گويا قراري به حل شدن معادله چندمجهولي پرسپوليس نيست. با وجود تمام نگاههاي سنگيني كه بعد از زندانيشدن سياسي روي وزارت ورزش بود، باز هم آقايان از مواضع خود كوتاه نيامده و قدمي به عقب برنداشتند. مشكلات همچنان به قوت خود باقي است و وعده آزادي سياسي همچنان تكرار ميشود، اما اينبار با اندكي تفاوت. در جلسه دو نفره خادم و كلاني، طاهري، معاون سياسي ميشود همهكاره، هرچند گفته ميشود او تنها حق امضا دارد تا پرسپوليس بتواند بازيكنان مدنظرش را گرفته و كارهايش را قانوني دنبال كند اما شايد طاهري فقط ماشين امضا باشد.
هدايتي مثل هميشه اولين گزينه حي و حاضري است كه براي كمك به پرسپوليس پا پيش ميگذارد، نه از اين بابت كه عاشق سينه چاك و هوادار تيفوسي پرسپوليس است. او هم مثل خيليهاي ديگر هدفش دستيابي به پرسپوليس است، اما حداقل ميتوان گفت در اين شرايط ميتواند گره از كار تيم باز كند و كمترين كاري كه از عهده او برميآيد اين است كه مشكلات مالي را حل و فصل كرده و پاسخ طلبكاراني را كه پشت در دادگاه صف كشيدهاند داده و آنها را راضي كند. ضمن اينكه او مديريت باشگاه را هم نميخواست و به رياست هيئتمديره اكتفا ميكرد، شايد چون به اين طريق ميتوانست هم حق رأي براي انتخاب مديرعامل را داشته باشد و هم در تركيب كادر فني دست ببرد. قبلاً هم كه پيشنهادهايي به درخشان داده بود تا او را با زبان خوش از نيمكت پرسپوليس جدا كند و ميتوانست هم با بالا و پايين كردن چند صفر مقابل پيشنهادش به اين مهم دست يابد. اما باز هم ديدار او با خادم به نتيجه نرسيد. چراكه خادم خوب ميداند هدايتي ديگر مردي كاركشته است در اين ميدان و پيراهنهايي كه در فوتبال پاره كرده به او ياد داده چطور بايد پيش برود. همين مسئله باعث ميشود تا براي بار دوم هدايتي كه حالا يكي از گزينهها است براي پرسپوليس، با خادم به توافق نرسيده و دست از پا درازتر جلسه با خادم را ترك كند. البته خادم ترجيح ميدهد بگويد كه او پيشنهاد كمك كرده و هيچ توقعي هم نداشته، ادعايي كه البته از سوي هدايتي هم رد نميشود، چراكه محترمانهتر از آن است كه بخواهد اعتراف كند خادم او را براي بار دوم رد كرده، چون قرار نيست بله قربانگو باشد و تنها پول خرج كند و هيچ حق رأيي نداشته باشد!
پشتپا زدن وزارت به تعارف جدي هدايتي نتيجهاش ميشود انتخاب طاهري به جاي سياسي، البته نه به عنوان مديرعامل، بلكه تنها به عنوان كسي كه پاي تصميمات ديگران را امضا ميكند! تصميماتي كه البته در جايي جز هيئتمديره گرفته ميشوند! آمدن طاهري يعني منتفي شدن شايعاتي چون حضور برانكو در پرسپوليس، مربياي كه شايد تماسي كه با او براي نشستن روي نيمكت سرخپوشان گرفته شده بود، از سوي هدايتي بوده باشد وقتي حالا همه اعضاي هيئت مديره و حتي طاهري به جد آن را تكذيب ميكنند. حالا آنكه برانكو خود گفته بود از پرسپوليس با او تماس گرفته بودند، هر چند بعد از به هم خوردن مذاكرات هدايتي و خادم او هم حرفهايش را تغيير ميدهد: «يك نفر از ايران با من تماس گرفت و گفت اگر باشگاه پرسپوليس پيشنهاد بدهد، چه پاسخي ميدهم كه گفتم مانند ديگر پيشنهادهايم آن را هم بررسي ميكنم و اگر شرايط مطلوب بود، ميپذيرم، اما فعلاً در حال بررسي پيشنهادي از چين هستم.»
اوضاع در پرسپوليس روزبهروز پيچيدهتر ميشود، نه از آن جهت كه مشكلات به وضوح از سر و كول اين تيم بالا ميرود. چراكه پرسپوليس به اين قبيل مشكلات عادت دارد، بلكه از آن جهت كه با وجود مشكلات نوبرانه، نظير زنداني شدن سياسي آن هم به جرمي كه هنوز هيچ پاسخي به آن داده نميشود، آقايان هنوز هم حاضر نيستند اشتباهات خود را بپذيرند و قدمي در جهت جبران آن بردارند. انتخاب طاهري براي امضا كردن به جاي سياسي تنها تغيير دادن جاي مجهولات معادله است نه اقدامي براي حل آن و با اين شرايطي كه اميدي به بهبود آن نيست، اين سرگيجه به زودي پرسپوليس را به زمين خواهد كوبيد، آن هم با سر و شكلي كه شايد ديگر اميدي به بلند شدن آن نباشد و شايد هم اين همان هدفي است كه آقايان از اول با تكيه بر آن، گام برداشته بودند!
