نمايشي كه در آن به اتفاقات پس از جنگ تحميلي نگاه ميشود و سرگذشت يك فرزند شهيد در خارج كشور و كشمكشهاي او با دايي جانبازش بر سر رفتن و ماندن روايت ميشود. «زندگي ديگران» داستان سرگشتگيها و بيقراريهاي يك فرزند شهيد به نام فرشاد است كه هزاران كيلومتر دورتر از زادگاهش و با تفاوت ديدگاه از هم نسلان پدرش است.
فرشاد با رسيدن به سن بزرگسالي قيد خانواده، دوستان و كشورش را زده و براي كار به دوبي رفته است. او حتي براي فراموشي گذشتهاي كه در آن ميزيسته ديگر حاضر نيست به تلفنهاي مادرش جواب دهد. فرشاد در تنهايي خودخواستهاش با شغلي سطح پايين فقط مجبور است كار كند و بله قربانگوي ديگران باشد.
اما ورود دايياش كه از همرزمان پدرش بوده و جانباز است زندگي او را تحت تأثير قرار ميدهد. دايي كه بعد از شهادت پدر فرشاد مسئوليت بزرگ كردن او را بر عهده گرفته حالا اين همه راه را پيموده تا نامهپدر فرشاد را كه توصيه كرده در 30 سالگي به دست پسرش برسد را به او برساند. اما حضور دايي و اختلاف عقيده او با خواهرزاده باعث جر و بحث و درگيري بينشان ميشود اما حرف آخر را در صحنه پاياني شهيد با نامهاش به پسرش ميزند و كلام مهربان و ادبيات زيبايش تأثيرش را بهتر از حرفهاي تند دايي ميگذارد.
پدر در نامهاش گويي از احوال و آينده پسرش خبر دارد و نگران بيهدف بودنش در زندگي و بيهوده سپري كردن دقايقش است. شهيد در نامه از آرمانها و هدفهاي بزرگ نسل خودش سخن ميگويد و به پسرش ميگويد ما در 30 سالگي در سنگر مأمور محافظت از كشور و ناموسمان هستيم و حالا ميخواهم ببينم تو در 30 سالگيات در كجاي زندگي قرار داري. همين چند جمله از نامه پدر به خوبي تفاوتهاي نسلي كه در جنگ جنگيد با نسلي كه پس از جنگ متولد شد را نشان ميدهد. نسل رزمندگان و شهيدان به هدفي والا مينگريستند و همين آرمان متعالي عاملي بود تا آنها براي دستيابي به آن بهتر زندگي كنند. نسل جوان بعد از جنگ اما سردرگم و نگران است و در زندگي دست و پا ميزند. ديگر در زندگي آنها خبري از آن اهداف مقدس و خدايي نيست و همين بيهدفي آنها را ميآزارد. مانند فرشاد كه تك و تنها در كشوري غريب نميداند به دنبال چيست.
