دين مبين اسلام پرداختن به ورزشهايي مانند شنا، سواركاري
و تيراندازي را سفارش كرده است. بهرغم اين تأكيد مهم و ويژه توجه بسيار كمي به
اين ورزشها ميشود تا آنجايي كه برخي حتي ذهنشان هم به اين ورزشها خطور نميكند.
تأثيرات سوء اين بيتوجهي به ويژه از سوي مسئولان ورزش و
تعلل در بسط و گسترش اين رشتهها، باعث عدم استعداديابي و تنزل در رشد و پيشرفت
اين فعاليتها شده است. نكته جالب اينجاست كه در رقابتهاي مهمي چون المپيك و بازيهاي
آسيايي اين رشتهها صاحب مدالهاي زيادي هستند كه ما به دليل همين بيتوجهي از دريافت
آنها محروميم.
سؤال اينجاست كه چه عواملي باعث شده اين ورزشها و رشتههايي
چون اسكي كه سابقه طولاني در كشورمان دارند مورد استقبال افراد جامعه قرار نميگيرند؟
براي پي بردن به پاسخ اين سؤال بايد به ريشه و عوامل تأثيرگذار
در اين موضوع اشاره كرد.
گراني تجهيزات
در كشور ما به خصوص پايتخت بيشترين متقاضي در ورزشهاي
اسكي، شنا، اسبسواري و تيراندازي را افراد قشر بالاي جامعه تشكيل ميدهند، چون
هزينه تهيه و وسايل و تجهيزات مربوط به اين رشتهها بسيار گران است. به طور مثال
هزينه يك عدد چوب اسكي حدود 300 تا 500 هزار تومان است، عامل گراني براي رشته سواركاري
نيز صدق ميكند، به دليل اينكه بايد براي خريد يك رأس اسب هزينه چند ميليوني را
پرداخت كنيد. در نگاه اول ممكن است ما ورزش شنا را ورزشي بدانيم كه تمام اقشار
جامعه به سهولت بتوانند از آن استفاده كنند ولي تهيه لوازم اين ورزش از جمله كلاه،
مايو و غيره را در نظر بگيريم، متوجه ميشويم كه گراني اين لوازم هم مانع از تمايل
افراد به ورزش ميشود. براي تيراندازي هم گراني چوب لاي چرخ علاقهمندان ميگذارد.
به دليل اينكه براي استفاده از تيراندازي بايد هزينه بالايي براي خريد تفنگ،
ساچمه و گلوله پرداخت كنيد. در نظر داشته باشيد كه حتي تيمملي تيراندازي هم براي
تهيه تجهيزات دچار مشكل است چه برسد به مردم عادي.
هزينه بالاي استفاده از اماكن
هماكنون مبلغ ورودي در پيستهاي اسكي از 20 تا 57 هزار
تومان متغير است و هزينه آموزش هم بين 15 تا 80 هزار تومان در ساعت است. در شنا
مبلغ ورودي استخرها بالاست. در حالي كه مدت زمان استفاده از استخر به 2 ساعت هم
نميرسد و اگر يك فردي براي بخواهد نهايت استفاده را از اين ورزش ببرد اين مدت
زمان برايش كافي نخواهد بود و مجبور است در هفته چند جلسه به استخر برود كه بالطبع
هزينه ورودي آن بالا ميرود. در رشته تيراندازي هم محدوديت استفاده از سايتها و
گراني وروديه را شاهد هستيم.
محدود بودن زمان استفاده
در اين ورزشها، فصلي بودن به عنوان عاملي مؤثر تبعات خودش
را به همراه دارد.
به خاطر اينكه فقط چهار ماه از سال امكان بهرهبرداري از
پيست وجود دارد به طور خودكار باعث افزايش تعرفه در خدمترساني ميشود. همين
مسئله در خصوص سواركاري و شنا حاكم است. به خاطر اينكه ما در سواركاري دو كورس
بهاره و پاييزه داريم و در مابقي سال ميادين تعطيل هستند. در ورزش شنا تمام اذهان
به اين طرف معطوف ميشود كه فقط در فصل تابستان تني به آب زده شود كه با شناي
حرفهاي مغايرت دارد و دليل آن ناشي از عدم فرهنگسازي است اما در تيراندازي
محدوديت زماني وجود ندارد اما بنا به دلايل قبلي با عدم استقبال مواجه شده است.
هزينه نگهداري
براي سرپانگهداشتن رشتههاي اسكي و اسبسواري مسئولان در
اين حوزهها مجبورند هزينههاي بالايي را متحمل شوند. در خصوص رشته اسب سواري، به
خاطر اينكه اسبها بايد در زمانهاي آموزش و به خصوص مسابقات آماده باشند، حتماً
بايد مربياني به استخدام اين فدراسيون در بيايند و ناگفته نماند خود نگهداري از
اسبها نيز هزينه جدايي را ميطلبد. در اسكي هم بايد مبالغي براي نگهداري و
تعميرات بالابرها و تجهيزات مربوط به آن هزينه شود. و براي خدمترساني بهتر در
اسكي به شهروندان نياز مبرم به محافظت و سرويس تجهيزات است. ورزش شنا و تيراندازي
نيز مانند سواركاري و اسكي از اين قاعده مستثني نيستند. در واكاوي دلايل گران
بودن اماكن در پيستهاي اسكي و ميدانهاي سواركاري و استخرها و سايتهاي تيراندازي
به سدي بزرگ برخورد ميكنيم كه بر سر راه ارزاني استفاده از اين امكان سايه
افكنده است.
در اين راستا مسئولان امر با احداث اماكن و با فراهم كردن
تجهيزات مربوطه به هر كدام از اين ورزشها ميتوانند زمينهساز بستري مناسب براي
ترغيب جوانان به خصوص طبقات پايين جامعه باشند. بانيان رشتههاي ورزش شنا و تيراندازي
با توجه به بازخورد آن در ميادين حرفهاي بايد در كشور روي جوانان مستعد سرمايهگذاري
كنند كه مصاديق آن در المپيك و بازيهاي آسيايي نمايان است.
ايوب خرمي، كارشناس پژوهشگري اجتماعي
من در رشته شنا فعالیت میکنم و کاملا با نظر شما موافقم اما من عاشق شنا هستم 
