دانستن اينكه كارمندان چه احساسي دارند و چطور ميانديشند ميتواند در مطمئن شدن از اينكه ايده شما از سوي اعمال و رفتار آنها پشتيباني ميشود، مؤثر و ارزشمند باشد. اين اطلاعات ميتواند به شما بينشهايي را عرضه كند كه افراد را به نحو مؤثري هدايت كند.
در اينجا چند شيوه براي به دست گرفتن ضربان كارمندانتان ارائه ميكنيم؛ از مراقب بودن بيسر و صدا تا دخالت مؤدبانه.
1)به تغييرات رفتاري كارمندان توجه كنيد
تفاوتهاي ناگهاني و پايدار در رفتار يك كارمند ميتواند حاكي از نارضايتي شغلي باشد. حواستان به تغييرات خصوصيات فردي باشد؛ مانند ديرتر يا زودتر رسيدن به محل كار، يا دير و زود شدن ساعت ترك كار و همين طور، كم و زياد شدن زمان استراحت نيمروزي. ديگر علامتهاي اينچنيني كه بايد مورد توجه قرار بگيرند، شامل موارد زير هستند: كمطاقتي و از دست دادن شكيبايي در مواجهه با مخاطبان و نيز، برخوردهاي شديد مكرر با همكاران. البته فرض نكنيد كه چنين تغييراتي براي محل كار، نابجا و بلاموضوع هستند. اين تغييرات يا از دغدغههاي شخصي ناشي ميشوند يا از نگرانيهاي حرفهاي و شغلي.
2)پرسه بزنيد، ببينيد و بشنويد
به عنوان يك مالك كسب وكار و يك مدير اجرايي، ميتوانيد ميزان بيشتري از وقت خود را در دفتر كارتان يا در راه باشيد، از آخرين استراتژي كسب و كار استفاده كنيد، عملكرد هفتگي را تحليل كنيد و مناسبات راهگشاتر با مخاطبان را بپرورانيد. اما بيرون رفتن از محل كار و فعاليتهاي روزانه ديداري، ميتواند بينشهاي ارزشمندي به شما اعطا كند كه در غير اين صورت دسترسناپذير باقي خواهد ماند. بدون خبر قبلي، در ساعتهاي كاري مختلف از بخشها بازديد كنيد. غيرقابل پيشبيني باشيد. كساني را كه دل به كار ميدهند و كوشا هستند مورد تشويق قرار دهيد و راضي نگه داريد، هر چند هميشه كساني هستند كه كمتر تحرك دارند. موقعيتهاي مسئلهدار و پرسشبرانگيز را مورد بررسي و تفحص قرار دهيد تا بهتر دريابيد كه كارمندانتان واقعاً چه در سر دارند. ابتدا، مطمئن شويد كه ادراك شما نقصي ندارد. يعني اگر فقط يك طرف مكالمهاي را شنيديد، در پي شفافسازي آن باشيد. اگر درك شما درست است و اعمال كارمندي خارج از انتظارات شما است، سعي كنيد پي ببريد كه چه چيزي آنها را برميانگيزد و تحريكشان ميكند. براي نمونه، شايد آنها با خط مشي شركت موافق نباشند، شايد باور دارند كه روال جاري نامناسب است، شايد فكر ميكنند ابزار لازم براي غلبه بر پيچيدگي شرايط در اختيارشان نيست، يا اصلاً شايد قيد و شرطهايي درباره طلب هر گونه راهنمايي دارند.
3) به كارمندان مجال سخن گفتن بدهيد
مردم عاشق اين هستند كه انديشههايشان را با ديگران در ميان بگذارند. از كارمندان درباره چشماندازهايشان سؤال كنيد. برخي درباره همه چيز شكايت ميكنند و مينالند، بعضي ديگر تنها وقتي مكرراً به صحبت كردن ترغيب شوند اطلاعات درخوري به دست ميدهند. اغلب كارمندان كمحرف و بيسر و صدا، بينشهايي در اختيار ميگذارند كه هرگز كسي غير از خود آنها نميشنود. به مرور خواهيد آموخت چه كسي، ايدههاي كارآمد را به نحوي موثق ارائه ميكند.
4) نظر كارمندان را جويا شويد
خيلي از مردم ــ اگر سؤالات ويژهاي از ايشان بپرسيد و اجازه دهيد به طور خصوصي پاسختان را بدهند ــ به شما خواهند گفت كه دوست دارند به شما بگويند چه فكري ميكنند. به كارمندانتان گوش بسپاريد تا درباره چگونگي حل يا رفع مشكلات ــ به صورت مستقل يا با همكاري جمعي ــ برايتان حرف بزنند. رويكردهاي هر يك از آنها، چشماندازهاي آنها درباره اولويتهاي شركت، سرچشمههاي هرگونه اضطراب، پاسخگويي يا مسئوليتپذيري و نقشهاي افراد درون سازمان را به شما نشان خواهد داد.
*كارشناس ارشد روانشناسي
صنعتي و سازماني
