طبق نظر دانشمندان فعاليت تمدنهاي ديگر در فضا در هر مرحلهاي از تكامل كه باشند، بايد به وسيله مشكلات مربوط به تأمين انرژي محدود گردد. به علاوه، اين طرح مستلزم كوششهاي فراواني است، در صورتي يك تمدن ميتواند از عهده چنين طرحي برآيد كه آن را ضروري و بايسته تشخيص دهد.
نظريه يكي از تئوريها در مورد نحوه آغاز حيات بر روي زمين ميگويد حيات يك پديده منحصر به زمين نيست. بر اساس اين نظريه، حيات ابتدا در شكل ميكروبي و توسط يك سيارك يا ستاره دنبالهدار كه از يك سياره در منظومه شمسي مانند مريخ يا خارج از آن نشأت گرفته به زمين منتقل شده است.
با پيشرفت علم در قرن اخير، حال ديگر ميتوان پاسخهاي روشنتري را درباره حيات و احتمال وجود آن در كيهان يافت. با احتساب شماره تخميني سيارات عالم، دانشمندان محاسبه كردهاند احتمال اينكه ما تنها باشيم و به جز زمين در سراسر كائنات نشاني از حيات نباشد يك در ۱۰۰ ميليون است.
اكنون دانشمندان در حال بررسي عكس اين نظريه هستند. آنها در نظر دارند تا براي ايجاد حيات در سيارات ديگر بخشهايي از ژنوم انسان را به فضا ارسال كنند. به گفته اين دانشمندان، ارسال تكههايي از ژنوم انسان ممكن است امكان چاپ مردم را فراهم كند.
يك كارشناس سازمان فضايي ميگويد آنها ميتوانند دياناي را به سيارات ديگر ارسال كنند و اين كار شدني است.
اين موضوع ميتواند به حل اين مسئله كمك كند كه چگونه انسانها ميتوانند در سفرهاي بين ستارهاي جان سالم بهدر برند.
اين ايده براي اولين بار توسطگري روكن و جرج چرچ زيستشناسان دانشگاه هاروارد مطرح شد كه بخشهايي از ژنوم انسان را ميتوان در شكل باكتري به جهان دور دست ارسال كرد.
به گفته اين دانشمندان، بخشهاي مختلف ژنوم انسان به محض ورود به سيارات دوردست دوباره به صورت ژنوم انسان روي هم سوار ميشوند. اگر اين اشكال حيات بتوانند در سيارات ديگر زنده بمانند اين بدان معني است كه ميتوان با استفاده از حيات روي زمين سيارات ديگر را بارور كرد. با اين وجود اين موضوع كه چگونه اين باكتريها ميتوانند به انسان تبديل شوند هنوز موضوع بحث و تبادل نظر است. به گفته دانشمندان، اين موضوع صدها يا هزاران سال ديگر امكان پذير ميشود. هنوز بسياري از دانشمندان بر اين باورند كه ميتوان روزي حيات چند سلولي در سيارات ديگر ايجاد كنند.
منبع: نيوتكنيكال ساينس
