تريبون كه داشته باشد، هر حرفي را به زبان ميآورد. بدون آنكه نگران باشد حرفهايش شايد روزي در دادگاهي مردمي عليه او استفاده شود.
تيم ملي كه از جام ملتها با دست خالي بازگشت، انتقادهاي مسلسلوار قلعهنويي هم شروع شد... انتقادهايي كه بويي جز اغماض نميداد. گويي منتظر چنين فرصتي بود و شروع كرد به انتقادهايي كه هرگز رنگ و بوي سازندگي نداشته و از سر دلسوزي نبود. او مدعي بود تيم ملي نه تنها نتيجه را باخته كه حتي نتوانسته بازي زيبايي هم به نمايش بگذارد و اين از ناكامي در جام ملتها نيز بدتر است. قلعهنويي در حالي بارها و بارها به روش بازي تيم ملي ايراد گرفت و تأكيد داشت تيم كرش نتوانسته بازي كند كه شاگردان مرد پرتغالي در استراليا بازيهايي ديدني از خود به نمايش گذاشته بودند. مسئلهاي كه بارها از سوي رسانههاي خارجي مورد توجه قرار گرفت. شايد چون آنها رؤياي نشستن روي نيمكت تيم ملي را در سر نميپروراندند و همين مسئله باعث ميشد منطقي به بازيهاي شاگردان كرش نگاه كرده و آن را بررسي و تجزيه تحليل كنند!
اما جالب است كه تيم همين آقا، حتي زماني كه با پيروزي زمين بازي را ترك ميكند هم بازي زيبا و تماشاگرپسندي از خود به نمايش نميگذارد! قلعهنويي در حالي مدعي است تيم كرش خوب بازي نميكند كه تيم او حتي به اندازه تيم كرش هم خوب بازي نميكند. قلعهنويي مدعي بود تيم ملي با برد خفيف راضي است و شانس نقش زيادي در اين پيروزيها دارد. حال آنكه تيم او دو پيروزي از سه برد اخير خود را با دو گل دقيقه 95 كسب كرده است! نتيجهاي كه جز شانس نميتواند آن را رقم زده باشد!
در بازي با سپاهان، سوت پايان بازي آنقدر دير به صدا در آمد تا استقلال با به ثمر رساندن گل دوم، برنده از زمين خارج شود. در بازي با پيكان هم اين سناريو تكرار شد. البته با اين تفاوت كه اين بار گل سالم پيكان نيز مردود اعلام شد. اما، اگر بنا را بگذاريم بر اينكه اشتباهات داوري هم جزئي از فوتبال است و ناخواسته نميتوان از اين مسئله چشمپوشي كرد كه برد تيم قلعهنويي در ديداري كه داور يك گل سالم حريف را مردود اعلام ميكند و گل برتري هم در دقيقه 95 به ثمر ميرسد، ارتباط مستقيم با شانس و اقبال ندارد! در واقع تيم قلعهنويي نهتنها زيبا بازي نميكند كه بردهايش نيز شانسي است وقتي در دقيقه 95 و بعد از يك بازي كسالتبار گل ميزند و داور هم تا قبل از آنكه اين تيم به گل نرسيده، در سوت خود ندميده است! اما يك سؤال و آن اينكه چرا
سرمربي استقلال اكنون در مورد بازي زيبا و بردهاي شانسي حرفي به زبان نميآورد؟!
البته قلعهنويي استاد سخنوري است و حتي اگر با اين سؤال هم مواجه شود كه چرا تيم كرش را متهم ميكرد كه خوب بازي نميكند و با خوش شانسي برنده ميشود در حالي كه تيم خودت نيز به همين روش بازي ميكند و نتيجه ميگيرد، حتماً آنقدر آسمان ريسمان ميكند و منتقدان را به اجنبيپرستي متهم ميكند كه مثل هميشه از مهلكه بگريزد.
اما در واقع نيازي نيست كه قلعهنويي در اين خصوص پاسخي بدهد. افكار عمومي به خوبي شاهد واقعيت ماجرا هستند و ميتوانند به خوبي قضاوت كنند كه نقدهاي او نميتواند از سر دلسوزي و بدون قصد و غرض باشد وقتي تيم خودش توان ارائه بازي زيبا را ندارد و با خوش شانسي موفق به كسب نتيجه ميشود اما قلعهنويي بيتوجه به اين مهم، تيمي را به دليل عدم ارائه بازي زيبا زير سؤال ميبرد و به نقد ميكشد كه گفتههايش با واقعيتي كه وجود دارد، زمين تا آسمان فاصله دارد. در واقع صداقت را نميتوان در كلام اين مرد ديد. مردي كه تمام انتقادهايش تنها از آن روست كه هنوز تصور ميكند تنها كسي كه حق نشستن روي نيمكت تيم ملي را دارد، اوست و غير از او، هركس بر اين نيمكت تكيه بزند، مربي ناموفقي است!
