چرا مديران نميخندند؟
باورهاي غلط مانع از آن ميشود كه مديران رفتار خود را تغيير دهند. به نظر ميرسد مدير انساني است داراي واكنشهاي خنثي و بدون نشان دادن احساسات انساني در محيط كار. جالب آنكه اين باور گاه آنچنان ژرف و عميق است كه مديران نيز پديرفتهاند ضرورتي ندارد در محيط كاري به ويژه در جمع كاركنان و كارگران، حرفهاي طنزآميز بگويند يا با آنان بخندند.
به نظر ميرسد برخي مديران ميترسند با چنين رفتارهايي قادر نباشند مديريت خود را اجرا كنند. ترس از آن دارند كه رفتارهاي صميمانه مانع از اجراي دستورات آنها شود. افزون بر آن، چنين صميميتهايي بهانه به دست افرادي ميدهد كه تقاضاهايي نظير افزايش حقوق، درخواست مرخصي و درخواست وام دارند. از اين رو چنين مديراني ترجيح ميدهند همواره با فاصله با كاركنان و كارگران رفتار كنند.
مديراني كه از صميميتها ميهراسند، اجازه نميدهند خنده بر لب آنها بنشيند، اجازه نميدهند نزد آنان موضوعات به گونهاي پيش رود كه شادي و سرور در جمع پديد آيد.
مديران عبوس و تأثير رفتار آنها در سازمان
گزارشهاي تأييد شده بارها اثبات كردهاند: مديراني كه عبوس، خسته و با يادآوري از مشكلات وارد محيط كار ميشوند، انگيزه كاركنان را كاهش ميدهند و فضاي كاري خستهكننده، دلهرهآور و نگرانزا ميشود.
كاركنان و كارگران، روزهاي آينده را با كاهش حقوق، تأخير در پرداخت حقوق، توبيخ يا اخراج پيشبيني ميكنند و اين چنين ميزان اعتماد به نفس آنان بهشدت پايين ميآيد.
مديران شادمان و تأثير رفتار آنها در سازمان
گزارشهاي تجربي نشان ميدهد مديراني كه پرنشاط وارد سازمان ميشوند، تحرك كاري افزايش مييابد. كاركنان به محيط كار احساس تعلق خاطر ميكنند. فعاليتها در بستري از هيجان مثبت تداوم مييابد. اختلاف بين كاركنان به حداقل ميرسد. غيبتها، مرخصيهاي غيرضروري و پچ پچ بين كاركنان كمتر ديده ميشود. كاركنان پس از ترك محل كار با خوشرويي وارد منزل ميشوند.
واقعاً حضور لبخند بر لب مدير چقدر هزينه دارد؟ مديراني كه دريافتند لبخند آنان تأثيري شگرف بر توليد و روحيه كاركنان برجا ميگذارد. ميكوشند لبخند خود را دريغ نكنند.
لبخند چه سودي براي مديران دارد؟
مديريت علم و هنر سروكار داشتن با افراد و اشخاص است. مديران به سبب تنوع فعاليتهاي گوناگون نظير هدايت گروه، هماهنگي گروه، به فرجام رساندن تلاشها و... بيشتر در معرض تنشهاي شغلي قرار دارند.
رهايي از اين تنشهاي شغلي براي مديران يك ضرورت حياتي است.
مديران چگونه قادرند خود را از اين تنشهاي شغلي برهانند؟
راههاي گوناگوني پيشنهاد شده است كه مهمترين آنها فراهمسازي محيط مناسب كاري است. مدير با لبخند، به كاركنان، كارمندان و كارگران انرژي ميدهد. كاركنان نيز آن انرژي را جذب كرده با خوشرويي و لطافت آن را به سوي مدير بازميگردانند. كوششها در فضايي مثبت شكل ميگيرد. هنگام بروز اشكالات و بحرانها، كاركنان و كارگران خود را در كنار مدير احساس ميكنند و حاضرند از امكانات شخصي خود براي رفع بحرانها استفاده كنند.
اين چنين است كه مدير، خود را در رويارويي با اشكالات، يكه و تنها نميبيند. دانش عقل، توانايي جسمي و وقتگذاريهاي فيزيكي كاركنان و كارگران به مدد مدير ميآيند.
بروس هايلند و مدل يوست، دو صاحبنظر برجسته مديريت در اين باره جمله زيبايي دارند: لبخند بزن تا سازمان به تو لبخند بزند.
*كارشناس ارشد روانشناسي
صنعتي و سازماني
