تيم ملي فوتبال جوانان ايران با شكست مقابل يمن از رقابتهاي قهرماني آسيايي حذف شد تا سريال ناكاميهاي تيمهاي فوتبال پايه ايران كامل شود و از حيث نتيجهگيري در ردههاي پايه با سه شكست هت تريك كنيم.
فاجعه و آبروريزي فوتبال با حذف نوجوانان شروع شد، با شكست اميدها ادامه يافت و در حالي كامل شد كه جوانان با شكست برابر يمن و تايلند حتي نتوانستند از مرحله گروهي بالا بيايد و از رقابتهاي قهرماني آسيا حذف شد. اين در حالي است كه در دوره قبلي در امارات ايران از گروهش صعود كرد و در بازي پلي آف مغلوب كرهجنوبي شد. هر چند چهار سال پيش هم در چين، اين تيم با هدايت دوستي مهر با تيمهاي كرهجنوبي، استراليا و يمن همگروه بود كه آنجا هم در مرحله گروهي حذف شد. تيم ملي فوتبال جوانان ايران بيش از سه دهه است نميتواند حتي به نيمهنهايي صعود كند. انگار باختن به تيمهاي ضعيف آسياي شرقي به يك عادت تبديل شده است.
بدترين نتيجه تاريخ جوانان
فوتبال ما براي اولين بار سال 1348 در مسابقات جوانان آسيا شركت كرد. بعد از 3، 4 سال سرگشتگي توأم با كسب نتايجي مثل رتبه سوم بازيها در سال 52 براي اولين بار قهرمان آسيا شديم. ما قهرماني را در سالهاي 53، 54 و 55 تكرار كرديم، اما در سال 56 دوم شديم. تيم سال 57 ما در آستانه كسب قهرماني به علت اتهامي كه AFC به فوتبال ما زد و تيم را پر از صغرسن دانست از جريان بازيها كنار گذاشته شد. بعد از سه سال دوري در سال 1360 بار ديگر در مسابقات شركت كرديم اما به علت امتناع از رويارويي برابر كشور عراق در مرحله نيمه نهايي پنج سال از شركت در مسابقات آسيا محروم شديم. در سال 67 بار ديگر به مسابقات برگشتيم و تا به امروز بيوقفه در اين مسابقات حضور داشتهايم پيش از اين بدترين نتايج مربوط به سالهاي 67 تا 69 بود. اما حضور امسال تيم جوانان با دو باخت متوالي در شروع كار ركورد پيش را شكست.
كره شمالي مانع حضور در جام جهاني
تيم ملي فوتبال نوجوانان ايران كه با پشت سر گذاشتن قطر، عربستان و سوريه به عنوان نخستين تيم گروهش راهي مرحله بعد شده بود، ميبايست برابر كره شمالي قرار ميگرفت. كره شمالي از گروه خود به عنوان تيم دوم صعودكننده بود. نوجوانان كشورمان در اين مرحله اگر ميتوانستند كره را شكست دهند ميتوانستند ضمن صعود به نيمهنهايي، جواز حضور در جام جهاني 2015 را هم كسب كنند اما متأسفانه اين اتفاق خوشايند نيفتاد تا اميدها در يك بازي پرانتقاد و پر اشتباه در نهايت با پنالتي بازي را به كره شمالي واگذار كند.
وداع زودهنگام
تيم ملي اميد فوتبال ايران كه تصور ميشد در بازيهاي آسيايي اينچئون ۲۰۱۴ شانس كسب مدال دارد در گروه H با تيمهاي ويتنام و قرقيزستان همگروه شد. دير ملحق شدن وينگادا در قامت سرمربي تيم ملي كه با حرف و حديثهاي فراواني همراه بود باعث شد تا تيم اميد بدون برنامه بسته شود و نتواند انتظارات را برآورده كند البته عواملي چون نبود اردوهاي مناسب و عدم برگزاري بازيهاي تداركاتي هم از ديگر عوامل نتيجه نگرفتن اين تيم بود. شاگردان وينگادا با شكست برابر ويتنام و مساوي يك بر يك مقابل قرقيزستان حذفي زودهنگام و فاجعهگونه را براي فوتبال ما رقم زدند.
تيم فوتبال اميد ايران كه با هدف كسب مدال در بازيهاي آسيايي ۲۰۱۴ - اينچئون شركت كرده بود، در نخستين ديدار خود در اين رقابتها برابر تيم نه چندان قدرتمند ويتنام تن به شكست سنگين داد تا شروع نااميد كنندهاي در اين جام داشته باشد. اين نخستين ديدار رسمي بود كه نلو وينگادا به عنوان سرمربي روي نيمكت تيم اميد نشسته بود. در اين بازي شاگردان نلو وينگادا بازي خوبي انجام ندادند و برابر حريف نه چندان مطرح خود حرفي براي گفتن نداشتند. ايران در نهايت با نتيجه چهار بر يك شكست خورد تا يكي از ضعيفترين نتايج خود را در بازيهاي آسيايي متحمل شود.
شاگردان وينگادا در حالي كه اولين بازي خود را برابر ويتنام واگذار كرده بودند به مصاف قرقيزستان رفتند اما دفاع چندلايه و فشرده قرقيزستانيها و از سوي ديگر عدم برنامه تاكتيكي درست از سوي وينگادا باعث شد تا اين بازي با همان نتيجه يك بر يك به پايان برسد و همه چيز به اما و اگر كشيده شود. تيم فوتبال اميد ايران كه در دورههاي گذشته همواره يكي از مدعيان قهرماني و جزو چهار تيم برتر بود، از دو بازي مرحله مقدماتي تنها يك امتياز كسب كرد و براي صعود به مرحله بعد بايد منتظر نتيجه تيمهاي ويتنام و قرقيزستان ميماند. اگر ويتنام ميتوانست قرقيزستان را با نتيجهاي بهتر از 4 بر يك ببرد، تيم اميد ايران شانس صعود پيدا ميكرد اما اين كار عملي نشد تا تيم اميد كشورمان با بازيهاي آسيايي وداع زودهنگامي داشته باشد.
حذف نونهالان در همدان
به اين زنجيره ناموفق البته بايد نونهالان را نيز اضافه كرد، كه در ديدارهايي كه به ميزباني همدان برگزار شد نتوانستند از پس تيمهاي درجه 2 و 3 آسيا برآيند تا مثل تيمهاي رده بالاتر از خود از گردونه رقابتها حذف شوند و هيچ حرفي براي گفتن نداشته باشند.
