طبيعي بود كه بايد بعد از مشخص شدن رقباي تيمملي در مرحله مقدماتي جام ملتهاي آسيا و جام جهاني روسيه خوشحال شويم، همگروهي با رقبايي چون عمان، تركمنستان، هند و گوام يعني اينكه تيمملي بابت صعود از مرحله اول مشكل چنداني ندارد و ميتواند به راحتي از همين حالا به مراحل سخت بعدي فكر كند.
اما همه اين تصورات در صورتي اتفاق ميافتاد كه همه چيز سرجاي خودش ميبود و همه چيز روال عادي و طبيعي خود را ميپيمود. اين خوشحالي زماني ميسر ميشد كه تيمملي اسير رفتن يا ماندن سرمربي نبود، برنامههاي آينده ريخته شده بود و از حالا مشخص بود كه قرار است چه كارهايي انجام شود ولي هيچ كدام از اينها سرجاي خود نبود و نيست، هيچ وقت نبوده، برنامهريزي در فوتبال ايران يعني كشك حتي از آن كشكي كه علي پروين براي مدير فني به كار برد نيز كشكتر!
خب با اين حساب بايد حتي از گوام هم ترسيد، چه رسد به عمان و تركمنستان كه سابقه گربه سياه بودن براي فوتبال ما را نيز در كارنامه خود دارند. تكليف تيم سختكوش هند هم كه كاملاً مشخص است.
ديروز كارلوس كرش بعد از حدود يك ماه جنگ و جدل با فدراسيونيها و از شروع كار براي جام جهاني صحبت كرد در حالي كه عصر سهشنبه با صحبتهايش تقريباً همه را متقاعد كرده بود كه رفتني است، اين روزها از فدراسيون نشينان فوتبال كوچكترين واكنشي نسبت به آنچه رخ ميدهد ديده نميشود و در عوض تا دلتان بخواهد وزارتيها حرف ميزنند و افشاگري ميكنند.
با اين اوصاف جاي خوشحالي باقي نميماند، اين روزها هواداران فوتبال در بهت و نگراني به سر ميبرند. نگراني بابت اين مسئله كه سرانجام اين كشمكش بيحاصل چه خواهد شد.
تيمملي حريفان خود را شناخته، اما هيچ برنامهاي براي آينده وجود ندارد، حتي كرش به عنوان سرمربي تيم كاملاً سردرگم نشان ميدهد و هر روز حرف تازهاي به زبان ميآورد، كسي چه ميداند شايد او نيز از اين همه چندگانگي و موضعگيريهاي متفاوت در خصوصش به اين حال و روز افتاده. آنچه مسلم است اينكه ما در برابر حريفاني قرار ميگيريم كه از همين حالا خود را آماده حضوري پرقدرت در اين مسابقات ميكنند. آنها بر خلاف ما برنامه دارند و ما هنوز در پيچ اولين كوچه گرفتار شدهايم، اختلافات موجود بين سران ورزش، فدراسيوننشينان و كادر فني و سرمربي تيمملي مهلك ترين ضربه را به فوتبال ميزند.
ديروز كرش از شروع كار براي جام جهاني صحبت كرد، اما حرفهاي سهشنبه عصر خود را نيز رو نكرد و رسماً گفت چيزي به آنها اضافه نميكند و اين يعني اينكه مشكلات همچنان پا بر جاست، مشكلاتي كه شايد باز هم منجر به موضعگيري طرفين برابر هم شود، درست به همين خاطر است كه نبايد چندان دلخوش بود به آينده فوتبال كه تعامل چنداني بين بزرگان آن وجود ندارد.
وزارت نشينان اين روزها خود را آدم مثبت جريان نشان ميدهند، اينكه آمدند و به خواست مردم تن دادند براي ماندن كرش، اما همه خوب ميدانند كه از حرفهايشان چه چيزي برداشت ميشود. فدراسيونيها هم كه حرف خاصي براي گفتن ندارند جز اينكه ميخواهند صندلي خود را حفظ كنند. در اين بين فقط كرش حرف ميزند آن هم هر روز متفاوتتر از ديروز و اين يعني اينكه حتي نميتوان به همگروهي با آنها كه گفتيم اميدوار و خوشبين بود، مگر آنكه آقايان يك بار براي هميشه تكليف اين موضوع را مشخص و خيال همه را راحت كنند.
به طور حتم تا وقتي اين همه تناقض از بالا تا پايين فوتبال وجود دارد نميتوان چيزي گفت، يك فوتبال اين همه تناقض واقعاً كه نوبر است.
