زماني كه بحث لزوم تشكيل ائتلاف جديد براي مبارزه با داعش از سوي امريكا مطرح شد تا حدودي ميشد حدس زد كه كاسهاي زير نيم كاسه است و اهداف اعلام نشده ديگري از سوي اعضاي ائتلاف در دستور كار قرار دارد. در ابتدا تصور ميشد يكي از اين اهداف اعلام نشده در خصوص سوريه خواهد بود و به بهانه مقابله با داعش، خاك سوريه مورد تعرض قرار گرفته و چه بسا نوك حملات از داعش به سمت اهداف دولتي منحرف شود. البته اين خطر همچنان به قوت خود باقي است اما با توجه به اينكه آموزش 5 هزار نيروي مخالف سوري براي پوشش عمليات زميني عليه اهداف داعش طول خواهد كشيد از اين رو شايد بتوان گفت خطر از اين بابت عليه سوريه قريبالوقوع نيست.
اما در مقابل، خطر براي اخوانالمسلمين و شاخههاي متعدد آن در خاورميانه و شمال آفريقا قريبالوقوع و در عين حال جدي به نظر ميرسد. شاخصهاي زيادي اين احتمال را جدي نشان ميدهد، از جمله اينكه به موازات تحركات جاري براي تشكيل ائتلاف عليه داعش تلاشهاي خزندهاي نيز از سوي جناح عربي ائتلاف به رهبري عربستان در جريان است تا فشارها و تنگناها هرچه بيشتر عليه جريان اخوانالمسلمين و حاميان آن از جمله قطر و تركيه افزايش يابد. در پي نشست اخير وزراي امور خارجه شوراي همكاري خليجفارس كه در جده (پيش از نشست مشترك وزراي امور خارجه اعضاي جناح عربي و منطقهاي ائتلاف و امريكا) برگزار شد قطر به عنوان يكي از حاميان اخوانالمسلمين با آخرين اخطار اين شورا مواجه شد و در نهايت بعد از دو نشست جده خبرهايي دال بر درخواست قطر از 7 تن از رهبران اخوانالمسلمين مصر از اين كشور مخابره شد.
دستگاه تبليغاتي غربي و امريكايي نيز به كمك تحركات سعودي آمد و درباره نقش قطر در تسليح الشريعه ليبي (شاخه اخوانالمسلمين) و نقش تركيه در فروش نفت داعش افشاگري شد كه فشارهاي تبليغاتي را بر اين دو كشور سنگينتر كرد. اين فشارها به حدي بود كه حتي راشد الغنوشي رهبر جنبش النهضه تونس (شاخه اخوانالمسلمين) و يكي از شركاي اصلي ائتلاف حاكم نيز نتوانست ميزباني اعضاي اخراجي اخوانالمسلمين مصر از قطر را بپذيرد و اين در حالي بود كه گفته ميشد يكي از اهداف سفر خالد مشعل رئيس دفتر سياسي حماس به تونس كسب موافقت مقامات اين كشور بوده است. در همين حال برخورد سركوبگرانه با رهبران و اعضاي اخوانالمسلمين در ديگر كشورها نيز تشديد شده و در اين راستا محمد بديع رهبر اخوانالمسلمين مصر به همراه 12 نفر ديگر از رهبران اين جنبش به حبس ابد محكوم شدند و وزيرامور خارجه مصر نيز در سخناني تصريح كرد كه تمركز ارتش اين كشور بر امور داخلي خواهد بود نه جنگ با «داعش».
در اين ميان با وجود اينكه رژيمصهيونيستي در نشستهاي منطقهاي و بينالمللي مربوط به تشكيل ائتلاف از ولز انگليس گرفته تا نشستهاي جده حضور آشكار نداشته اما شايد بتوان گفت بيش از ديگر اعضاي ائتلاف خود را براي بهرهبرداري از آن در جهت قلع و قمع گروههاي مقاومت و به خصوص حماس به عنوان شاخه فلسطيني اخوانالمسلمين آماده كرده است و در اين راستا كميته مركزي حزب حاكم ليكود طرح پيشنهادي فروپاشي حماس را در هر جنگ احتمالي آينده به تصويب رساند. اين اقدام پس از آن صورت گرفت كه اين رژيم بودجه نظامي خود را نيز افزايش داد. اين تحركات كه در عين حال با دلسردي رژيمصهيونيستي از پيگيري موافقتنامه آتشبس همراه است نشان ميدهد كه اين رژيم خود را براي ورود به يك جنگ جديد در پوشش ائتلاف به اصطلاح ضد داعش آماده ميكند و در عرصه تبليغاتي نيز همانند مصر و عربستان (كه ميكوشند «اين هماني» بين اخوانالمسلمين و داعش برقرار كنند) ميكوشد از حماس تصويري داعشگونه به تصوير بكشد و توجيه لازم را براي سركوب آن فراهم كند.
از عملكرد اين رژيم چنين برميآيد كه اين رژيم در تدارك جنگي همهجانبه عليه حماس در سراسر سرزمينهاي اشغالي اعم از اراضي اشغالي سال 1948 موسوم به اسرائيل و همچنين كرانه باختري و نوار غزه است كه ظاهراً اينبار روي تشكيلات خودگردان نيز حساب كرده است. از اين رو اتخاذ چنين رويكردي از سوي اعضاي رسمي ائتلاف و عضو غيررسمي آن يعني رژيمصهيونيستي، تشكيلات خودگردان را نيز بر آن داشته كه نسبت به اجراي تعهدات خود در قبال موافقتنامه آشتي ملي و تشكيل دولت وفاق ملي و موافقتنامه نيمبند آتشبس دائم دلسرد شود و در اجراي روند بازسازي غزه تعلل كند.
از آنچه گفته شد مشخص ميشود كه برخلاف آنچه اعلام ميشود خطر قريبالوقوع ائتلاف به اصطلاح ضد داعش عليه سوريه نيست بلكه جريان اخوانالمسلمين و شاخههاي متعدد آن در سراسر خاورميانه و شمال آفريقا است و اين بدين مفهوم است كه عربستان اولويتهاي جديد خود را بر طرفهاي غربي و به خصوص امريكايي تحميل كرده است.
در اين ميان هرچند قطر تحت فشارهاي مشترك غربي و سعودي قرار گرفته و حاضر به اخراج تعدادي از اعضاي ارشد اخوانالمسلمين شده است اما اعلام آمادگي تركيه براي ميزباني اين افراد و احتمالاً اعضاي حماس اين احتمال را تقويت ميكند كه يكي از نتايج ائتلاف به اصطلاح ضد داعش افزايش اصطكاك و تنش در روابط ميان تركيه و دو ستون اصلي ائتلاف به اصطلاح ضد داعش يعني عربستان و امريكا خواهد بود كه اين ميتواند ضريب اطمينان دور جديد تلاشهاي براندازانه عليه دولت سوريه در پوشش ائتلاف ضد داعش را تا حدود زيادي كمرنگ سازد مگر اينكه آنها با تمركز روي طرح براندازي سوريه بكوشند اختلافات و شكافهاي داخلي جديد ميان ائتلاف مخالفان سوريه را در حاشيه قرار بدهند و از فروپاشي كامل آن جلوگيري كنند.
