این روز ها در صدا و سیمای ما شگفتانه، شاهکار، هنرنمایی، دسته گل و ... در باب موضوعات مختلف کم دیده نمی شود. از دعوت از هنرپیشگانی که پخش نمای نزدیک از چهره آنها در قاب تلویزیون میسر نیست، گرفته تا تبریک جناب فردوسی پور به کارگردان فیلمی که بابت سیاه نمایی هایش از غربی ها مفتخر به دریافت جایزه شده است! هر چند بروز چنین حوادثی در صدا و سیما طبیعی شده و ظاهراً گوش شنوایی در این مجموعه عظیم و چند صد هکتاری در این خصوص وجود ندارد و فعلاً تبلیغات و قرعه کشی برنج و چای و رب و ماکارونی برای دوستان در اولویت است!
ورزش ما هم در این مورد به خصوص دست کمی از صدا و سیما ندارد و هر هفته یا به عبارتی هر روز شاهد یک ماجرا، یک درگیری، یک جنجال، یک تهمت، یک آبرو ریزی، یک اظهار نظر غیر منطقی و ... هستیم که شرح آن مثنوی هفتاد بند کاغذ است! اما در راستای دعوت از کارشناسان ورزشی که در این سال ها در صدا و سیما به اوج رسیده است، روز جمعه جناب آقای زمان آبادی (معاون فرهنگی و اجتماعی باشگاه استقلال) مهمان برنامه پر مخاطب ورزش و مردم بود. وقتی مجری برنامه از ایشان در مورد خالکوبی ورزشکاران سوال پرسید و به صورت غیر مستقیم به بازیکنی اشاره کرد که تمام بدنش پر از خالکوبی است و چندی قبل هم به یکی از عکاسان حمله ور شده بود، ایشان با آوردن نام «فروزان» دروازه بان استقلال به دفاع تمام قد از پدیده مذموم خالکوبی پرداخت و ضمن بیان این مطلب که خالکوبی هیچ مغایرتی با شرع و قانون ندارد، مدعی شد در گذشته همه پهلوانان خالکوبی می کردند! در ضمن ایشان به پاسخ استفتاء از یکی از مراجع مبنی بر حرام نبودن خالکوبی نیز اشاره داشتند و مدعی شدند در مملکت کسی را به خاطر خالکوبی بازداشت نمی کنند.
جناب آقای زمان آبادی عنایت داشته باشند که اگر پهلوانان در گذشته بر روی بدن خود خالکوبی می کردند یا موهای خود را بلند می کردند، هزار و یک خصلت نیک و شایسته دیگر نیز داشتند. اما ظاهراً بازیکنان ما از قاطرچی گری فقط کفر گفتن آن را آموخته اند و از منش پهلوانی نیز فقط خالکوبی اش را! نا گفته نماند پهلوانی آداب و اصولی دارد که حتی نام بردن از آنها در ورزش ما ]که به همه چیز آلوده است الا روح و منش پهلوانی و انسان دوستی[، چیزی بیشتر شبیه به مزاح و شوخی است و این موضوع تا جایی پیش رفته است که احساس کنیم «افسانه پهلوانان» هیچگاه به حقیقت نخواهد پیوست.
در ضمن علاوه بر ایرادات شرعی و مذهبی که به خالکوبی وارد است، مشکلات پزشکی و بهداشتی ناشی از جراحات آن و حتی انتقال برخی بیماری های خاص نیز، از طریق خالکوبی مطرح است که این موضوع در مجامع علمی نیز به اثبات رسیده است. مضاف بر اینکه در حال حاضر خالکوبی به ابزاری برای ایجاد رعب و وحشت، قدرت نمایی، برتری جویی، ترویج نماد های غربی و شیطان پرستانه و ... تبدیل شده و کمتر نیات و اهداف پهلوانی و منش انسانی در آن به چشم می خورد.
نکته بعد اینکه با توجه میزان بالای افراط و تفریط در جامعه که نمونه علنی آن در استعمال قلیان یا استفاده لوازم آرایشی و پوشش ساپورت، اظهر من الشمس است؛ قطعاً با کوچکترین چراغ سبزی مبنی بر جایز بودن پدیده خالکوبی ، موجی از خط و خال بر سر و بدن جوانان ، حک خواهد شد که تمیز آنها را از یکدیگر دشوار خواهد کرد! در خاتمه امید واریم مسئولین فرهنگی باشگاه ها نگاه منطقی و واقع بینانه نسبت به مقوله فرهنگ در ورزش داشته باشند و پیشنهادات و نظرات سوفسطایی خود را بر اساس ظرفیت و شخصیت بازیکنان ارائه کنند.
