برخي داستانها و فيلمها پاياني ندارند، يعني درست جايي كه كسي تصورش را نميكند، تيتراژ پاياني و اسامي بالا ميآيد و همه را در شوك ميگذارد. انتخاب پاياني مناسب در اين چنين فيلمها و داستانهايي برعهده تماشاگر است. يعني هر كسي ميتواند پاياني به دلخواه خود براي آن انتخاب كند و داستان را آن گونه كه خود ميخواهد به پايان برساند، اين نوعي سبك و سياق است در فيلمسازي و داستان نويسي. اما برخي فيلمها و داستانها هم هستند كه شروع ميشوند، اما چون هرگز تمام نميشوند، پاياني ندارند! فيلمها و داستانهايي كه بنا به هر دليلي، فوت نويسنده يا فيلم نامهنويس يا شرايط نامناسب و هر دليل ديگري نا تمام ميمانند. فيلمها و داستانهايي كه شايد در گذر زمان سراغي از آنها گرفته شده و مانوري رويشان ميشود، اما مسئله در همين حد باقي ميماند و كمتر پيش ميآيد تصميم جدي براي به پايان رساندن آنها گرفته شود. درست مثل تصميمي كه سالها قبل در خصوص پرسپوليس و استقلال گرفته شد!
داستان خصوصيسازي پرسپوليس و استقلال هم از همان دست داستانهايي است كه هيچ پاياني براي آن نوشته نشده و نخواهد هم شد. نه چون نگارنده اين داستان در قيد حيات نيست. چون در نظر گرفتن پاياني بر اين داستان به معناي كوتاه شدن دست خيليها به خصوص دولت از اين تيمها ميشود. دولتي كه اگر چه با دست سرخ آبيهاي پايتخت را پس ميزند اما با پا آنها را پيش ميكشد. چراكه اين دو تيم نه از جنبههاي مادي، كه جنبههاي ديگر است كه براي آنها سودده هستند! به همين دليل هم هست كه هيچ دولتي قيد اين دو تيم را نميزند!
بحث خصوصيسازي پرسپوليس تنها از اين ستون به آن ستون ميشود به اميد فرج اما در واقع هيچ فرجي در كار نيست وقتي همه ماجرا تنها يك نمايش است و بس! دو تيم استقلال و پرسپوليس هرگز نميتوانند وارد بورس شوند و قبل از آن بايد وارد فرابورس شوند. اين مسئله آنقدر طي سالهاي اخير تكرار و تكرار شده كه حالا مردم عادي هم براي خود كارشناسي هستند و خوب ميدانند كه زيانده بودن و بدهيهاي هنگفت اين دو تيم، بحث واگذاري آنها به بورس و فرابورس را منتفي ميكند. اين يعني خريدار بايد خارج از بورس پاي ميز مذاكره بنشيند. خريداراني كه طي اين چند سال رقمهاي بالايي هم پيشنهاد دادهاند كه هرگز مورد موافقت قرار نگرفته است. حتي وقتي يكي از خريداران خواستار خريد 200 ميلياردي پرسپوليس بود، آن هم به صورت نقد، با يك نه محكم و جدي مواجه شد! در حالي كه اگر همان چند سال قبل اين تيم فروخته شده بود، امروز از بدهيهاي 100 ميلياردياش خبري نبود و اگر بود، نگاهي به سمت دولت نميچرخيد!
وزير امور اقتصاد و دارايي حالا مدعي است اين وزارتخانه كه پرسپوليس و استقلال را براي خصوصيسازي تحويل گرفته است. اما تحويل دادن اين دو تيم به وزارت دارايي تنها به معناي اين ستون به آن ستون كردن است و بدون ترديد نبايد انتظار اتفاقي نو را در اين خصوص داشت. چراكه داستان خصوصيسازي اين دو تيم بازي و نمايشي بيش نيست! حداقل نه تا وقتي كه دولتها ميتوانند از رانتهاي اين دو تيم استفاده كرده و روي سرخ آبيهاي پايتخت مانور سياسي كنند و اين دو تيم اگر چه از لحاظ مادي براي دولتها سود ده نيستند، در زمينههاي ديگر بسيار سودده هستند!
بعد از وزارت ورزش، حالا نوبت به وزارت اقتصاد و دارايي است كه مدتي روي بحث خصوصيسازي سرخآبيهاي پايتخت مانور دهد. دو تيمي كه قرار بود تا قبل از پايان سال گذشته خصوصي شوند اما با وجود گذشت سه ماه و نيم از سال جديد، هنوز پرسپوليس و استقلال اندر خم يك كوچه هستند و هنوز فكري اساسي براي خصوصي شدن آنها نشده است و همچنان از اين ستون به آن ستون ميشوند، چون هرگز پاياني بر داستان خصوصي شدن آنها نوشته نشده و نخواهد هم شد. چراكه اين دو تيم آنقدر براي دولتها سود ده هستند كه نتوان به اين راحتي از آنها گذشت!
