ميشود با طنز هر موضوعي را بررسي و طرح كرد منتها لازمهاش اين است كه با يك هوشمندي اجازه مخلوط كردن مباحث با همديگر را ندهيم. يك وقتي يادداشتي تحت عنوان «عرب ستيزي عوامانه» نوشتم و در آن به كساني كه دشمن مشترك ما ايرانيها و عرب زبانها هستند، اشاره كردم كه سعي دارند به هر بهانه و اتفاقي تقابل بين عرب و عجم را به نفع خودشان زنده كنند. در واقع اين اقدام يك حركت صهيونيستي است و اين صهيونيستها هستند كه يك نگاه ضدعربي دارند. اينجا لازم است براي روشنتر شدن موضوع چند سؤال مطرح شود؛ اول اينكه آيا عرب بودن يك هويت قومي ثابت است و وقتي كه ميگوييم عرب، تمامي كشورهايي كه به زبان عربي صحبت ميكنند و در حدود 30 يا 35 كشور را با نژادها، فرهنگها و اديان مختلف شامل ميشود، ملاك نظرمان است؟ آيا اگر اشكالي يا كاستي در يك قومي، ملتي يا كشوري هست اين مسئله قابل تعميم به تمامي افراد آن قوم يا كشور است؟! آيا تمام اين چند صد ميليون نفري كه به زبان عربي صحبت ميكنند در اين مسئلهاي كه در فرودگاه جده عربستان رخ داده است، شريك هستند كه ما بگوييم عربها اينگونهاند يا عربها آن گونهاند؟! متأسفانه در اين ايام كه چند بازي فوتبال نيز بين تيمهايي از كشورمان و برخي تيمهاي كشورهاي عربي انجام گرفت، برخي از مجريان و گزارشگران تلويزيون نيز با گفتن اينكه «عربها اينطورند و آنطورند» به موضوع دعواي عرب و عجم كه فقط و فقط به نفع صهيونيستهاست دامن ميزدند! حتي در رابطه با سعوديها هم نميتوان به راحتي گفت كه تمام سعوديها چه و چه هستند! چراكه سعوديها متشكل از چندين قوميت هستند كه در ميان آنها اتفاقاً شيعيان با اخلاصي وجود دارد و اگر كسي به مكه و مدينه رفته باشد، حتماً ملاحظه كرده است تحت چه فشار و سختي در حال گذران زندگيشان هستند. دامن زدن به دعواي اينچنيني بيانصافي است، شنيع بودن و غير انساني بودن اقدام صورت گرفته در فرودگاه جده توسط دو مأمور پليس آنجا امري غير قابل انكار و تحمل است. اما يك عدهاي بدون كمترين وابستگي به ايران و ايراني و فقط با نيت برافروختن آتش اختلافات به نفع صهيونيستها اقداماتي را انجام ميدهند. در عالم طنز اين امكان وجود دارد از كساني كه از يك طرف داعيه اين را دارند و ميگويند ما خادم حرمين شريفين هستيم! و چنين اقدام شنيعي را انجام ميدهند يا در حرم امن الهي دست به كشتار حجاج ايراني ميزنند، از سوي ديگر به كمترين اقدامات شيعيان در مناسك حج مثل خواندن دعاي كميل و. . . شديدترين واكنشها را نشان ميدهند و اشكال شرعي ميگيرند، مواجههاي طنز آلود داشت اما لازمهاش اين است كه بدانيم مباني تحليل و تبيينمان كجاست؟ از طرفي توصيه من به افرادي كه در برخي شبكههاي اجتماعي اقدام به بازنشر اشعار و جملاتي طنزگونه در رابطه با اين مسئله كردهاند، اين است كه بايد مراقب باشند تا مسئلهاي مثل اين اتفاق را دستمايه شوخي و تفريح نكنند! بلكه سعي كنند از اين اتفاق براي پيشبرد اهداف و داشتن نگاه انساني و اعتقادي خودمان استفاده كنند. اما قطعاً استفاده ابزاري از آن براي شوخي و تفريح كار بسيار غير انساني است به خصوص بايد وضعيت روحي و رواني الان آن دو نوجوان و خانوادههايشان را در نظر داشته باشيم.
