نماينده روسيه در نشست ديروز شوراي امنيت كه راجع به مرور وضعيت ايران در رابطه با رژيم تحريمهاي اين شورا برگزار شد، نوعي رويارويي حقوقي قاطع را در دفاع از ايران و شايد هم به تلافي تحريمهاي يكجانبه عليه اين كشور در قبال بحران اوكراين به نمايش گذاشت.
الكساندر پانكين، با مجموعهاي از مستندات حقوقي تلاش كرد تا بياعتباري گزارش هيئت كارشناسان تحريم قطعنامه 1929 را كه به منظور كمك به كميته تحريم 1737 ايجاد شده است محرز نمايد، زيرا در پرتو اين اقدام، تمركز كميته تحريم بر گزارش مذكور نيز خنثي ميگرديد. ديدگاههاي روسيه در اين زمينه را ميتوان در پنج محور زير دستهبندي كرد:
اول. همه اقدامات كارشناسان تحريم از جمله دادهها و تحليلهاي آنها، محرمانه بوده و نبايد به صورت خودسرانه در اسناد كميته درج شود. از اين رو، عملكرد كميته تحريم شوراي امنيت در مورد گنجاندن بخشي از ادعاهاي هيئت كارشناسان تحريم در گزارش اخير به شوراي امنيت نادرست و خلاف رويه بوده است.
دوم. نظرات ابراز شده توسط كارشناسان عضو هيئت، صرفاً ديدگاههاي شخصي آنها است و هرگز نظر كميته محسوب نميشود. بنابراين، مادامي كه كميته به صورت جمعي تصميمي اتخاذ نكرده است، اين نظرات شخصي به عنوان مبنا براي اقدام شوراي امنيت در راستاي فصل هفتم منشور نخواهند بود.
سوم. با اينكه برخي اعضاي غربي شورا خواستار پيگيري اتهامات راجع به محموله تسليحاتي مورخ 31 مارس شدند، نماينده اظهار داشت كه گزارش هيئت كارشناسان در اين زمينه از نظر محتوا و مستندات، ناقص و دست دوم بوده است. اين در حالي است كه صرفاً بر اساس شواهد ناقص يا حدس و گمان نميتوان يك دولت را به تخلف از تحريمها و قطعنامههاي مربوط متهم يا محكوم كرد.
چهارم. روسيه از اين فرصت براي تأكيد مجدد بر نامشروع بودن كليت تحريمهاي يكجانبه امريكا و اتحاديه اروپا و همچنين تحريمهاي جديد امريكا استفاده و تأكيد كرد اين تحريمها «فاقد مبناي حقوقي بينالمللي» بودهاند.
پانكين نهايتاً با تأكيد بر شاخص عادلانه بودن و اهميت راه حل مذاكراتي مورد توافق ايران و گروه 1+5، وضع هرگونه تحريم جديد عليه ايران را مورد انتقاد قرار داد و عملكرد كميته تحريم را نيز رضايت بخش ندانست. زيرا اين تحريمها به شدت مذاكرات را تحت تاثير منفي قرار خواهد داد و كميته تحريم نيز به جاي تشديد تنشها در زمينه مسئله هستهاي ايران، ميبايست بر صلاحيت خود تمركز ميكرد و چشم انداز مذاكرات را مدنظر قرار ميداد. در نهايت، روسيه بسياري از استدلالها و انتقادهايي را كه ايران ميتوانست در دفاع از حقوق و عملكرد خود و عليه اين كميته مطرح كند به نام خود مطرح كرده است.
