هيچ كس فكرش را نميكرد ناكاميهاي امير قلعهنويي در استقلال دو ساله شود. آبيهاي تهراني دو سال تمام است كه نه تنها حسرت جام قهرماني به دلشان مانده بلكه حتي نتوانستهاند سهميه ليگ قهرمانان را به دست بياورند. حال آنكه سرمربي اين تيم در اين مدت بهانههاي زيادي را براي عدم موفقيتش در استقلال مطرح كرده، بهانههايي كه البته هيچ كدام از سوي هواداران و كارشناسان قابل قبول نيست.
كارنامه ضعيف
فصل 93-92 در واقع شروع ناكاميهاي ژنرال بود، در اين فصل از رقابتها استقلال با عملكرد ضعيف خود هواداران را حسابي نااميد كرد. اين تيم در پايان مسابقات از 30 بازي خود 53 امتياز گرفت و جايگاهي بهتر از پنجمي به دست نياورد. اين در حالي است كه آبيها روند متزلزلي را پشت سرگذاشتند؛ ابتداي فصل سوم جدول بودند، در ميانههاي راه بين رتبههاي ششم، هفتم و هشتم چندباري جابهجا شدند و در شرايطي كه شش هفته صدرنشيني را تجربه كرده بودند در نهايت با سقوطي چندپلهاي فصل را با رتبه پنجمي به پايان رساندند. دو تساوي بدون گل در دربي تهران را هم بايد به آن اشاره كرد. تيم امير در جام حذفي هم نتوانست انتظارات را برآورده كند. استقلاليها در حالي كه تصور ميكردند با فتح جام حذفي لااقل يك قهرماني كسب كنند با شكست مقابل مس كرمان در نيمه نهايي آرزوي قهرماني به دلشان ماند. مأيوس شدن هواداران به همين جا ختم نشد و كنار رفتن از ليگ قهرمانان آسيا ناكاميهاي آنها را تكميل كرد. استقلال با قرار گرفتن در گروه اول و همگروهي با سه تيم عربي چهار باخت، يك تساوي و تنها دو برد به دست آورد تا از صعود به مرحله بعد جا بماند.
ناكامي دنبالهدار
كمتر كسي تصور ميكرد كه ژنرال دو سال پياپي با ناكامي دست و پنجه نرم كند و نتواند از پس چالشها برآيد. با اين حال اتفاقات تلخ سال پيش دوباره تكرار شد و اين بار هم دست آبيها از رسيدن به سهميه آسيا كوتاه شد. در واقع ايستادن بر سكوي ششمي كار قلعهنويي را در تيم محبوبش تمام كرد. سرمربي پيشين نه تنها نتوانست به وعدههايش جامه عمل بپوشاند بلكه سقوط يك پلهاي نسبت به دور قبل را هم تجربه كرد.
از دومي تا ششمي
آبيها كه دو هفته اول فصل را در رده دوم پشت سرگذاشته بودند خيلي زود و در هفته سوم اولين شكستشان در ليگ چهاردهم را دشت كردند؛ پس از چهار برد و سه هفته صدرنشيني، با سه شكست متوالي شيرازه استقلال از هم پاشيده شد. با اين وجود اين تيم تا هفته دوازدهم دوم جدول بود ولي در ادامه راه تا رده پنجم پايين آمد. در هفتههاي پاياني كه همه تيمها براي ارتقاي خود در جدول تلاش ميكردند شاگردان قلعهنويي بيشتر به سمت مساوي گرفتن و باخت تمايل داشتند تا اينكه بالاخره فصل كابوسوار خود را با رتبه ششمي به پايان بردند. بهعلاوه اينكه استقلال در جام حذفي نيز راه به جايي نبرد؛ فولاد نوين و پارسه تنها تيمهايي بودند كه بازيكنان گرانقيمت آبيها توانستند از پس آنها بربيايند و ذوبآهن در يك چهارم نهايي استقلال را كنار زد تا ژنرال بيش از پيش مستأصل شود.
دربيهاي از دست رفته
شكست در دو بازي حيثيتي كارنامه ضعيف امير قلعهنويي را تكميل كرد. استقلال دربي رفت را با نتيجه دو بر يك از دست داد. در حالي كه انتظار ميرفت آبيها در آخرين بازي فصل خود و در دربي برگشت باخت قبلي را جبران كنند بازهم با يك گل تن به شكست دادند تا يكي از بدترين سالهاي خود را به پايان ببرند.
داور، بازيكن و بيپولي
قلعهنويي اصولاً اعتقادي به پذيرفتن اشتباهاتش ندارد. در حالي كه در فصل نقل و انتقالات خرج زيادي روي دست باشگاه گذاشته شد اما ژنرال مسئولان باشگاه را متهم به عدم همكاري براي جذب بازيكنان مدنظرش كرد. عدم آمادگي مليپوشان از ديگر بهانههاي امير در دو سال گذشته بوده است. داوري را بايد از جمله بهانههاي دم دستي توجيه ناكاميها به شمار آورد. البته «قلم به دستها» هم سهم بسزايي در حواشي خودساخته قلعهنويي داشتند.
