شرايط ورزشكاران ما در حال حاضر خيلي حساس است. آنها كه سهميه كسب كردهاند خود را براي المپيك آماده ميكنند و بقيه هم استرس كسب سهميه را دارند. اينكه مسئولان فدراسيون دو و ميداني بين حدادي و ديگر مليپوشان تبعيض قائل ميشوند، اصلاً صحيح نيست. البته درست است كه احسان حدادي مدال نقره المپيك را دارد، اما مگر ما قرار است فقط يك مدال المپيك كسب كنيم. پس اين همه مسابقه براي كسب ورودي سهميه چه ميشود ما به ورزشكاران با رويكرد حمايتي نگاه ميكنيم و در تلاشيم اعتماد به نفس بيشتري به آنها بدهيم، نه اينكه با فرق گذاشتن بين آنها شرايط را بدتر كنيم. به نظر من هيچ تفاوتي بين ورزشكاران زن و مرد نيست و نبايد بين احسان حدادي، رجبي يا طوسي فرقي باشد و فدراسيون بايد به يك اندازه از آنها حمايت كند. اگر ما ميخواهيم در حوزه بانوان پيشرفت كنيم بايد در بخش بانوان استعداديابي را هدفمند دنبال كنيم؛ چراكه زنان ورزشكار ما ظرفيت بسيار بالايي دارند. اين در حالي است كه امروزه بانوان مليپوشمان در كمترين اردوهاي خارجي حضور مييابند. به نظر من الان تمام حمايتها براي حدادي فقط مدالآوري است؛ يعني حدادي با اين همه حمايت بايد مدال بگيرد. اگر اين همه حمايت روي يك مليپوش بانو صورت ميگرفت، مطمئن باشيد او هم مدالآور بود. با شرايط فعلي اگر امثال رجبي به فينال برسد يك موفقيت بزرگ حاصل خواهد شد. ما بايد در پي استعداديابيهايمان، حمايتها را هم بيشتر كنيم وگرنه براي دوره بعد همين احسان حدادي را هم شايد نداشته باشيم. به هر حال اگر ميخواهيم در اين المپيك يا دورههاي بعد موفقتر باشيم بايد با برنامهريزي بهتري پيش برويم. فقط حمايتهايمان معطوف يك نفر نباشد. فكر ميكنم آخرين باري كه مريم طوسي و سپيده توكلي به اردوي خارجي رفتند در دوره نايب رئيسي خود من بوده كه دو ماه با مربي عازم مالزي شدند، اما در اين مدت ديگر خبري از اين اردوها نيست. وقتي يك ورزشكار اين گونه حمايت ميشود، چطور بايد از او توقع داشته باشيم. مدتي بود گفته ميشد قرار است مريم طوسي يك مربي خارجي بگيرد، اما الان شنيده ميشود كه مربياي كه بيكار باشد، پيدا نكردهايم و بايد با همان مربي قبلي كارش را ادامه دهد، واقعاً در دنيا ما يك مربي خوب نداريم كه الان بتواند به طوسي كمك كند يا نميخواهند مربياي بگيرند. همه اينها همان حمايت نشدنهايي است كه در قبال مليپوشان صورت ميگيرد.
آذردخت نياز زاده/ كارشناس دو و ميداني بانوان 
