با به صدا در آمدن زنگ خونه، عمو علی که از دوستای صمیمی پدرم بود به همراه همه ی اعضای خانواده اش برای استقبال از ما به حیاط خونشون اومدند .
با باز شدن در خونه اعضای هر دو خانواده مشغول سلام و احوال پرسی شدند . منم مثل بقیه سلام کردم اما انگار دیگران آنقدر مشغول صحبت بودند که صدای من را
نمی شنیدند . انگار من دیده نشده بودم در حالی که من هم مثل دیگران با روی خوش سلام کردم. ناراحت در کنار در ورودی ایستادم .همان طور که من تو خودم فرو رفته بودم و داشتم فکر می کردم ، دیگران متوجه غیبت من شدند ... عمو علی که مرد مهربان و دوست داشتنی بود به سمت من اومد تا علت ایستادن من و نیومدنم را بپرسد که من دوباره با صدای بلند به او سلام کردم این بار صورت او قرمز شد و چشمانش پایین را نگاه می کرد. از رفتار او فهمیدم که متوجه شده هیچ کس جواب سلام من را نداده و من از این موضوع ناراحت شده ام. او دریافته بود همان طور که من با سلام کردن به دیگران احترام می گذارم انتظار دارم دیگران هم به من احترام بگذارند.
****
حتما شما هم متوجه رفتار متفاوت پدر و مادر تان با بزرگتر ها شده اید سلام و احوال پرسیشان و حتی نشستن و بلند شدن و پذیرایی کردنشان بسیار متفاوت است و بارها در باره این موضوع شنیده اید که گفته می شود احترام بزرگتر ها را باید نگه داشت .
شنیدن کلمه احترام شاید در ابتدا وزنش برای گوش و ذهن شما سنگین باشد و مثل خیلی از کارها و رفتارها که مخصوص بزرگترهاست ، تصور کنید از عهده شما خارج است ، اما این طور نیست و این کار خیلی راحتی است در موارد بسیاری شما بدون آنکه بدانید ، توقع این احترام را از اطرافیانتان دارید و احترام هم
می گذارید.
تصور کنید در جمع دوستانتان داستانی را با آب و تاب تعریف می کنید و همه همبازی هایتان با چشم های گرد شده به حرف های شما گوش
می دهند. ناگهان یکی از بچه ها وسط حرف شما
می پرد و شروع می کند به صحبت کردن .چه احساسی به شما دست می دهد ؟ حتما می گویید : " معلومه ناراحت می شوم و احساس می کنم در مقابل دوستانم به من بی احترامی شده ." حرف شما کاملا درست است اما کمی توجه کنید ، همان طور که شما از دیگران انتظار دارید به صحبت کردن شما احترام بگذارند در مقابل، دیگران هم همین انتظار را از شما دارند.
زمانی که در خانه اشتباهی از شما سر می زند ، پدر و مادر با صدای بلند با شما حرف می زنند این کار آنها احساس بدی را در شما بوجود می آورد .اگر دوست ندارید که دیگران با صدای بلند با شما صحبت کنند توقعی بجاست زیرا اطرافیان و دوستانتان هم دوست ندارند که شما با آنها با صدای بلند حرف بزنید و به این سادگی می توانید احترام بگذارید و احترام ببینید.
درست است که دیدن پسر و دختر مودب و خوشرو برای همسایه ها بسیار لذت بخش است اما احترام به همسایه فقط به همین جا ختم نمی شود. همین بچه ی خوشرو می تواند آسایش را از همسایه اش سلب کند ، اما زمانی او بچه ای محترم است که در ساعات استراحت همسایه بازی های پر سرو صدا نکند .
دین ما کامل ترین دین است و در بیشتر آیات و روایاتش در کنار پرستش خداوند احترام به پدر و ماد را در ادامه احترام و خوشرویی به همسایه سفارش کرده است که این خود دلیلی بر ارزش بالای این موضوع دارد .
همه ما بزرگ می شویم و مثل بزرگترهایمان از فرزندانمان توقع احترام داریم ، در مقابل، بزرگترها هم باید به کوچکتر ها احترام بگذارند .
احترام ،احساس بسیار خوبی است، به نظر شما این طور نیست؟ اگر موافقید ، نظرتان را برای ما بفرستید.
