دو ماه و نيم تا روشن شدن مشعل بازيهاي آسيايي اينچه اون كره جنوبي بيشتر باقي نمانده و تلاش تيمهاي قاره كهن براي حضور پر قدرت در اين بازيها كه المپيك آسياييها است به اوج رسيده است. ورزشكاران ايراني هم در حالي آماده بازيهاي اينچه اون ميشوند كه كارنامه كشورمان در آخرين دوره اين بازيها كه در گوانگ ژوي چين برگزار شد انتظارات را از كاروان ايران بالا برده است. كسب 20 مدال طلا و قرار گرفتن در رده چهارمي بهترين عنوان ايران در بازيهاي آسيايي بعد از انقلاب بود كه در چين به دست آمد و همين سبب شده تا در بازيهاي پيش رو كمتر كسي توقع كسب نتيجهاي پايينتر از 2010 را داشته باشد و اين انتظار از تيمهاي اعزامي به اينچهاون ميرود كه حداقل نتايج گوانگژو را تكرار كنند.
با تمام اين انتظارت وضعيت رشتههاي مدال آور ايران در فاصله كمتر از 80 روز تا بازيهاي آسيايي نااميد كننده است، موضوعي كه سبب شده حتي مسئولان كميته ملي المپيك هم در مصاحبههايشان با ترديد وعده تكرار مقام چهارمي دوره پيش را بدهند و طوري ميخواهند القا كنند كه شرايط با چهار سال پيش تفاوت دارد و نبايد از كاروان اعزامي به اينچهاون همان انتظارات دوره قبل را داشت. در حالي مليپوشان رشتههاي مختلف ورزشي ايران آماده حضور در بازيهاي آسيايي ميشوند كه طبق تصميم مسئولان تنها تيمهايي كه شانس مدال دارند به اين رقابتها اعزام ميشوند. اميد اصلي ايران براي كسب مدال در كره روي رشتههايي مانند كشتي، وزنه برداري، تكواندو، ووشو، كاراته، دو و ميداني، واليبال و بسكتبال است و سرمايهگذاري مسئولان ورزش هم بيشتر روي اين رشتهها كه شانس مدال دارند انجام شده تا اين تيمها با آمادگي كامل اواخر شهريور عازم كره جنوبي شوند.
با تمام اينها وضعيت نگران كنندهاي بر بيشتر رشتههاي مدال آور ايران در بازيهاي آسيايي حاكم است. مشكلات مالي سبب شده تا مانند دورههاي پيش، تيمها نتوانند اردو و بازيهاي تداركاتي كافي داشته باشند و همين موضوع به طور قطع ميتواند روي عملكرد ورزشكاران در اينچه اون تأثير بگذارد. در كنار مشكلات مالي، سوء مديريتهايي كه در برخي فدراسيونها مشاهده ميشود هم سبب شده تا برخي تيمها نتوانند آن طور كه بايد و شايد در آرامش آماده حضور در بازيهاي آسيايي شوند. البته اين مصائب و مشكلات بعد از بازيهاي المپيك 2012 شروع شد و سبب شد تا خيلي از ستارههاي ورزش ايران در لندن به حاشيه بروند و برخي مربيان نامدار و تأثيرگذار خانه نشين شوند. همه اينها در كنار هم باعث شده رشتههاي مدال آور ايران در بازيهاي آسيايي در حال حاضر شرايط نااميد كنندهاي داشته باشند، موضوعي كه زنگ خطر را براي كاروان ايران به صدا در آورده است. نگاهي به نتايج ورزشكاران رشتههاي اصلي ايران خود گوياي همه چيز است. مليپوشان رشتههايي مانند تكواندو، جودو و دو و ميداني در آخرين رقابتهاي بينالمللي نتوانستهاند انتظارات را برآورده كنند و بقيه رشتهها هم دست كمي از اين سه رشته ندارند تا خيليها به نتايج ايران در كرهجنوبي خوشبين نباشند.
در اين شرايط به نظر ميرسد مسئولان ورزش كه معمولاً در دقيقه 90 و تنها چند روز قبل از بازيهاي آسيايي وارد صحنه ميشوند، اين بار زودتر آستينهايشان را بالا بزنند و با برطرف كردن مشكلاتي كه مليپوشان رشتههاي اعزامي به اينچه اون با آن درگيرند شرايطي را فراهم كنند كه در مدت باقي مانده تا بازيهاي آسيايي -كه البته خيلي هم زياد نيست- مليپوشان بدون دغدغه تمرينات آمادگي شان را فارغ از مشكلات مالي و اردويي برگزار كنند. امري كه ميتواند تأثير زيادي در نتايج كاروان ايران در بازيهاي آسيايي داشته باشد و نتيجه آن هم سبب بالا رفتن غرور آفرين پرچم و نام ايران در بين تيمهاي آسيايي است، موضوعي كه هدف اصلي ورزشكاران ايران در ميادين بينالمللي است و بايد به آنها حق داد كه با توجه به زحماتي كه براي درخشش در اين رقابتها ميكشند انتظار داشته باشند كه مسئولان فقط پاي سكوهاي توزيع مدال با آنها عكس يادگاري نگيرند، آن هم در شرايطي كه قبل از از شروع بازيها آنها را فراموش ميكنند و نميدانند كه با چه مشكلاتي مليپوشان آماده رقابتهاي آسيايي شدهاند.
