خبر حضور بانوان تماشاگر در سالن ورزشي در برخي از رشتهها يك بار ديگر در صدر اخبار رسانههاي خارجي قرار گرفت، خبري كه از سوي رسانههاي ايراني منتشر و البته خيلي زود تكذيب شد. همين مسئله كافي بود تا باز هم گمانه زنيها و اظهارنظرهاي زيادي در مورد اين موضوع مطرح شود.
پس از قهرماني تيم ملي واليبال ايران در آسيا بود كه برخي اظهارنظرهاي تند و تيز مسئولان مربوط را برآن داشت تا قانون ممنوعيت لغو ورود بانوان به ورزشگاهها را به مرحله اجرا دربياورند. قانون فوق براي تمامي رشتههاي ورزشي از جمله واليبال و بسكتبال اعمال شد. اين در حالي است كه با نگاهي درست و دقيق چالش پيش آمده را ميتوان مديريت كرد. بانوان ايراني از ابتداي انقلاب شكوهمند اسلامي همواره دوشادوش مردان حركت كردهاند و در تمامي عرصهها حضوري پررنگ و البته موفق در جهت اعتلاي ارزشهاي اسلامي – ايراني داشتهاند. بدون شك ورزش كشورمان نيز از اين قاعده مستثنا نيست. بانوان ورزشكار به رغم همه بيعدالتيها و حقخوريها در ميادين ورزشي حاضر هستند، با حجاب اسلامي سكوهاي قهرماني را فتح كردهاند و مدالهاي رنگارنگ را به گردن آويختهاند.
حفظ و صيانت از ارزشهاي زن مسلمان همواره در دستور كار فدراسيونها قرار داشته است تا آنجا كه در سالنهاي ورزشي سكوهايي براي بانوان در نظر گرفته شده، موضوعي كه به خوبي در ميان ورزشدوستان جا افتاده و خانمهاي علاقه مند به ورزش نيز با خيالي آسوده به سالنها ميآمدند. حال توجه به حضور خانوادهها و تاثير آن بر فضاي ورزش ايران بيش از هميشه حائز اهميت است. نگارنده بارها شاهد اين بوده كه خانواده ورزشكاران چگونه از سربلندي همسر و پدر خود لذت بردهاند و اشك شوق ريختهاند. به علاوه اينكه اين شور و شوق تاثير مثبتي بر روحيه ورزشكاران و بالاخص ملي پوشان دارد. بيانصافي است كه فرصت طلبي معدود تماشاگران هنجارشكن را به بانوان تماشاگر نسبت دهيم، كما اينكه در ميان تماشاگران مرد نيز همواره تماشاگرنماهايي حضور دارند كه كام ورزش دوستان و ورزشكاران را تلخ كنند.
نكته ديگري كه توجه به آن لازم است اين است كه در بسياري از رشتههاي ورزشي امكان حضور بانوان در ورزشگاهها به هيچ عنوان وجود ندارد. رشتهاي چون فوتبال كه به رغم شعارهاي مسئولان مردان نيز از فضاي مسموم و فحاشيهاي پي در پي در آن در امان نيستند. تا آنجا كه بسياري از خانواده با حضور پسران خود در استاديومها نيز مخالفت ميكنند. بدون ترديد مطرح شدن بحث فوق تنها به رشته هايي محدود ميشوند كه از نظر فرهنگي شرايط مناسب و فاكتورهاي لازم را براي حضور بانوان دارا هستند، رشته هايي كه پيش از اين سابقه خوبي در ميزباني از بانوان تماشاگر را داشتهاند. به علاوه اينكه پيشرفت روزافزون ورزش ايران موضوعي كتمان ناپذير است. با جهاني شدن رشته هايي چون واليبال، بسكتبال و هندبال گرفتن امتياز ميزباني تورنمنتهاي بينالمللي يكي از انتظارات ورزش دوستان محسوب ميشود. منتها ورزش مان از عناد ورزي بيگانگان نسبت به كشورمان در امان نمانده و هر زمان كه بحث ميزباني ايران پيش آمده سران فدراسيونهاي جهاني با بهانه قرار دادن ممنوعيت حضور بانوان در ورزشگاهها كشورمان را از حق مسلم خود محروم كردهاند. گرفتن چند ميزباني از فدراسيون واليبال تنها بخشي از مانع تراشي خارجي هاست.
ورزش ايران تاكنون موانع زيادي را براي رسيدن به قلههاي ترقي پشت سرگذاشته و شكي نيست با مديريت صحيح، فرهنگ سازيهاي لازم و تغيير نگاهها ميتوان بهانه مورد علاقه رسانههاي معاند را برطرف كرد. بانوان اين سرزمين هميشه به ارزشها پايبند بوده و قطعا در صورت حل اين مشكل ديگر به تماشاگرنماها اجازه سوءاستفاده و هنجارشكني نخواهند داد.
