به گزارش فارس، محمد رضا باهنر دبيركل جبهه پيروان با اشاره به بحث عدم حضور خود در انتخابات و بازنشستگي وي گفت: اين واژه بازنشستگي درست نيست چراكه ما عموماً ديگر نميتوانيم بازنشسته شويم، البته عمر دست خداست اما ما تاآخرين نفس در ميدان فعال هستيم و از نظام جمهوري اسلامي دفاع ميكنيم. بنده سال 89 كارمند وزارت مسكن و شهرسازي بودم كه بازنشست شدم اما بازنشستگي فعاليت سياسي اينطور نخواهد بود و اميدواريم تا آخرين رمق در جهت رسيدن به اهدافمان كمي و كيفي نظام جمهوري اسلامي است، البته در رابطه با مجلس من فكر ميكنم فعاليت 28 ساله كافي است.
وي افزود: برخي بحثشان اين بود كه قرار شده است دولت مسئوليتي بپذيرد كه چنين چيزي مطرح نيست يا برخي تصور ميكردند كه نكند من از رأي نياوردن نگران باشم. در حالي كه در طول 30 سال گذشته كه در ميدان مبارزه بوديم همه تجربيات را گذراندهايم. در مجلس ششم ما يقين داشتيم كه رأي نميآوريم اما كانديدا شديم و به صورت جدي نيز فعال بوديم. من اين دوره اگر گمان ميكردم كه اصلاحطلبان پيروز ميشوند حتماً ميآمدم اما چون معتقدم مجلس دهم در اختيار اصولگرايان خواهد بود، بود و نبود باهنر خيلي تأثيرگذار نخواهد بود، البته نيروهاي زيادي هم آمده و رشد كردهاند.
باهنر درباره حضور خود در انتخابات سال 96 گفت: به هيچ وجه، شوخياش هم اين است كه بين ما و آقاي روحاني را بههم نزنيد.
وي در رابطه با حضور احزاب سياسي در كشور و فعاليت آنها گفت: من علاقهمندم و جزو آرزوهاي بنده است كه در كشور ما حداكثر چهار حزب فراگير تشكيل شود و اي كاش كه اصلاحطلبان نيز ميتوانستند روي يك حزب متمركز شوند. يكي از مشكلات ما در كار سياسي همين است كه اگر 100 واحد انرژي داشته باشيم در دورهاي از انتخابات 80 مورد آن را نيز براي وحدت خرج كنيم در حاليكه اگر چند حزب قوي وجود داشته باشد ما ديگر نبايد بحث وحدت را مطرح كنيم، اين يك ضايعه است.
دبير كل جبهه پيروان درباره اقدامات دولت در عرصه اقتصاد مقاومتي گفت: من اگر نخواهم صرفاً از دولت انتقاد كنم و كارگزاران كشور را مخاطب قرار دهم، بايد بگويم هنوز برداشتهاي متفاوتي از اقتصاد مقاومتي وجود دارد. اگر فرض كنيم كه ما حدود هزار مسئول در كشور داريم يعني حدود 290 نماينده مجلس و 400 نفر افراد مؤثر دولت و وزرا و معاونان و مديرعاملهاي شركتهاي بزرگ را در نظر بگيريم و تعدادي هم در قوه قضائيه، هنوز از واژه اقتصاد مقاومتي برداشت يكساني هم وجود ندارد تا چه برسد به وحدت عمل. دولت و مجلس هم همين اشكال را دارند.
در مجلس گاهي برخي از كارهايي كه در راستاي اقتصاد مقاومتي است با مقاومت برخي از همكاران مواجه ميشود، البته اين مخالفت عامدانه نيست بلكه ناشي از اين است كه وحدت رويهاي در برداشت از اقتصاد مقاومتي وجود ندارد.
باهنر در رابطه با حضور لاريجاني در ائتلاف اصولگرايان گفت: آقاي لاريجاني گفته است جلسهاي كه جامعه روحانيت دعوت كرده و مديريت كند ما آن را قبول داريم، لذا چيزي كه آقاي لاريجاني از آن ابا دارد اين است كه ميگويند مصلحت نيست كه رئيس يك قوه در يك كارگروه سياسي اينگونه وارد شود، البته بنده خود اين موضوع را دليل كافي نميدانم و فكر ميكنم كه اشكال ندارد كه حتي دولت هم منهاي اينكه بخواهد توان دولت را پشت انتخابات ببرد، حضور داشته باشد اما نميتواند از يك حزب حمايت كند ولي اعضاي دولت ميتوانند حزبي باشند و هيچ اشكالي ندارد. نماينده آقاي قاليباف در جلسات حضور دارد، آقاي لاريجاني بارها گفته است جلسهاي كه جامعه روحانيت تشكيل دهد و دعوت كند، ما با آن هماهنگ هستيم و اين اتفاق افتاده است.
باهنر درباره پيشبيني خود از انتخابات امسال مجلس گفت: بستگي دارد كه بخواهيم چگونه دستهبندي كنيم، اگر بخواهيم به صورت سنتي دستهبندي كنيم به دو گروه چپ و راست تقسيم ميشد، يا راديكال و محافظهكار ميگفتند، اما الان اصلاحطلب و اصولگرا ميگويند، ولي به دليل توسعه كارهاي سياسي، خود اصولگرايان رگههاي متفاوتي در درون خود دارند.
اصلاحطلبان هم همينطور هستند. هنجارشكنان هم درگذشته به نام اصلاحطلبي فعاليت ميكردند و من هميشه غصه اصلاحطلبان عاقل و معتدل را ميخورم. اصلاحطلبي تفكري نيست كه ما بخواهيم با آن مبارزه كنيم، لذا آنها هم به چند گروه تقسيم ميشوند از راديكالهاي طرفدار فتنه گرفته تا اصلاحطلبان معتدل. در تقسيمبندي كلي من معتقدم مجلس آينده اكثريتش از آن اصولگرايان است، البته اصلاحطلبان نيز اقليت قدرتمندي خواهند داشت، اما در مجلس نهم از نمايندگان 290 نفره شايد حدود 20 يا 30 اصلاحطلب داشته باشيم ولي احتمالاً در مجلس آينده فراكسيون قدرتمندي ميشوند، اما اكثريت نخواهند بود. پيشبيني اينكه چه طيفي از اصولگرايان در مجلس آينده اكثريت باشند دشوار است اما احتمالاً اصولگرايان معتدل اكثريت مجلس آينده را تشكيل دهند.
همچنين وي درخصوص خود رياست لاريجاني گفت: آقاي لاريجاني آن زماني كه خيلي خوش درخشيد، آغاز مجلس هشتم بود، چون اولين دورهاي بود كه آقاي لاريجاني ميخواست به مجلس بيايد و روز اول هم رئيس مجلس شد، در حالي كه در گذشته چنين سابقهاي وجود نداشت. بقيه رؤساي مجالس حتماً دورههايي غير از رياست را گذرانده بودند، افرادي همچون آقاي ناطق و حدادعادل. آقاي لاريجاني ميخواست به يكباره از بيرون بيايد و روي صندلي مجلس بنشيند و حقيقت اين است كه ما يك مقداري نگران بوديم كه آيا ايشان به آييننامه داخلي و رفتارها تسلط دارد يا خير، اما ايشان خيلي خوش درخشيد، البته در شوراي عالي امنيت ملي سابقه خوبي داشت، لذا نمره خيلي خوبي را ميتوان به آقاي لاريجاني داد.
