حمله به شوراي نگهبان طي هفتههاي اخير را بايد شبيه سريالي دانست كه هم هر هفته قسمتهاي جديدي از آن پخش ميشود و هم اينكه وظيفه اين حمله در هر قسمت به يكي از افراد و شخصيتها سپرده ميشود.
وزير كشور به عنوان مجري برگزاري انتخابات هم دو هفته گذشته بود كه خواسته يا ناخواسته نقشي براي خود پذيرفت و با ارائه نظراتي قابلتأمل تخريب شوراي نگهبان را وارد مرحله جديدي كرد.
رحمانيفضلي با زير سؤال بردن نظارت استصوابي، با استناد اشتباه به برخي از اصول حقوقي از اعضاي اين شورا به تلويح خواست تا بر اساس عبارت «اصل بر برائت افراد است» تندروهاي وابسته به طيف تجديدنظرطلب و برخي از فعالان فتنه سال 88 را تأييد صلاحيت كند، بدون آنكه به عوارض چنين طرحي اشاره كند.
سخنان وزير كشور با انتقادات فراوان دلسوزان و وفاداران به انقلاب اسلامي مواجه شد و در اين ميان برخي كارشناسان تأكيد كردند اظهارات رحمانيفضلي براي جلب نظر راديكالهاي تجديدنظرطلب اتخاذ شده، چراكه طي ماههاي اخير وابستگان به اين جريان به هر بهانهاي عملكرد وي را زير سؤال برده و خواهان بركناري او از سوي رئيسجمهوري شده بودند. رحماني كه قبل از اين هم فضاي سياسي كشور را با اظهاراتي تحت عنوان «ورود پولهاي كثيف به عرصه سياسي» ملتهب كرده بود، اين بار هم تلاش كرد با حمله به يكي از نهادهاي اساسي و انقلابي كشور موجبات خرسندي اين طيف را فراهم كند. از قضا همين اتفاق هم افتاد و رسانههاي زنجيرهاي تجديدنظرطلب در روزهاي اخير تلاش كردند پاسخ توأم با پاداش رفتار چالشبرانگيز رحمانيفضلي را بدهند، به عنوان نمونه هفتهنامه صدا ارگان رسمي حزب كارگزاران در شماره اين هفته خود با اختصاص چندين صفحه به وزير كشور تلاش كرده عملكرد وي را قابلقبول ارزيابي كرده و از زير دين او خارج شود. «رحماني در مسير روحاني»، «وزارت كشور پس از دو سال انتقادبرانگيز برداشتن گامهاي مثبت را آغاز كرده است»، «به تازگي حركات مثبت در وزارت كشور را شاهد هستيم»، «وزارت كشور تغيير كرده است» و «وزير كشور با رويكرد كلي رئيسجمهور همراه است» تنها بخشي از تيترهاي مطالبي است كه اين هفتهنامه در پاسداشت سخنان هزينهزاي وزير كشور انتخاب كرده است.
حال در چنين شرايطي كه روزنامههاي نشانهدار با سابقه مشخص از اظهارات وزير كشور به اين شكل حمايت و استقبال ميكنند، انتظار اين است كه وزير كشور به خود آمده و رويه و رفتار خود را بر اساس قانون و اخلاق و منافع ملي تطبيق دهد، چراكه سابقه تاريخي نشان ميدهد حمايتهاي جماعت اصلاحطلب از يك فرد تنها بر اساس اهداف حزبي استوار بوده و به محض تغيير اوضاع، فرد مورد حمايت را به شدت طرد ميكنند.
