درگير ماهها به شروع جنگ تحميلي زمان باقي مانده بود كه شهر بيجار به دليل قرار داشتن در مركز كردستانات آشوبخيز، جنگي تمامعيار با ايادي ضدانقلاب شد اما مردم اين شهر كه پيوندي اعتقادي و عميق با نظام اسلامي داشتند، تمام قد در برابر ضدانقلاب ايستادگي كردند و حتي پس از آغاز جنگ تحميلي نيز با وجودي كه تا مدتها شهرشان به عنوان منطقه عملياتي در جوش و خروش بود. در چندين نوبت جوانان خود را براي مقابله با هجوم ارتش بعث به جبهههاي جنوبي اعزام كردند. بر همين اساس در گفتوگو با سردار دكتر بهرام حسينيمطلق از رزمندگان بيجاري كه اكنون فرماندهي دانشكده و پژوهشكده دفاعي سپاه (دافوس) را برعهده دارد، مروري گذرا بر مجاهدتهاي مردم بيجار در دفاع مقدس داشتهايم.
جايگاه شهر بيجار در ديباچه دفاع مقدس را چطور ارزيابي ميكنيد؟
شهر بيجار در جريان دفاع مقدس از موقعيت ممتاز و ويژهاي برخوردار است. از همان شروع تحركات ضدانقلاب در نواحي غرب كشور و بهخصوص كردستان، مردم اين شهر به يكي از كانونهاي مقابله با ضدانقلاب تبديل شدند و وقتي كه هنوز چندين ماه به آغاز جنگ تحميلي باقي مانده بود، دفاعي مقدس براي حفظ كيان نظام اسلامي از سوي اهالي و جوانان بيجاري شكل گرفت كه تا انتهاي جنگ تحميلي بلاانقطاع ادامه داشت. برهمين اساس وقتي كه گروههاي جداييطلب و ضدانقلاب در شهرهايي چون سنندج و پاوه حضور يافتند، هرگز جرئت نكردند به بيجار بيايند و اگرچه تا 15 كيلومتري اين شهر نيز آمدند و حتي در روستاي نجفآباد در 30 كيلومتري شهر پايگاهي ايجاد كردند اما بيجار هيچگاه تحت نفوذ آنها قرار نگرفت و پاسداران و بسيجيان (پاسداران ذخيره) اين شهر در برابر نفوذ ضدانقلاب ايستادگي كردند.
همان طور كه اشاره كرديد در مقطع پيش از شروع جنگ تحميلي، ضدانقلاب كردستان را كانوني براي تحركات خود قرار داده بودند، نقش بيجار در مقابله با اين ناآراميها چه بود؟
در واقع بيجار در مقابله با ضدانقلاب خط مقدم و يك ديوار حائل به شمار ميآمد. شهيد بزرگوار محمدباقر رحماني فرمانده سپاه اين شهر در سال 58 و در سهراهي ديوان دره- سقز- بيجار به شهادت رسيد كه نشاني بر تقدم مجاهدتهاي بيجار در ماههاي اوليه پيروزي انقلاب است. در اين مقطع رزمندگان اين شهر دامنه نفوذ و حضور خود را تا سقز و بوكان نيز گسترش داده بودند. وقتي هم كه قرار شد عملياتهاي بزرگي عليه ضدانقلاب صورت گيرد، بيجار يكي از سه محور و پايگاهي به شمار ميرفت كه رزمندگان از آنجا براي پاكسازي ديواندره، سقز و سنندج استفاده ميكردند.
با شروع جنگ تحميلي، با وجودي كه خود اين شهر همچنان درگير مسئله ضدانقلاب بود، رزمندگانش را براي تقويت جبهههاي جنوب اعزام كرد؟
وقتي كه جنگ شروع شد، با وجود مشكلات عديدهاي كه در منطقه با آن روبهرو بوديم، احساس تكليف در ميان رزمندگان اين شهر به اندازهاي بالا بود كه صبر را جايز ندانستيم و با كسب اجازه از شهيد بروجردي، در همان دومين يا سومين روز آغاز رسمي جنگ تحميلي به مقصد قصر شيرين راهي شديم اما چون اين شهر به اشغال دشمن درآمده بود، خودمان را به سرپل ذهاب رسانديم و در تپه تك درخت دشت ذهاب، مقابل دشمن ايستاديم. در يكي از اولين برخوردها نيز وقتي كه تعداد يك گردان از دشمن براي تصرف اين تپه به ما هجوم آوردند، بچههاي بيجار با شدت و در حالي كه تعداد خيلي هم بوديم، مقاومت كردند تا اينكه ساير نيروها نيز به ما پيوستند و با شكست دشمن، چيزي حدود 140 الي 150 نفر از سربازانش را به اسارت درآورديم. حضور ما در مناطق جنگي تشويقي شد براي اعزام گروههاي بعدي. گروه دوم بچههاي بيجاري به سومار و گيلانغرب رفتند كه در آنجا اولين شهيد جنگ تحميلي شهر ما يعني رضا افشاري به شهادت رسيد.
در ادامه جنگ نيز باز حضور رزمندگان بيجاري در جبهههاي جنگ ادامه يافت.
بله، همين طور اعزام نيرو ادامه داشت تا اينكه تيپ بيتالمقدس استان كردستان تشكيل شد و عمده نيروهايش را نيز اهالي بيجار و همچنين قروه تشكيل ميدادند، حتي در مراحلي از جنگ كه اعزام از طريق تيپ بيتالمقدس ميسر نميشد، رزمندگان بيجاري خود را به واحدهاي ديگر ميرساندند و از آنجا به جبههها اعزام ميشدند، به طور مثال همين 13 دانشآموزي كه با هم به جبهه اعزام شدند، به تيپ الغدير يزد رفته و از آنجا اعزام شدند. همه اينها در شرايطي بود كه تا سال 62-61 خود بيجار جزو مناطق عملياتي به شمار ميرفت و تا آخر جنگ نيز امنيت مناطق دورافتادهتر را برعهده داشت.
در پايان يادي كنيم از شهداي شاخص بيجار.
به شهيد محمدباقر رحماني اولين شهيد شهر و همچنين رضا افشاري اولين شهيد جنگ تحميلي اشاره كرده بودم. شهيد يوسف افشاريان مسئول عمليات تيپ بيتالمقدس از ديگر شهداي شاخص اين شهر هستند كه در كربلاي يك آسماني شد. شهيد جمال صالحي و شهيد محمدرضا ترابيان فرمانده گردان بودند. سردار شهيد اسدالله سردارزاده مسئول تسليحات بيجار، شهيد سيدمنصور بياتيان فرمانده عمليات سقز و برادرش سيدمصطفي و... سيدمنصور بياتيان جواني رشيد و بلندبالا بود كه خوفي از دشمن نداشت و به همين خاطر ضدانقلاب كينهاش را به دل گرفته و در يكي از عملياتها او را نشان كرده با گلوله تكتيراندازي به درجه رفيع شهادت نائل آمد. يادشان گرامي باد.
