مدير عامل اتحاديه فراوردههاي لبني گفته افزايش قيمت شير خودسرانه است. اولاد آدم مانده است كه چطور گاوها خودسر شدهاند؟ آيا مصوبهاي، ابلاغيهاي چيزي در كار نبوده است؟ مخصوصاً حالا كه صداي سازمان حمايت از مصرفكننده هم درآمده است كه افزايش قيمت تا پايان سال ممنوع است! يعني دلمان به حال گاوها اينقدر سوخته است كه نميتوانيم 20 روز ديگر از آنها صبر و تحمل بخواهيم؟ واقعاً ما انسانهاي دلسوزي هستيم. اين دلسوزي باعث شده كه حتي گاوها هم طبيعت ما را بفهمند و سرمان را كلاه بگذارند.
نگوييد كه بناست اين روزها چيزهاي ديگر هم گران شود. گراني لبنيات براي هفت پشتمان كافي است. اصولاً گراني خوب است. گراني نشان ميدهد كه جامعه پول دارد. يعني هر چه گرانتر ميكني، آنها هم ميخرند. حتي اگر وزير بگويد نخريد. وكيل بگويد نخريد. سازمان حمايت بگويد نخريد. اين از نشانههاي توسعه جامعه است كه پولش را در يكجايي پنهان كرده و هر موقع كه گران ميشود، سبد خانواده را خالي نميگذارند كه بچهها چشمشان به گاوها بيفتد و فقط حسرت بخورند.
حالا دور از شوخي. اولاد آدم متوجه شده است كه رئيس اتحاديه فهميده است كه آن كارخانجاتي كه محصولات لبني را گران كردهاند، زير نظر اتحاديه نيستند. آزادند هر كاري دلشان ميخواهد بكنند! بنابراين اكنون ما سه دسته كارخانه داريم: دولتي، اتحاديهاي و آزاد. دولتيها مثل هميشه چون دوست دارند زيان بدهند و در حقوق سر ماهشان توفيري نميكند، به قيمت دست نميزنند. اتحاديهايها مجوز افزايش 15 درصدي دارند (هرچند آن يكي ميگويد تا آخر سال ندارند.) و اين افزايش را مانند ارزش افزوده در تمامي جهات خرج ميكنند. و اين آزادها!اي آزادي تو چقدر خوبي! چه شيرها كه به نام تو گران نشدند....
حالا بگذريم كه مصرف سرانه شير در ايران نصف استاندارد جهاني است. بگذريم كه حجتي گفته اين نصفه به خاطر گران بودن محصولات است. بگذريم كه آن يكي وزير ميگويد قد بچهها كوتاه شده. بگذريم كه آن يكي ميگويد پوكي استخوان به خاطر اين است. بگذريم كه...
از قديم گفتهاند شير از مورچه ميگريزد. البته منظورشان آن شير سلطان جنگل بوده است كه نميتواند در مقابل مورچه دوام بياورد. حالا اگر آن شير، شير گاو باشد و ما مردم يا مسئولان مورچه باشيم چه؟ يعني ما به اندازه يك مورچه توان نداريم كه اين قيمتهاي سهگانه را اصلاح كنيم؟ يعني شير هم مثل دلار است. رسمي و غير رسمي و فرا رسمي دارد؟ آيا واقعاً گاوها اعمال نظر ميكنند؟ يعني اگر شير نخريم و نخوريم، گاوها اعتصاب ميكنند يا شيرشان خشك ميشود و بعد ما مجبوريم شير خشك بخوريم. شير خشك را هم كه بايد با آب قاطي كنيم، بحران بيآبي هم كه هست، تازه وزير ميخواهد بازار آب راه بيندازد و آب بفروشد و آب را در بطري به ما بدهند خدا تومان.
لابد ميگوييد به قول سعدي: جام درآوردن از اين آبگير/ طعمه گرفتن بود از كام شير! اولاد آدم نميداند. راستش راههاي شيري متعددي در جهان وجود دارد. يكياش همين كهكشان راه شيري. البته در شب قابل رؤيت است. شب هم كه گاوها خوابند و شير نميدهند. اما راههاي شيري ديگري لابد وجود دارد كه نيازمند تحقيق و تفحص است. البته يك احتمال دارد كه مانند شوراي رقابت و نعمتزاده، ورود شير به بازار را از انحصار گاوهاي وطني خارج كنيم و همه آزادانه بروند براي خودشان از خارج شير بياورند. اسم طرح را هم ميگذاريم شيرآوران. شعارش هم ميشود: هر ايراني يك بطري شير!
يك راهش هم اين است كه اسم شير را عوض كنيم. مثلاً بگرديم يك چيزي كه ارزان است را جاي آن بگذاريم. مثلاً پفك! آنوقت تازه ميتوان به مردم به عوض شير، هوا هم فروخت. ميبينيد، ما آدمهاي نابغهاي هستيم. حالا كه آب گران در ميآيد و نميشود قاطي شير زد با اين طرح هوا را قاطي ميزنيم. البته اين يك نوع ظرفيت اسمي است.
راههاي زيادي وجود دارد. شايد لازم باشد كه اولاد آدم با گاوهاي توليدكننده شير يك هم انديشي داشته باشد تا با همافزايي بتوانيم اين مشكل را از سر راه مردم برداريم و خداي نكرده موجبات تكدر خاطري را بهوجود نياوريم. فقط يك مشكل وجود دارد و آن هم زبان گاوي است. خدا كند اگر ما زبان گاوها را نميفهميم، آنها زبان اولاد آدم را بفهمند. راستي فيلم گاو هم توي نوروز از سيما پخش ميشود. اين نفوذ گاوي دارد كم كم مشكل ساز ميشود. اولاد آدم بايد سريعتر يك كاري بكند و الا خودش هم متهم ميشود به اينكه.
