حذف زود هنگام اسپانيا، قهرمان دو دوره يورو (2008 و 2012) و قهرمان جهان( 2010) از رقابتهاي جام بيستم بسيار عجيب و جالب توجه بود، به طوري كه بيشك بدبينترينها هم شايد به حذف مدافع عنوان قهرماني در همان گامهاي اول فكر نميكردند. اين اتفاق اما پيش از اسپانيا گريبان ديگر تيمهاي بزرگ را هم گرفته است. در اصل همه تيمهاي بزرگ چنين روند و اتفاقي را تجربه كردهاند. روندي كه دوران اوج و افت آنها را رقم زده است. درست مثل اسپانيا كه با سه عنوان قهرماني، در دوران اوج خود و زماني كه همه از تيكيتاكاي اين تيم حرف ميزدند، روندي جديد را دنبال ميكند كه با دوران اوج اين تيم فاصله دارد و شايد شروعي باشد براي دوران افت اين تيم!
برزيل
برزيل، پرافتخارترين تيم تمام ادوار جام جهاني است. تيمي با پنج عنوان قهرماني. دوران اوج اين تيم از سال 1958 تا 1970 بوده است كه از آن با عنوان دوران طلايي برزيل هم نام ميبرند كه با سه قهرماني اين تيم همراه بود، به طوري كه جام ژول ريمه را به اين تيم دادند و ديگر آن را از برزيل پس نگرفتند. اما برزيل نتوانست اين روند را ادامه دهد و دوران طلايي و اوج اين تيم سال 1970 تمام و دوران افت آن شروع شد و تا سال 1994 ادامه يافت. البته در اين بين، برزيل سال 1978 به عنوان سومي جام جهاني دست يافت. اما به گفته پله، براي برزيليها هيچ چيز جز قهرماني معنايي ندارد. يعني اگر اين تيم قهرمان نشود، دومي و سومي برايش با آخري هيچ فرقي ندارد و آنچه اهميت دارد تنها قهرمان شدن است و بس! دوران افت برزيل در حالي سپري شد كه اين تيم در سال 82 بازيكنان بزرگ و مطرحي چون فالكائو، زيكو، ادر، جونيور و... را داشت اما با آنها نيز نتوانست كاري از پيش ببرد و به عنوانهاي درخور توجهي كه از اين تيم انتظار ميرفت دست يابد. دوران اوج دوباره برزيل اما از سال 1994 بار ديگر آغاز شد و تا سال 2002 نيز ادامه داشت دوراني كه دو قهرماني ديگر نيز براي اين تيم به دنبال داشت و برزيل را به پرافتخارترين تيم جام جهاني با پنج عنوان قهرماني تبديل كرد. هر چند كه از سال 2002 به بعد، برزيل باز هم روندي نزولي را در پيش گرفت و دچار افت شد و هنوز هم نتوانسته اين دوران را به پايان ببرد و بايد ديد امسال كه ميزبان جام بيستم است ميتواند تغييري در شرايط ايجاد و دوران اوج تازهاي را شروع كند يا نه!
ايتاليا
بعد از برزيل، ايتاليا با چهار عنوان قهرماني، پرافتخارترين تيم همه ادوار جام جهاني است. تيمي كه همواره جزو مدعيان است اما هرگز روند حركتي مشخصي ندارد، به طوري كه نميتوان به وضوح از يك دوران زماني مشخص به عنوان دوران اوج و افت ايتاليا نام برد. منسجمترين دوران مثبت و اوج اين تيم شايد همان سالهاي 1934 و 1938 باشد كه با كسب دو عنوان قهرماني اين تيم تمام شد. دو قهرماني كه البته گفته ميشد بيشتر سياسي بودهاند تا ورزشي. اما بعد از آن دو قهرماني، ايتاليا ديگر نتوانست يك روند ثابت رو به رشد را در پيش بگيرد و خيلي زود بعد از دومين قهرمانياش در سال 1938، دوران افت اين تيم آغاز شد. با اين وجود از سالهاي 1970 تا 1994 ميتوان به عنوان دوران اوج اين تيم نام برد كه با كسب يك قهرماني، دو نايب قهرماني و يك عنوان سومي براي اين تيم همراه بود. اما دوران افت اين تيم بعد از كسب عنوان نايب قهرماني در سال 1994، بار ديگر آغاز شد و تا سال 2006 كه اين تيم توانست به چهارمين عنوان قهرماني خود در جام جهاني دست يابد، ادامه داشت و بعد از اين قهرماني، ايتاليا باز هم نتوانست روند رو به رشدي را در پيش بگيرد و در جام جهاني بعدي در مرحله گروهي حذف شد و حالا، كارش باز هم در جام جهاني 2014 به اما و اگر خورده است!
آلمان
آلمانها اگر در سال 1954 به اولين قهرماني خود در جام جهاني دست يافتند، اما دوران اوج اين تيم از سال 1974 و كسب دومين قهرماني آغاز شد و اين تيم توانست كم كم مكتب فوتبالي خود را به دنيا ديكته كند. دوران اوج آلمان بعد از كسب دومين قهرماني تا سال 1990 بود كه در طول اين مدت علاوه بر يك قهرماني، به دو نايب قهرماني هم دست يافت. هر چند كه اين تيم پيشتر در سال 1966 نيز يك بار به عنوان نايب قهرماني دست يافته بود. اما بعد از قهرماني در سال 1990، دوران افت آلمانها آغاز شد و اين تيم اگر چه همواره به داشتن فوتبالي ماشيني و سرسخت معروف بود اما هرگز نتوانست ديگر افتخارات گذشته را تكرار كند و بايد ديد امسال ميتواند روند حركتي خود را تغيير دهد يا همچنان با ارائه فوتبالي زيبا، ناكام خواهد ماند!
آرژانتين
آرژانتين يكي از محبوبترين تيمهاي فوتبال جهان است كه به رقم محبوبيت زيادي كه دارد تنها دو مرتبه موفق به بالا بردن جام قهرماني شده است. آرژانتين در اولين دوره جام جهاني در سال 1930 به عنوان نايب قهرماني دست يافت اما بعد از آن، ديگر خبري از آرژانتين نبود! دوران اوج آرژانتين از سال 1978 با كسب اولين قهرماني شروع شد و تا سال 1990 ادامه يافت كه طي اين مدت يك قهرماني و يك نايب قهرماني ديگر نيز به كارنامه اين تيم اضافه شد. در طول اين مدت، آرژانتين سالهاي سختي را هم پشت سر گذاشت. براي مثال سال 82 كه جزو دوران اوج آلبيسلسته بود، اين تيم در مرحله يك چهارم جام در ضربات پنالتي مغلوب آلمان شد. در حالي كه بسياري از كارشناسان معتقد بودند اين تيم در صورت پيروزي برابر آلمان، قهرمان جام ميشد! از سال 1990 اما بار ديگر دوران افت آرژانتين شروع شد و تاكنون ادامه داشته است. تيمي كه ستارگان بزرگي در فوتبال دنيا دارد اما هرگز نتوانسته از آنها به خوبي استفاده كند و گفته ميشود همين مسئله باعث عدم موفقيت آرژانتين شده است. تنها مارادونا بود كه هم در تيمهاي باشگاهي خود ستاره بود و هم تيم ملي آرژانتين را يك تنه قهرمان كرد. اما بعد از او، آرژانتيني كه ستارههاي بزرگترين تيمهاي باشگاهي دنيا را در اختيار داشت، هرگز نتوانست با استفاده از توانايي آنها، قدرتنمايي كند!
