علاوه بر فيسبوك شامل اپليكيشنهاي داخلي هم ميشود. شما اگر در مديريت پيج لاين، وايبر، تلگرام و ساير اپليكيشنهاي خارجي با مشكل روبهرو شويد نميتوانيد انتظار داشته باشيد كه مدير جوابگوي سوال شما باشد بلكه بايد خيلي محترمانه خودتان پيج را ببنديد، قضيه را تمام شده فرض كنيد و صفحه جديد راهاندازي كنيد. در حقيقت در نمونههاي خارجي هيچ جوابي به شما نميدهند و هيچ كمكي نميكنند در حالي كه در نمونههاي سايت و اپليكيشن داخلي مدير خودش را موظف به پاسخگويي كامل ميداند.
حق اظهارنظر شما محفوظ است
نكته دوم درنظر گرفتن پيشنهادات و توصيههاي كاربران است. شما به عنوان يك كاربر نميتوانيد به فيس بوك پيشنهاد بدهيد و بعد او نظر شما را ارزشمند بداند و لحاظ كند اما در سايتهاي وطني مثل كلوب، آپارات و... بسياري از امكاناتي كه امروز ميبينيم مثل راهاندازي صفحات ويژه سازمانهاي حقوقي يا ويژه مشاغل مهم پيشنهاد كاربران بوده است. ما در نمونههاي وطني صفحات كاملاً تخصصي داريم كه يكي از آنها صفحات رسانهاي است. پيشنهاد ايجاد اين صفحات از طريق كاربران به مديريت سايت داده شد و بعد از بررسي و تأييد نتيجهاش اين شد كه امروز بيش از 19 هزار صفحه مربوط به رسانه داخلي داريم.
شايد در اين وانفساي فروش فيلترشكنها كه اكثراً هم براي ورود به توئيتر، فيسبوك و يوتيوب استفاده ميكنند كمتر كاربري از سايتهاي خارجي بداند كه ما براي همه سايتهاي خارجي يك نمونه داخلي مطمئن داريم. ما در مقابل صفحه فيس بوك يك فضاي گسترده، مطمئن و حرفهاي به اسم كلوب داريم كه ميليونها كاربر در حال حاضر دارد و بهراحتي هركسي ميتواند در اين فضا براي خودش صفحهاي بسازد و مطالب مورد علاقهاش را به اشتراك بگذارد. ما امروز در مقابل صفحه يوتيوب صفحه داخلي و پربازديدي به اسم آپارات داريم كه نه تنها نياز به فيلترشكن ندارد بلكه سرعت بارگيري فايلهاي تصويري هم متناسب با سرعت اينترنت داخلي است.
علاوه بر اين وقتي ما در داخل كشور سايتهايي داريم كه ميليونها ايراني داخل و خارج از كشور عضو آن هستند كه هر كدام با فرهنگ غني ايراني و اسلامي كه دارند بايدها و نبايدهاي چنين فضايي را ميدانند خود بهخود فضاي سايتها امن ميشود. دقيقاً به همين دليل است كه شما وقتي وارد يك سايت وطني ميشويد بدون اينكه نگران محتويات و مطالب باشيد ميتوانيد راحت به فعاليتتان ادامه دهيد.
مقام معظم رهبري پيشقدم شدند
يكي از مهمترين محاسن فضاهاي داخلي حذف صفحات فيك است. در شبكههاي وطني راهاندازي هر صفحه منوط به حضور نماينده حقوقي يا شخصيت حقيقي است، پس اين مشكل حذف ميشود. براي مثال شما در سايت كلوب و در بخش شخصيتهاي حقيقي ميتوانيد اسامي بسياري از شخصيتهاي مهم كشور مانند مقام معظم رهبري، رئيس جمهور، وزرا و حتي انديشمندان را ببينيد كه از سوي مديران سايت احراز هويتشان تأييد شده و نشانك مخصوص بهخود دارند. با اين تفاسير حتي اگر كاربر صفحه هنرمندي را در اين فضا ببيند ولو اينكه 50 فالوور بيشتر نداشته باشد چون ميبيند كه صفحه نشانك احراز هويت دارد اطمينان ميكند و پيگير ميشود.
خوشبختانه در اين زمينه آنقدر مسئولان و شخصيتهاي مهم كشور پيشقدم شدهاند كه ديگر جاي هيچ شك و شبههاي باقي نمانده است. شما وقتي ميبينيد رهبر كشورتان در يك فضاي مجازي صفحهاي دارد كه از سوي دفترشان هم تأييد شده ميتوانيد راحت سر بزنيد، با عقايد و سخنرانيهاي هر روزشان آشنا شويد و حتي پيام بگذاريد چون ميدانيد پيام شما فارغ از سوءاستفادههاي احتمالي در امنيت كامل به دست گيرنده خاصتان خواهد رسيد.
شبكه مجازي فقط جايي براي پيدا كردن دوست و همكلاسي نيست بلكه جايي است براي خدماترساني، براي تبليغات و براي ايجاد اشتغال و كارآفريني از اين فضا ميشود بهترين استفادهها را كرد.
خلاصه كلام اينكه ما ايرانيها وقتي نسخهها و توليدات وطني و داخلي را با بهترين كيفيت در اين عرصه داريم چرا سراغ گزينههاي بد و بدتر خارجي ميرويم؟ چرا غريبپسندي ميكنيم؟ فراموش نكنيم اعتماد كردن به داخليها حتي بر فرض محال كنترل شدن، بهتر است از اينكه كوركورانه به خارجيها اعتماد كنيم. به هرحال هيچ انسان عاقلي وقتي ميتواند نقشه و كليد خانهاش را به يكي از همسايهها بدهد نميآيد اعتماد كند و در اختيار يك عابر يا رهگذر بگذارد آن هم رهگذري كه حس عناد با ما دارد.
در يك مطلبي نوشته بود اگر قرار بود فيسبوك يك كشور باشد سومين كشور پرجمعيت دنيا ميشد. پس وقت آن رسيده كه باور كنيم شبكههاي اجتماعي و فضاي مجازي يك شهر و يك كشور است. چه بهتر است كه اگر قرار است صبح تا شب در يك كشور مجازي زندگي كنيم كشوري كه انتخاب ميكنيم متعلق به خودمان باشد تا زبان همديگر را بهتر بفهميم.
آخر اينكه نتيجهاي كه با تجربه بهدست ميآيد بهترين نتيجه است. پيشنهاد ميكنيم براي يك بار هم شده نسخههاي وطني را استفاده كنيد. اگرچه نسخههاي وطني هم اين روزها چند ميليون كاربر دارند اما براي كشور 70ميليوني كه 60 درصد مردمش از صبح تا شب در فضاي مجازي حضور دارند اين تعداد كم است و داخليها نياز به حمايت بيشتر ما دارند.
