زوجهاي جوان هر قدر هم كه با والدين همسرشان صميمي باشند بايد حريم و حرمت را رعايت كنند. حفظ احترام و حرمت نسبت به حفظ جايگاه و شأن شما در مقابل آنها كمك بسزايي خواهد كرد و در صورت بروز مشكل والدين با رعايت شأن خانوادگي شما وارد شده و اقدام خواهند كرد. بنابراين بهترين شيوه، شيوه تعاملي، حداقل در دو سال اول زندگي زوجهاي جوان، داشتن يك رابطه محترمانه است.
به ياد داشته باشيد هر چند زمينههاي فرهنگي و اجتماعي خانواده در بروز مشكل ميتواند مؤثر باشد اما تعادل رفت و آمد بين دو خانواده را نگه داريد به خصوص در دوران عقد اقامت بيش از حد در منزل يكي از طرفين منجر به دخالتهاي آينده آنان خواهد شد.
معاشرت بين طرفين براساس انتظارات زوجها پايهگذاري ميشود. پس والدين طوري آمد و شد كنند كه خلوت فرزندانشان بههم نخورد. اين خلوت و شناخت آنها از يكديگر پايههاي زندگي آنها در آينده خواهد بود. زوجها بر اساس تفاهم و رضايت يكديگر نسبت به رفت و آمد با والدين هم اقدام كرده و حتي اگر فاصله زماني در اين ديدارها ايجاد شد والدين سعي كنند با اجابت و تماس آنان اقدام كنند مخصوصاً در سالهاي اول. اطمينان داشته باشيد اگر اين تعادل به هم بخورد قطعاً سر آغاز مشكلاتي بين زوجها خواهد شد.
رفتار و تعامل زوجين است كه ميتواند تعيينكننده دخالت يا پند و اندرز ديگران باشد. اگر رابطه بر اساس احترام متقابل پايهگذاري شده باشد ورود والدين به مسائل به عنوان پنددهنده پذيرفته ميشود، در غير اين صورت دخالت خواهد بود. البته غالباً والدين به دليل حمايت مالي و عاطفيشان اقدام به ورود در حيطه زندگي فرزندان ميكنند.
سادهترين روش جهت ايجاد تعادل و كم كردن دخالت، تنظيم روابط به اندازه و معقول است. به معناي واقعي كلمه بايد اندازه نگه داشت. اگر ميبينيد دخالتها زياد است سعي كنيد رفت و آمدها را متعادل كنيد و به ياد داشته باشيد گاهي فقط لازم است شنونده باشيد.
بسياري از افراد زماني كه حرف كم ميآورند از هر دري سخن ميرانند و اين گزافهگويي نتيجه خوبي نخواهد داشت. اين افراد ممكن است از آرزوها و اقدامات آينده خود صحبت كنند و بيان چنين موضوعاتي در طرف مقابل واكنش ايجاد خواهد كرد.
شايد اينگونه صحبت كردن در ميان دوستان مشكل ايجاد نكند اما در ميان خانواده نتايج متفاوتي دارد. آنها شما را نيازمند مشورت و همراهي خواهند ديد و شما نظر آنان را دخالت تلقي خواهيد كرد. پس لازم است تا تصميم قطعي نگرفته و اقدامي نكردهايد حرفي به ميان نيايد.
اگر راهكارهاي گفته شده طي فرآيند زماني معين مؤثر واقع نشد بهتر است همسرتان با خانواده خود وارد گفت و گو شود، البته بدون حضور زوج. هنگامي كه عصباني هستيد وارد صحبت نشويد. طوري گفتوگو كنيد كه نكات مثبت صحبت آنها مورد توجه باشد و نشان دهيد قدردان آنها هستيد اما توضيح دهيد كه نظرشان موجب سوءتفاهم شده و براي رفع آن گفتوگو ميكنيد. هيچگاه تهديد به قطع رابطه نكنيد و در هر شرايطي احترام آنها را نگه داريد. طوري مطالب را بيان كنيد كه از قول همسرتان نباشد. بهتر است از ضمير «ما» در گفتوگو استفاده شود. به عنوان مثال: ما احساس كرديم... يا برداشت ما اين بود كه... به ياد داشته باشيد هر چه باشد آنها پدر و مادر شما هستند و به نيت نيك وارد عمل ميشوند، پس نحوه برخورد شما و احترامي كه در روابطتان پايهگذاري ميكنيد آينده خانوادگي شما را پايهگذاري خواهد كرد.
