آلودگي شديد اصفهان بالاخره دامان ابتكار را گرفت و روز گذشته نماينده مردم مباركه اصفهان از شكايت 18 تن از نمايندگان مجلس از سازمان محيطزيست و رئيس حال حاضر اين سازمان به كميسيون اصل 90 خبر داد كه اين شكايت چهارشنبه هفته گذشته تقديم كميسيون اصل90 شد.
علي ايرانپور با بيان اينكه شش تن از نمايندگان از حوزههاي انتخابيه استان اصفهان و مابقي نمايندگان از هفت استان ديگر هستند، به فارس گفت: به دليل كوتاهي سازمان محيطزيست كشور در حل مشكلات زيست محيطي استان اصفهان، طرح شكايت از خانم ابتكار، رئيس سازمان محيطزيست كشور به سبب بيتوجهي به مسائل دامنهدار زيستمحيطي استان اصفهان، با امضاي بنده و آقايان مقتدايي نماينده اصفهان، موسويلارگاني نماينده فلاورجان، صرامي نماينده خمينيشهر، بخشايش نماينده اردستان و فيروزي نماينده قمصر و نطنز و 12 نماينده از استانهاي اصفهان، چهارمحال و بختياري، سيستان و بلوچستان، كردستان، فارس، اردبيل، مازندران و گلستان در كميسيون اصل 90 به جريان افتاد.
وي برخي از صنايع آلاينده مورد شكايت را برشمرد و افزود: اين شكايت بيشتر به مشكلات زيستمحيطي كارخانه فولاد مباركه، نيروگاهها و پتروشيمي، قند نقشجهان، نيروگاه گازي چهلستون، سيمان سپاهان و تعدادي ديگر از صنايع آلاينده استان برميگردد كه به امضاي 18نماينده رسيده است.
ايرانپور با بيان اينكه با هر نوع توسعه صنعتي در اطراف اصفهان و داخل شهرستان مباركه مخالفيم، بيان كرد: پيگيريهاي مسالمتآميز و تعاملي ما به دليل لابيگري و نفوذ اين صنايع قدرتمند مؤثر واقع نشد و ناچار به طرح شكايتي شديم كه ديگر نمايندگان ساير استانها نيز از آن حمايت كردند.
ايرانپور تأكيد كرد: سازمان محيطزيست بهرغم گسترش مدرن آلايندگيها، شاخصهاي تشخيص خود را بر مبناي دهه 50 و 60 نگهداشته و ارتقا نداده است و باوجود انواع آلودگي آبي و خاكي و صوتي و نيز توليد بوي نامطبوع و ايجاد مشكلات اجتماعي توسط صنايع، هنوز تنها به سنجش دود خروجي دودكشهاي صنايع اكتفا ميكند.
از همين رو مردم مباركه و ديگر شهروندان اصفهاني بر اثر آلايندگي صنايع دچار انواع بيماريهاي سرطاني و اماس شدند و محصولات كشاورزي منطقه آسيب جدي ديده و متأسفانه خانم ابتكار بارها در خصوص صنايع اصفهان اغماض و نرمش نشان داده است.
عدم اولويتبندي در سياستهاي
سازمان محيط زيست
با اين وجود نميتوان قصورات و بيتوجهيهاي سازمان محيطزيست را توجيه كرد و بر آن سرپوش گذاشت، چراكه اين سازمان نه تنها در شهر و استان اصفهان بلكه در شهرهاي ديگر كشور از جمله پايتخت نيز دچار تناقض و تضاد در گفتار و كردار است و به جرئت ميتوان ادعا كرد كه در بحرانهاي زيستمحيطي شاخصي كه به گونهاي جدي زندگي مردم را به مخاطره انداخته است، هنوز كار محسوس و ملموس و قابل تشخيصي انجام نداده است. براي مثال اين سازمان براي معضل درياچه اروميه كه يكي از مهمترين معضلات زيستمحيطي كشور است، كار قابل توجهي انجام نداده است تا جايي كه رئيسجمهور حل و فصل اين معضل را بر عهده ستادي منفك از سازمان محيطزيست، موسوم به «ستاد احياي درياچه اروميه » گذاشت كه اين ستاد بدون دخالت سازمان محيط زيست به گونهاي مستقل برنامههاي احياي اين درياچه را دنبال ميكند.
مورد بعدي كه اين نكته را به ذهن متبادر ميكند كه سازمان محيط زيست اولويتبندي معقولي را در پيش نگرفته، اين است كه رئيس اين سازمان در مدت دوماه اخير تمام وقت خود را به طرح و پيگيري مواردي مانند بنزين و سوختهاي آلوده توليدشده در دولت قبل و مسئله پارازيت اختصاص داده است.
در حالي كه هنوز سازمان محيط زيست نتوانسته منبع و منشأ گرد و غبارهايي كه در دو هفته اخير تهران و شهرهاي اطراف را به شدت فلج كرده و قاعدتاً بايد اولويت نخست اين سازمان باشد را مشخص و معرفي كند و (با توجه به اينكه چند ماهي است كه قانون اختيارات ضابط قضايي را به اين سازمان تفويض كرده) با پديدآورندگان
گرد و غبار كه طبق اظهار نظر مسئولان ارشد سازمان محيطزيست چند معدن شن و ماسه در جنوب غربي تهران هستند(!) برخورد نمايد. از طرفي فاجعهاي مانند فاجعه كشتار هزاران پرنده مهاجر در تالاب خشك شده هامون كه از شدت تشنگي و بيآبي به طرز فجيعي نابود شدند به وقوع ميپيوندد، در حالي كه بارها كارشناسان و فعالان محيطزيست چنين فجايعي را پيشبيني كرده و هشدار داده بودند و در مقابل اين اتفاق هولناك سازمان محيطزيست كاملاً خلع سلاح شد. اين در حالي است كه بنابر اظهارنظر كارشناسان مسئله احياي درياچه هامون بايد به موازات احياي درياچه اروميه صورت ميگرفت كه كشاورزاني كه زمينهاي آنها در حاشيه درياچه هامون است مجبور به تغيير شغل و مهاجرت به شهرهاي اطراف نشوند.
