بعضي وقتها اتفاقاتي ميافتد كه نميتوان فقط نگران يا متأسف شد، بلكه حسي به جامعه منتقل ميشود در حد مرگ؛ مرگهايي مثل مرگ انسانيت، مرگ اخلاق و مرگ فهم و شعور.
چند وقتي است فايلهاي صوتي زيادي در شبكههاي اجتماعي منتشر ميشود كه همگي صداي جواناني است كه به نوعي براي سازمانها، نهادها و مراكز خدماتي ايجاد مزاحمت ميكنند؛ مراكزي كه كاركنانشان به صورت شبانهروزي در خدمت جامعه بوده و هر تماس با آنها علاوه بر گرهگشايي در زندگي شهروندان، ميتواند جان يك نفر يا يك گروه را نجات دهد. از راهنماي مشتركين 118 گرفته تا شمارههاي فوريتهاي پزشكي و امدادرساني و انتظامي، يعني اورژانس و آتشنشاني و...
با كمال تأسف بايد گفت برخي جوانان هنوز هم مزاحمتهاي تلفني را جزو تفريحات و خوشگذرانيهاي خود تعريف ميكنند. زماني كه آنها دور هم جمع هستند با تماس گرفتن با شمارههاي سه رقمي حرفهايي ميزنند كه در شأن هيچ انساني نيست و در پايان علاوه بر افتخار به اين عمل مشمئزكننده خود، فايل صوتي آن را در شبكههاي اجتماعي منتشر ميكنند.
ابتدا بازي از جايي شروع شد كه چند جوان پاي تلفن نشستند و با تماس با راهنماي مشتركين 118 شماره اماكني را ميخواستند كه در ايران نبود. سپس پا را فراتر گذاشته و نام بازيگران و افراد بدنام خارجي را ميگفتند و شماره آنها را طلب ميكردند.
اما كم كم اين كارها به يك بازي كثيف تبديل شد و اين بار چند دخترخانم هم به جمع مزاحمين افزوده شدند. حالا تماسها براي گرفتن شماره كارخانههاي مشروبسازي خارجي، بازيگران فيلمهاي مستهجن يا نقاطي بود كه وجود نداشتند؛ نامهايي كه اپراتورهاي 118 تا حالا آنها را نشنيده بودند و بارها و بارها از تماس گيرندگان ميخواستند كه حرفشان را تكرار كنند تا هر كمكي كه از دستشان برمي آيد براي آنها بكنند، غافل از اينكه مخاطبينشان يك عده بيمار و مردمآزار بودند. بعد از مدتي تماس با اورژانس هم به مجموعه تخلفات مزاحمين افزوده شد و اين بار علاوه بر اشغال شمارهها و ناراحت كردن اپراتورها، زماني كه كارشناس پرستاري شروع به حرف زدن ميكرد، مورد تهاجم فحشهاي ركيك قرار ميگرفت كه در انتها صداي خنده مزاحمين هر شنونده اين فايلهاي صوتي را متأثر ميكرد.
در يكي از تماسهاي مزاحمين با 118 زماني كه اپراتور گوشي را جواب ميدهد، تماس گيرنده شروع به فحش و ناسزا و توهين به مادر اپراتور ميكند. اپراتور با متانت فقط ميگويد: «اين كار يعني چي؟» و مزاحم همچنان ركيكترين حرفها را به مادر اپراتور ميگويد. دوباره اپراتور آرام ميگويد: «به چي ميخواي برسي؟» و باز هم فحش و ناسزاي مزاحم كه با خنده و لذت و افتخار به اين كارش همراه است. اما در اين لحظه اپراتور به مزاحم ميگويد: «مادر من فوت كرده. مادرم يه سيده خانم پاك بود كه من بهش افتخار ميكنم. چرا به اون توهين ميكني؟» اين متانت، انسانيت و شعور اپراتور آنقدر تأثيرگذار است كه مزاحم را وادار كرد تا چندين بار از او معذرتخواهي كند اما با اين حال باز هم موجب نشد تا از انتشار اين كار كثيف خودش منصرف شود.
آيا مزاحمين تا حالا فكر نكردهاند كه اگر جايشان با طرف مقابل عوض شود با اين رفتارها به چه حالي دچار ميشوند؟ آيا تاكنون به خانواده و نزديكان خودشان فكر كردهاند؟
به هر حال همه شهروندان خوب ميدانند كه در حال حاضر در تماس با هر شمارهاي ابتدا شماره تماسگيرنده ثبت ميشود و هيچ يك مراكز فوريتها و خدماتي نيز از اين امر مستثني نيستند. اما اگر اپراتوري قصد نميكند كه از طريق مراجع قضايي اين نوع مزاحمتها را پيگيري كند فقط به خاطر طبع بلند و حس گذشت اوست، چراكه در كمترين زمان ميتوان اين مزاحمان را رديابي كرد و از طريق قانون به مجازات اعمالشان رساند.
