كارلوس كرش را رفتني بدانيد و خودتان را براي تماشاي حسين فركي روي نيمكت تيم ملي فوتبال ايران آماده كنيد؛ خبر ميرسد هم وزارت ورزش و هم فدراسيون فوتبال تصميمشان را گرفتهاند، آنها به يك نتيجه مشترك رسيدهاند، خيلي ساده است، كرش را نميخواهند! تمام امروز و فردا كردنها و پاسكاري وزارت و فدراسيون هم تنها يك شوي تبليغاتي است كه ميخواهند افكارعمومي را سرگرم كنند. حرفهاي دوشنبه شب وزير ورزش هم خيلي چيزها را روشن كرد. او صراحتاً گفت كه فدراسيون نبايد درگير احساسات و كمپينهاي ماندن كرش شود، بايد كارنامه او را بسنجد و تصميم بگيرد! حرفهاي وزير بوي رفتن كرش را ميدهد، بهانه هم مشخص است، دستمزد بالاي كرش با دستاوردهاي او همخواني ندارد و ماندنش به صلاح نيست.
وزير ورزش در حالي براي فدراسيون تكليف تعيين ميكند كه پيش از اين گفته بود فدراسيون فوتبال بايد تصميم نهايي را درباره كرش بگيرد و موضوع تمديد قرارداد كرش ربطي به وزارت ندارد اما او حالا خودش وارد ميدان شده و حرف آخر را زده است تا مشخص شود كه ارادهاي در ورزش ايران براي ادامه همكاري با مربي مطرح پرتغالي وجود ندارد. حرفهاي متناقض وزير ورزش حكايت حال سيستم مديريتي است كه بر ورزش ايران حكومت ميكند؛ سيستمي كه ميتواند با يك تصميم همه چيز را به عقب برگرداند؛ عقبگرد مديريتي كه ورزش ايران كم در سالهاي گذشته نداشته و حالا قرار است همان بلا بر سر فوتبال بيايد، عملكردي كه پر از حرفها و تصميمهاي ضد و نقيض است.
صحبتهاي وزير ورزش را بعد از بازي با نيجريه و آرژانتين به خاطر بياوريد. او بعد از نمايش درخشان شاگردان كرش مقابل قهرمان آفريقا و ياران مسي سرمست از شكستي كه مانند پيروزي بود مصاحبه كرد و گفت وزارت از ماندن كرش حمايت ميكند. هم او و هم كفاشيان كه پيش از جام جهاني با حسين فركي براي تيم ملي تمام كرده بود تصور چنين نمايشي را از تيم ملي نداشتند. آنها هم مانند برخي مربيان و منتقدان داخلي انتظار كيسه گل شدن تيم ملي در برزيل را داشتند اما دو بازي اول همه چيز را عوض كرد تا وزير ورزش سرش را بالا بگيرد و بگويد وزارت از كرش حمايت ميكند. به هر حال نمايش فوقالعاده مليپوشان به قول كرش براي ايران احترام بينالمللي آورده بود و اگر ناداوري نبود ميتوانست بزرگترين نتيجه تاريخ فوتبال ايران برابر آرژانتين رقم بخورد. با اين شرايط وزير ورزش هم با افكارعمومي همراه شد.
پس از وعدههاي رنگارنگي كه وزير ورزش در زمان بازيهاي ايران در جام جهاني داد حالا ورق برگشته و شكست برابر بوسني و درخواست 2 ميليون و 500 هزار دلاري كرش سبب شده تا گودرزي و كفاشيان همه سناريوي قبل از جام جهاني را كليد بزنند، آن هم بدون توجه به تمام احترامي كه به واسطه نمايش درخشان تيم ملي در برزيل براي فوتبال به خصوص در دو بازي اول به دست آمد، بدون اينكه پاي مذاكره با كرش بنشينند و به او درخواست تخفيف بدهند. با رفتن احتمالي كرش، قرار است مربي ايراني بيايد، مربياي كه گودرزي حامي سفت و سخت آن است و حتي گفته ميشود در جريان جلسه با مدير باشگاههاي ليگ برتري درباره او از مديران نظرسنجي هم كرده است.
دخالتهاي وزير ورزش و اصرار او بر رفتن كرش كه با تأييد علي كفاشيان كه با اين مربي پرتغالي به مشكل خورده همراه است، بار ديگر ضعفهاي پررنگ سيستم مديريتي ورزش را به رخمان ميكشد؛ سيستمي كه وزير ورزش آن عرض كمتر از چند روز حرفهايش را عوض ميكند و با زير پا گذاشتن استقلال فدراسيون براي كفاشيان نقشه راه هم تعيين ميكند و اين به طور قطع نميتواند آينده روشني را پيش روي فوتبال ايران قرار دهد. اين گونه دخالتها و تلاش براي رو كار آوردن مربيان ايراني كه پيش از اين كارنامه آنها در تيم ملي مشخص شده، عقبگرد براي فوتبالي است كه سوداي قهرماني در جام ملتها را دارد كه زمستان در استراليا برگزار ميشود. هر چند مربيان ايراني توانمند هستند اما براي ادامه پيشرفت فوتبال ايران و تكرار بازيهايي مانند مقابل آرژانتين و نيجريه به طور حتم مربيان بادانش و مطرحي چون كرش نياز فوتبال ايران هستند تا اين مسير تداوم پيدا كند.
