با اينكه مردم محلي مقاومتهاي پراكندهاي در مقابل مهاجمان انجام دادند ولي نيروهاي دشمن در نهايت اين مقاومت را شكستند و با عبور از سوسنگرد به طرف حميديه روانه شدند اما در حميديه تانكهاي عراقي در گل و لاي منطقه زمينگير شدند.
پس از گذشت چند روز نيروهاي دشمن مجدداً در اواخر آبان سال 59 حمله خود را از سر گرفتند و در نهايت بار ديگر سوسنگرد را به محاصره خود درآوردند. تعدادي از تانكهاي عراقي وارد سوسنگرد شدند و رزمندگان در مقابل آنها با سلاحهاي سبك و امكانات اندك و ناكافي به شدت مقاومت كردند. مقاومت در صورتي ادامه داشت كه ارتباط تلفني قطع و مهمات و ذخيره غذايي ناچيز، شرايط سختي را براي رزمندگان فراهم ساخته بود.
روز 25 آبان 1359 حضرت آيتالله خامنهاي به عنوان يكي از اعضاي شوراي عالي دفاع، از بنيصدر درخواست شركت تيپ 2 لشكر 92 زرهي ارتش، در عمليات آزادسازي سوسنگرد را ميكنند و بنيصدر در پاسخ ميگويد: «شما به آنجا برويد و من هم دستور ميدهم» ولي شب عمليات، شهيد فلاحي اطلاع ميدهد كه بنيصدر دستور داده تا تيپ 2 فردا بدون اجازه او وارد عمليات نشود. مقام معظم رهبري نيز اين موضوع را به امام خميني(ره) اطلاع ميدهند و امام نيز ميفرمايند «فردا سوسنگرد بايد آزاد شود.»
با فرمان امام و دخالت و تدبير شجاعانه حضرت آيتالله خامنهاي در ماجرا و ارسال نامهاي به فرمانده وقت لشكر ۹۲ زرهي اهواز، كه در ذيل آن، دكتر چمران وزير دفاع وقت، مطالبي نوشته بود، مسير اين واقعه تاريخي به كلي عوض ميشود. صبح روز 26 آبان، با حضور تيپ 2 از لشكر 92 زرهي ارتش در عمليات آزادسازي سوسنگرد، اتحادي بين نيروهاي ارتشي و سپاه با همكاري شهيد چمران و نيروهاي ستاد جنگهاي نامنظم شكل گرفته و عمليات آغاز ميشود. با يك يورش غافلگيركننده، دشمن خيلي زود رو به اضمحلال و فرار ميگذارد. سرانجام در بعد از ظهر 26 آبان عقبنشيني دشمن در شرق سوسنگرد به طرف جنوب آغاز ميشود. نيروهاي بعثي تلاش ميكنند تا هرچه سريعتر خود را از مهلكه نجات داده به جنوب كرخه عقب بنشينند تا با رزمندگان قطع تماس كنند.
سرانجام در واپسين ساعات همان روز تمام نيروهاي دشمن صحنه نبرد را ترك ميكنند كه بر اثر تداوم توفيقات هوانيروز در جبهههاي جنگ و انهدام تانكها و نفربرهاي دشمن بعثي، زمينهاي فراهم ميشود كه نيروهاي متجاوز در شمال غرب سوسنگرد به مواضع پدافندي خود در تپههاي اللهاكبر و دهلاويه عقبنشيني كنند و شهر سوسنگرد در اختيار كامل نيروهاي جمهوري اسلامي ايران درآيد.
پس از اين شكست ارتش عراق از حالت «تهاجمي» به حالت «دفاعي» تغيير روش داده، در تمام مناطق اقدام به ايجاد مواضع مستحكم پدافندي ميكند و اينگونه پرونده بلندپروازيهاي اشغال خوزستان به كلي بسته ميشود. حتي شهر هويزه كه در تصرف نيروهاي عراقي قرار داشت، آزاد ميشود و نيروهاي عراقي از اشغال آن صرفنظر ميكنند.
حمله ارتش عراق به شهر سوسنگرد بهقدري اهميت داشت كه خبرگزاري آسوشيتدپرس در رابطه با آن چنين گزارش ميدهد: «در حالي كه جنگ خليج فارس وارد نهمين هفته خود ميشود، نيروهاي ايران و عراق به خونينترين و شايد حساسترين مرحله جنگ رسيدهاند. جنگ براي به دست گرفتن كنترل شهر سوسنگرد وارد چهارمين روز شده است. جنگ سوسنگرد به دلايل تاكتيكي و استراتژيكي داراي اهميت است. از لحاظ تاكتيكي پس از جنگ خرمشهر، اين عمدهترين درگيري دو طرف است. از نظر استراتژيكي نيز در صورتي كه عراق سوسنگرد را بگيرد، راه را براي حمله گاز انبري به اهواز باز خواهد كرد.»
راديو صداي امريكا نيز در ساعت ۶ صبح روز 26/8/59 گفت: يكي از سنگينترين و فشردهترين جنگهاي دو ماهه اخير ايران و عراق در اطراف شهر مرزي سوسنگرد جريان دارد. نيروهاي ايراني با جنگ خانه به خانه مانع پيشروي عراقيها شدهاند.
