بر اساس آمار مركز آمار ايران در سال گذشته 73.3 درصد از هزينه خانوارهاي شهري شامل هزينههاي غيرخوراكي بود و 26.7 درصد هزينه آنها هم در بخش خوراكي و دخاني صرف شد، همچنين از ميان هزينههاي غير خوراكي مسكن با 45.3 درصد بزرگترين سهم را به خود اختصاص داده و به ترتيب خانوارهاي شهري 14.3 درصد در حمل و نقل، 12.5 درصد در بهداشت و درمان، 11.4 درصد در كالاها وخدمات متفرقه، 6 درصد در اثاث و خدمات صرف ميكنند. اما كمترين هزينه خانوارهاي شهري در بخش سرگرمي و آموزش است كه 4.1 را به خود اختصاص داده است. از ميان هزينههاي خوراكي و دخاني خانوارهاي شهري و گوشت با 21.9 درصد بيشترين سهم را داراست.
حالا هي بگوييد كه اولاد آدم چرا ميگويد ما آدمهاي با فرهنگي هستيم! هي بگوييد كه ببين در بودجه سالانه دولت، چقدر هزينه فرهنگ ميشود! هي بگوييد كه چرا اولاد آدم ميگويد مردم وقتشان را پاي شبكههاي اجتماعي ميگذارند چون مفت است و فراغت يعني گذران وقت با امكانات مفت! هي... بله وقتي كه كمترين هزينه خانوارهاي شهري در بخش سرگرمي و آموزش است، چه جاي گله و شكايت است. اصلاً چرا ما بايد پول بدهيم به آموزش؟ طبق قانون كه آموزش مفت است! طبق قانون كه تلويزيون فرهنگ ساز مفت است! طبق قانون كه...
امروز اولاد آدم ميخواهد بگويد كه اين مفت بودن باعث شده كه ملت مطالعه، آموزش و كتاب خواندن را ببوسند و بگذارند كنار! اين صله رحمي كه يك كيلو ميوه و آجيل و شيرينياش و يك پرس غذايش براي دو تا خانواده نيم ميليون تومان خرج بر ميدارد را نبوسند و كنار نگذارند! بله ما فرمول اختراع ميكنيم! يك فرمول كه بگويند نيم ميليون تومان مفت است!
من بعد بابت تلويزيون، ماهواره، واتس آپ و هر چيز رايگان ديگر، بايد از مردم پول گرفت. بابت پارك و كوه و راه رفتن در خيابان بايد پول داد. بابت عبور از اتوبان. بابت نگاه كردن به ويترين مغازهها... اصلاً چه معنا دارد كه مردم فكر كنند اينها مفت است؟ (اينها 100 برابر مفتي خود جيب مردم را خالي ميكنند و روح مردم خبر ندارد). اينطوري وقتي ببينند كه بايد براي نفس كشيدن هم پول داد، ميروند و كتابخوان ميشوند. ميروند و كلاس پيانو ثبت نام ميكنند. ميروند و دي ويدي فيلم مستند از رسانههاي تصويري ميخرند تا ببينند مورچهها مثلاً در بيابان در ساعت 2/5 نصف شب چكار ميكنند. ميروند و به جاي خوابيدن و چرت زدن، به پارك،كوه و دشت و دمن ميروند. راستي براي خوابيدن هم بايد ماليات بر ارزش افزوده پرداخت؟ فكر خوبي است، تصويب شد!
اولاد آدم از آمار نگران كننده هزينه خانوارها در بخش فرهنگي سخت برآشفته است. نگران است و راههاي چاره را مرور ميكند و بلند بلند فكر ميكند. يعني وقتي نميشود هزينه مسكن، گوشت، تاكسي و دندانپزشكي را كم كرد و آنها هي بايد روز به روز گرانتر شوند، ديگر چه جايي براي هزينه فرهنگي ميماند؟ آن وقت بياييد و به اولاد آدم بگوييد چرا بچههاي مردم دارند ترك تحصيل ميكنند؟ چرا ماشينهاي ميلياردي در خيابان دارند اوقات فراغتشان را با... بگذريم. طنز است. سياه و سپيدش ميكنم و زيرش ميمانم و بعد ميگويند مفت حرفهاي اولاد آدم گران است. بعد متهم ميشوم به گرانفروشي و دست آخرش ميبينيد اولاد آدم از فرط بيتوجهي دود شد و رفت هوا.
نقل ميكنند يك روستايي آمده بود تهران. آن هم در سنه هزار و سيصد و بيست و سي. (با 20:30 اشتباه نگيريد يك وقت) و در خيابان مثلاً لالهزار از جلو مغازهاي كه آينه تمام قدي بيرون مغازه گذاشته بود رد ميشود. مغازهدار خفتش ميكند كه پول افتادن تصويرش را در آينه بدهد. از روستايي انكار و از مغازهدار اصرار و پول را ميگيرد و كارش هر روز اين بوده. روستايي پول را ميدهد و ميرود در ولايتش و با افتخار ميگويد كه عكسش در آينه افتاده است و كلي از اهالي منتظر ميشوند تا وقتي كه به تهران آمدند عكسشان را در آينه بيندازند. صاحب مغازه اگر الان زنده باشد حتماً پورشه دارد! البته اين را نگفتم كه چيزي گفته باشم، بلكه گفتم كه بدانيد با گران كردن كالاهاي فرهنگي ميتوان بحران فقر آموزش را پشت سر گذاشت. آن اصل 30 قانون اساسي هم كه ميگويد آموزش رايگان است، يك جوري پاك ميكنيم كه كسي نپرسد كو؟ كوكو؟
بله ناهار كوكو داريم! با مغز گردو و زرشك تازه. فقط نان نداريم كه با آن بخوريم. خالي خالي خوردن هم دنيايي دارد. اين آينه اتاق بدجوري روي فكرم است. به جاي نان به آينه فكر ميكنم. ميترسم تصويرم در آينه بيفتد...
