اين كجا و آن كجا

  ع . م
«هجده‌سالگان» طرحي تبليغي براي يكي از شركت‌هاي مخابراتي است كه اين روزها روي اتوبوس‌ها، بيلبوردها و تابلوهاي تبليغاتي به وفور ديده مي‌شود. تصوير يك نوجوان كه به اصطلاح قديمي‌ها پشت لبش هنوز سبز نشده به عنوان يك جوان (شايد هم نوجوان) 18 ساله ايراني  ديده مي‌شود كه گويي رنگ آفتاب و مهتاب را نديده و بعيد هم هست تا حالا بدون پشتيباني والدينش آب هم خورده باشد.  اين تبليغ هرچه هست و هرچه باشد، ما را با چند و چون آن كاري نيست؛ حتي نگاه انتقادي به آن نداريم. اما بالاغيرتاً در كشوري كه روزگاري نه‌چندان دور 18‌ساله‌هايش گاه يك تيپ يا لشكر را هدايت مي‌كردند، پارادوكسي بين اين 18 ساله توي اين تبليغ و 18‌ساله‌هايي كه در خاطرات ‌دوران جنگمان جا خوش كرده‌اند ايجاد مي‌شود يا نه؟
راستي طراحان اين تبليغات حسينعلي عالي را مي‌شناسند؛ جواني كه در 18 سالگي مسئول اطلاعات لشكر 41 ثارالله شد و در 19 سالگي به شهادت رسيد. يا خبري از مهرداد عزيزالهي و مرحمت بالازاده و سبيل اخلاقي گرفته‌اند كه همگي هنگام شهادت زير 15 سال داشتند. حالا كافي است تصور كنيم اگر اين سه شهيد عمرشان كفاف مي‌داد و به 18 سالگي مي‌رسيدند، ‌عجب مردان با ابهتي مي‌شدند كه مردستان‌هاي خميني مملو از آنها بوده و هستند.  امروز هم از اين دست مردان 18 ساله كم نداريم، به شرط آنكه در الگو‌سازي و الگو‌گيري درست عمل كنيم.